alikamposapokoronou

Η γιαγια η Αθηνα η σφακιανη

2012-01-21T12:15:00.000-08:00

Εχω ένα κολλημα με τις φωτογραφίες.....ιδιαιτερα των δικών μου.
Οταν τις βλέπω με πιανουν τα κλαματα.
Σκαλιζοντας τα παλια άλμπουμ βρηκα αυτη της γιαγιας της Αθηνας της σφακιανης στην οποια μοιαζω καταπληκτικα ιδιως στα ματια......εχω ακομα γυρω τους και τους μαυρους κυκλους που είχε.
Δεν τη γνωρισα.........μολις γεννηθηκα πεθανε.
Ηταν ομως μια γυναικα που μεγαλωσε 4 παιδια μονη της καθως ο παππους ο Σωτηρης πεθανε πολύ νεος απο φυματιωση που θεριζε εκεινα τα χρονια.
Και τα μεγαλωσε, τα σπουδασε με τη βελονα στο χερι, ραβοντας με το φως της λαμπας του πετρελαίου τα κοστουμια των χρηματιστων της Σοφοκλεους στο ενα και μοναδικό δωματιο που έμενε με τα παιδια της... Αριστειδου 10.
Τεσσερα παιδια....τη θεια Βουλα,το θειο Γιωργο,τη θεια Κατινα και τη μαμα μου.........ειχε και μια μικρουλα την Ελενιτσα που έπεσε τεσσαρων χρονων απο τη σκαλα και σκοτωθηκε...........απο τοτε φορεσε μαυρα και δεν τα ξαναβγαλε μεχρι που πεθανε.
Πεθανε απο την καρδια της στο Ελπίς και, απο οσο μου έλεγε η μαμα μου μεχρι να κλείσει τα ματια της ειχε καρφωμενο το βλέμα της εξω απο το παραθυρο στο σταυρο του τρουλου της εκκλησιας που ήταν εκει κοντα.....
τί θελω και τα θυμαμαι τωρα........

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ....ΤΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ!!!!!

2011-12-20T09:59:00.000-08:00

Καλώς όρισα...καλώς σας βρήκα!!!!!!!!!

2011-12-14T09:00:00.000-08:00

98 χρόνια από την Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα

2011-12-01T09:16:00.000-08:00

απο το
http://librodoro.http://www.blogger.com/img/blank.gifblogspot.com

Σαν σήμερα, την 1η Δεκεμβρίου 1913 έγινε η επίσημη ανακήρυξη της Ένωσης της Κρήτης με την Ελλάδα. Υψώθηκε η ελληνική σημαία στο φρούριο του Φιρκά, και ο πόθος της Ένωσης, που πληρώθηκε με σκληρούς αγώνες και ποταμούς αίματος, έγινε πια πραγματικότητα.
Λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους όπως πολύ εύστοχα ειπώθηκε, είναι καταδικασμένοι να την επαναλάβουν.
Μέσα στο πνεύμα της φράσης αυτής, που κινείται μεταξύ εθνικής επιταγής και εξορκισμού, υπενθιμίζουμε αυτό το επετειακό ιστορικό γεγονός, μια που σήμερα συμπληρώνονται 98 χρόνια από την επίσημη Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.
Προς απογοήτευση όλων εκείνων των σκοτεινών δυνάμεων που απεργάζονται σχέδια περί δήθεν αυτονομίας, απαντά η ίδια η Ιστορία...
Το Νησί μας, έγραφε στην 87η επέτειο, το 2000, ο καταξιωμένος συντοπίτης μας ιστορικός και συγγραφέας Γιώργος Παναγιωτάκης «είναι πολύμορφα σημαδεμένο από το χρόνο και την Ιστορία. Ρωμαίοι, Σαρακηνοί, Γενουάτες, Βενετοί, Τούρκοι και Γερμανοί στηριζόμενοι στη λογική της υπεροχής τους χρησιμοποιούν τους θαλάσσιους και εναέριους δρόμους και μακριά από φραγμούς και ηθικές αναστολές την καταλαμβάνουν.
Τα πέτρινα χρόνια της προτελευταίας κατοχής καλύπτουν το χρονικό διάστημα 1669-1898, και σηματοδοτούνται από πλήθος επαναστατικών εξεγέρσεων, κινημάτων και αψιμαχιών, κατά του Τούρκου δυνάστη. Ο ζυγός βαρύς. Τα μέτρα του κατακτητή σκληρά. Η συμπεριφορά απάνθρωπη. Τα δεινά αβάστακτα. Οι φορολογίες εξαντλητικές.
Από κάποιες ρωγμές που δημιουργούν αυτές οι πιεστικές καταστάσεις εκτινάσσεται ο θυμός και οι ηφαιστειακές εκρήξεις της κρητικής ψυχής. Η περιπετειώδης πορεία του κρητικού λαού στο διάβα του χρόνου, γέννησε μέσα τις τρίδυμες και ομογάλακτες λέξεις Ελευθερία - Θάνατος - Ένωση.
Χτυπημένες και οι τρεις ομοούσιες αυτές λέξεις στο αμόνι των αγώνων και των θυσιών, έχουν κατασταλάξει ως ειδικό βάρος μέσα στην ψυχή του κρητικού, κι έχουν φωλιάσει ως ιερό πάθος μέσα του. Ακολουθούν άλλωστε το δρόμο που έχουν χαράξει οι ένδοξες πατρογονικές καταβολές. Στις πυκνές εξεγέρσεις και το τακτικό ξεκήκωμα, δε στάθηκε εμπόδιο η υπεροχή του κατακτητή, οι υπερπολαπλάσιες δυνάμεις του και ο μέχρι οδόντων εξοπλισμός του. Αλλά και οι εξεγέρσεις αυτές δεν ήταν πράξεις παραλογισμού, έπαρσης ή αλαζονείας. Αποτελούσαν το προσάναμμα στο θυσιαστήριο της αδούλευτης σκέψης και μια συνειδητή προσφορά στον τομέα των πνευματικών αξιών. Η μια επανάσταση διαδέχεται την άλλη. Ο αγώνας για τη λευτεριά μακρύς και σκληρός. Κι εδώ ταιριάζει ο στίχος του ποιητή, για τον κρητικό που παλεύει και αγωνίζεται. Και πα στην πέτρα της σιωπής τα νύχια του ακονίζει, μονάχος κι αβοήθητος της λευτεριάς ταμένος».

Γραμβουσα

2011-11-07T08:52:00.000-08:00

Περσι μια αναπάντεχη αδιαθεσια ενος συγγενούς μας στο Καστέλι Κισσάμου άλλαξε τα σχεδια μας και μπαινοντας στο καραβακι μετα το Μαυρο Μωλο βρεθηκαμε στη Γραμβουσα
Ενας μοναδικής ομορφιας και αγριοτητας τοπος που σε αφήνει άφωνο!

Την ιστορία της σας την παραθετω από το πολύ καλο
http://sadentrepese.blogspot.com

Το 1825 η Γραμβούσα ήταν από τα λίγα ελεύθερα μέρη της Ελλάδος και το μοναδικό στην Κρήτη. Το κάστρο της Γραμβούσας περνούσε πάλι σε χέρια ελληνικά, στις 9 Αυγούστου, το ίδιο έγινε ένα χρόνο αργότερα και με το φρούριο της Κισάμου. Ο Δημήτριος Καλλέργης με 300 άνδρες, κατόρθωσε να το καταλάβει, παρότι εκείνα τα δύσκολα χρόνια ο Μουσταφά Πασάς έλεγχε την κατάσταση στην Κρήτη.
Η Γραμβούσα για τα επόμενα 2-3 χρόνια έγινε το ορμητήριο των επαναστατών, που για να ζήσουν αναγκάστηκαν να στραφούν στην πειρατεία. Δύσκολα περνούσε τουρκικό αλλά και ευρωπαϊκό καράβι, δίχως να το κουρσέψουν, το ίδιο έκανα και σε όλα τα παράλια χωριά της Κρήτης. Ελεύθερη Γραμβούσα λοιπόν και αυτό στάθηκε αφορμή όλο και περισσότεροι Έλληνες και Κρητικοί, να βρουν καταφύγιο στο νησάκι μας. Είχε μάλιστα σε αυτά τα δύσκολα χρόνια και σχολείο για τα παιδιά των "Γραμβουσιανών" με δάσκαλο τον επίσκοπο Αρδαμερίου Ιγνάτιο. Μάλιστα ο ίδιος ο επίσκοπος εγκαινίασε και μια εκκλησία που την έφτιαξαν οι πειρατές με πρωτοβουλία του προηγούμενου της Γωνιάς Παρθένιου προς τιμήν της "Παναγιάς της Κλεφτρίνας", προστάτιδα των πειρατών. Από την πειρατεία αποκτήσουν χρήματα και θησαυρούς, μάλιστα όπως λέει η ιστορία, τα αξιοποίησαν αγοράζοντας την γολέτα "Περικλής", το περίφημο πλοίο του Τομπάζη που τον μετέφερε στην Κίσαμο στις 25 Μαΐου του 1823 σαν Αρμοστή. Έτσι τώρα στην Γραμβούσα θα ερχόταν ευκολότερα τρόφιμα και εφόδια.
Η προσωρινή διοίκηση του νησιού την είχε το "Κρητικό συμβούλιο" που αποτελούντο από τους Χάλη Βασίλειο πρόεδρο και τα μέλη Μαρτιμιανό Περάκη, Δημήτριο Βλαστό, Νίκο Παπαδάκη, Ιωάννη Ξάνθο, Βασίλη Ιωαννίδη και γραμματέα τον Αντώνη Ποθητό. Έφτιαξαν και σφραγίδες που φυλάσσονται στην εθνολογική και ιστορική εταιρεία της Ελλάδος, Σφραγίς της νήσου Γραμβούσης, και σφραγίδα του Κρητικού Συμβουλίου.
Στην μάχη για να μείνει έστω αυτό το κομμάτι της Κρήτης ελεύθερο, έπεσαν πολλοί πατριώτες, ανάμεσα σε αυτούς και ο περίφημος Ασκυφιώτης Μάρκος Μπούζος (Μανιάς) που το παρακάτω τραγούδι άκουσε για αυτόν και συνέλεξε το 1934 ο περιηγητής Pashley κατά την περιήγηση του στο υποδουλο νησί.

Τρεις αντρειομένοι πορπατούν
την Κρήτη την καιεμένη
σαν εξάδελφοι κ' αδελφοί
σα φίροι πιστευμένοι

σαν ήσαν απο μια κοιλιά
σα φάγα ένε γάρα
ετζι αγαπηθήκανι
περίσσια και μεγάρα

τον ένα λεγα Ξέπαπά
τον άρρο Μπουζο-Μάρκο
κ'ο Καπιτάνι Παναγής
απού φυράγη στο Κάστρο

Μα αυτοί αποφασίσανι
την Γραμβούσα να πατήσουν
κ' εις την Γραμβούσα της Τουρκιάς
ένα να μην αφήσουν

ο Μπούζο-Μάρκος έβγανε
πρώτος εις το μπιντένι
κ'εφτά 'νομάτους έκοψε
μόνο με το μαχαίρι

μα αλλάσΘε απάνω, μπρε παιδιά
στους Τούρκους να γιουργιάρω
διατί δεν βγαίνω 'γω ΄π εδά
όξω και να 'ποθάνω

People have the power

2011-10-26T04:45:00.000-07:00

Η Κρητη που χτυπαει μεσα μας

2011-10-20T06:27:00.000-07:00

Απο το πολύ καλο

MERABELLO LIBRO D`ORO

http://librodoro.blogspot.com πήρα την ιδέα

Κλήμα Αλικάμπου 3 Σεπτεμβριου 2011

2011-09-08T10:17:00.000-07:00

Ο Δήμαρχος Αποκόρωνου κ. Γρηγόρης Μαρκάκης κηρυσσει την εναρξη της τοπικής εορτής

Ο εγγονός του Ιωσήφ Λεκανίδη Ιωσήφ Κακαβούλης στο μνημειο

2011-09-08T10:16:00.000-07:00

Λιγο πριν τη μνημοσυνη δεηση

2011-09-08T10:15:00.001-07:00

Εγγονες και εγγονος του Ιωσήφ Λεκανιδη

2011-09-08T10:15:00.000-07:00

Από αριστερα ο στρατηγός κ. Νίκος Γρυλλάκης, οι εγγονές κ. Δέποινα Αρετάκη -Τζαφάλια και κ. Ελένη Δαρατσιανού -Κακαβουλη, δεξιά ο εγγονός κ. Ιωσήφ Κακαβούλης

Η επιμνημόσυνη Δεηση

2011-09-08T10:14:00.000-07:00

Ο συγγραφέας και ιστορικός κ. Νικόλαος Ξεν.Γρυλλάκης εκφωνει τον πανηγυρικο λογο

2011-09-08T10:13:00.000-07:00

Κύριε Δήμαρχε Αποκορώνου με την άδεια σας καλοσωρίζω και εγω τους εκπροσώπους των τοπικών αρχών που με την παρουσία τους εδώ στο Κλήμα σήμερα τιμούν την μνήμη των πρωτοπόρων αγωνιστών της Δυτικης Κρήτης.
Η συνάθροισή τους εδώ στις 3 Σεπτεμβρίου 1895 υπήρξε η απαρχή της τελευταίας και τυχερής επανάστασης που εφερε την απελευθέρωση ολόκληρης της Κρήτης
Απ`αυτή προήλθε η γνωστή μάχη του Αλικάμπου που η κατάληψή του ήταν αποτέλεσμα της επέμβασης Τουρκικού στρατού που ήλθε από το Ρέθυμνο μεσω Κλήματος, η πολιορκία και η κατάληψη του φρουρίου του Βάμου, που ανέδειξε τον ήρωα Παπαμαλέκο, αλλά και τη μαχη της Αλμυρίδας που η διάταξη των επαναστατών πολεμιστών ήταν επαναληψη αυτής των πολεμιστών της αρχαίας Σπάρτης δηλαδή κάθε γραμμή μάχης είχε πίσω άλλη για αναπλήρωση των κενών.
Η επιτροπή που πραγματοποίησε τη μεγάλη ένοπλη συναθροιση του Κλήματος αρχικά έφερε τον τίτλο Μεταπολιτευτική Επιτροπή. Όμως ύστερα από λίγους μήνες στη συναντηση του Τζιτζιφέ Αποκορώνου ,μετονομάζεται σε Γενική Επαναστατική Συνέλευση.Τέλος στη συνάντηση στους Κάμπους παιρνει τον τελικό τίτλο Επαναστατική Επιτροπή όπου εκλέγονται
Πρόεδρος ο Εμμ. Κούνδουρος , αντιπρόεδροι οι Γ.Μυλονογιαννάκης, Σ.Βαρδάκης, Ι. Καλογερής, Λ. Λιωνάκης και Γενικός γραμματέας ο Ιωσήφ Λεκανιδης.

Πριν προχωρήσουμε στην εξιστόρηση των γεγονοτων ας δικαιολογησουμε πως εγινε η επιλογη της συγκεκριμενης τοποθεσίας από την Επαναστατική Επιτροπή .Το Κλήμα ,επειδή βρίσκεται μεταξύ του ορεινού ογκου της Δαφνοκορφής στα βόρεια και των Αλικαμπιώτικων Μαδάρων στα νότια, αποτελεί πέρασμα-κλειδί από Α προς Δ σημαντικό την εποχή εκεινη ως οι Θερμοπύλες της Δυτικής Κρήτης. Οι συνεχείς επαναστάσεις σε όλη σχεδόν τη Δυτική Κρήτη κυρίως την ορεινή με τη σκληρότερη εκεινη του 1866 από τον Παρθένιο Περίδη δεν έφεραν το ποθητό αποτέλεσμα της ένωσης. Οι αποτελούντες τον πυρήνα της ένοπλης συνάθροισης εδώ στο Κλήμα είχαν αντιληφθεί ότι η σφοδρή επιθυμία όλων για Ενωση ή Θανατο ήταν το κόκκινο πανι για τους τότε μεγάλους.Ετσι οι Κούνδουρος,Λεκανίδης Φωτάκης και λοιποί γνωρίζοντας τα παθήματα των προηγουμένων εξεγέρσεων με τα οικτρά τους αποτελέσματα, με την οξύνοια και διορατικότητα που τους διέκρινε, αντελήφθησαν ότι η Ενωση ήταν απραγματοποίητο όνειρο κυρίως λόγω της άρνησης των μεγάλων δυναμεων.
Γνωριζουν ότι παρα τις συνεχεις επαναστάσεις των αδουλωτων στην ψυχή των Κρητικών , η Κρητη θα έμενε κατω από την οθωμανική κυριαρχια. Οι μεγαλοι της εποχής αρνιονταν ακομη και να συζητησουν για το θεμα της Ενωσης και με το πρωτόκολλο του Λονδινου το 1830 απέκλεισαν την Κρητη από τα ορια του ελληνικού Κρατους διοτι ενεργούσαν κατω από τα εκαστοτε δικα τους συμφεροντα άλλοτε φιλελληνες και άλλοτε φιλοτουρκοι.Κατέληξαν λοιπον οι οξυδερκείς αυτοί άνθρωποι να επιλέξουν την αυτονομία ως ένα απαραιτητο σταδιο πριν την πολυποθητη ενωση και απεφασισαν να γινει επι νεων πλεον βασεων η τελευταια και τυχερή επανασταση.
Προέβαλλαν λοιπον προσωρινα βεβαιως ατηματα μεταρρυθμισεων για τη βελτιωση των συνθηκών διαβίωσης των για πολίτευμα που να τους εξασφαλίζει καλύτερη ζωή αλλά και κυριαρχια στα του οικου της. Οι μεγάλες δυναμεις δε μπορούσαν να εναντιωθούν και να αρνηθούν το δικαιωμα σε ένα λαο να ζητά βελτιωση της θεσης του για καλύτερη ζωη. Το ιδιο αναφερει και Ιωσηφ Λεκανιδης στο ημερολόγιο του που βρισκεται στη δανειστική βιβλιοθήκη Αλικάμπου .Επι λέξει γραφει
«Ο διακαής ποθος του Χριστιανικού κρητικού λαου είναι η Ενωση αυτού μετα της μητρός Ελλάδος αλλά σεβομενοι τη θεληση των μεγαλων δυναμεων αναβαλλομε τον ήδη προς τούτο αγώνα μας και αιτούμε παραχώρηση των άλλων δικαιων αιτηματων μας»
Ο αείμνηστος Λεκανιδης εκτος από δικηγόρος ήταν και άριστος διπλωμάτης
Πρέπει αλήθεια να θαυμάσομε τους προγόνους μας για την οξύνεια τους, τη διορατικότητα τους, το πολιτικο τους αισθητήριο και τη διπλωματική τους δεξιότητα που θα την ζήλευαν ακομη και αυτοί οι διπλωμάτες καρριέρας. Περίμεναν να έλθουν ευνοικές συνθήκες όπως το Αρμενικό ζήτημα που ειχε αναστατώσει την Ευρώπη ή οποιαδήποτε άλλη ευκαιρία για να θεσουν παλι το ζητημα της Ενωσης.
Δυστυχώς δεν ειχε και την ιδια άποψη και η τοτε Ελληνική Κυβέρνηση που επεμενε στο Ενωση ή θανατος και ουτε λιγο ουτε πολύ διεταξε τους επαστατες να διαλυθουν ο δε υπουργος εξωτερικών Σκουζες φοβουμενος τη γενικοτερη συρραξη με την Τουρκία χαρακτηρισε τους επαναστατες …….. «δαιμονισμενους των βουνων»
Εκ των υστέρων μπορούμε να πουμε ότι στην επιτυχία της συναθροισης του Κλήματος συνετελεσε στα μεγιστα και ο ενθουσιασμός με τον οποίον αγκάλιασε αυτή την τυχερη επενασταση ο καλά ενημερωμένος χριστιανικός πληθυσμος της Δυτικής Κρήτης.
Ο πυρήνας που συνετέλεσε σ`αυτή την ενημέρωση αποτελείτο κυρίως από τους
Φωτάκη υπεύθυνο ενημέρωσης Αγ.Βασιλείου Ρεθύμνου
Λεκανιδη και Μυλωνογιαννακη για την επαρχία Αποκορώνου
Κουνδουρο και Χριστουλάκη για την επαρχια Σφακίων
Αποτέλεσμα του ξεσηκωμού και των αγώνων που ακολούθησαν ήταν να παραχωρηθεί αυτονομια και να δημιουργηθεί ένα μικρό κράτος η Κρητική Πολιτεία πιο τέλειο και συγκροτημένο από εκεινο το ελευθερο ελληνικο κρατος. Συγκροτήθηκααν ολες οι δημοσιες υπηρεσιες και η Δικαστική Εξουσια σε πολύ μικρο διαστημα. Η χωροφυλακη οργανώθηκε κατά τον καλύτερο τροπο παρέχοντας ασφάλεια σε ολους τους κατοίκους του νησιου. Ολες σχεδον οι διατάξεις της δικαστικής νομοθεσιας περιελήφθησαν αργοτερα στο ελευθερο ελληνικο κρατος.
Και φτανουμε στην Ενωση που η μεν διπλωματια δεν την επετρεπε την επετρεψε όμως η επιτυχής έκβαση των βαλκανικών πολέμων του 1912 -13 και οι Κρητες βουλευτες μπηκαν και τυπικα στην ελληνική Βουλή με πανηγυρικο τροπο.
Με την συνθηκη του Λονδινου 30 Μαιου 1913 ο Σουλτάνος παραιτηθηκε απ`όλα τα δικαιωματα του στην Κρητη και την 1η Δεκεμβριου 1913 με την αφιξη του βασιλια Κωνσταντινου και του πρωθυπουργου Ελευθεριου Βενιζελου έγινε η επισημη ενωση.
Τέλος μελετώντας προσεκτικά αρκετα ιστορικά κειμενα που αναφερονται στη μακραιωνα ιστορια της Δυτικής Κρητης βρηκα πολλά γεγονοτα που αγγιζουν εκεινα των ηρωικών πράξεων. Ετσι δικαιολογείται απολυτα η υπερηφάνεια ολων μας ως απογονοί των.
Δε ν θα ηταν υπερβολή να πουμε ότι ισως να μην υπάρχει κανενα άλλο νησι στον κοσμο με την πληθώρα των κατακτητων και των επαναστασεων που ακολούθησαν ώστε η Κρητική γη να είναι διασπαρτη από αρχαιολογικά ευρήματα και κοκκαλα ηρωων. Η ιστορια της Κρήτης αποτελει πηγή έμπνευσης για τις επομενες γενιες και να μην ξεχναμε ότι η γεωγραφική της θεση ως κομβικο σημειο της Μεσογειου παντα θα προκαλει επιδοξους κατακτητες.
Επιτέλους το μαρτυρικο αυτό νησι που ανα τους αιώνες δεχτηκε επιθεσεις και εισβολες οσες λιγα νησια στον κοσμο από τους Ρωμαιους τους Αραβες,Σαρακηνούς,Ενετούς ,Τουρκους και πειρατές όπως ο περιβοητος Μπαρμπαροσα ,βρηκε τη θεση του στην αγκαλια της μανας Ελλάδας.Ειναι συγκλονιστικο κααι θελει περισσιο θαρρος να κοιτας τα`απομεινάρια της καταστροφής και να δημιουργεις πανω σ`αυτά το μελλον.
Θελει δυναμη ψυχης να μη ξεχνας την παρακαταθηκη των προγονων σου και να πορευεσαι με τα διδαγματα της για να φανεις ανταξιος της Ιστοριας σου ακομη και αν μενουν ασβεστες οι μνημες του πονου και της καταστροφής μετα από τοσους αιώνες.
Σας ευχαριστω

Ο στρατηγός Νίκος Γρυλλάκης με τον εγγονό του Ιωσήφ Λεκανίδη Ιωσήφ Κακαβούλη

2011-09-08T10:12:00.000-07:00

Η εκπληκτική φιγουρα του παπα-Γιαννη Θωμαδακη

2011-09-08T10:11:00.000-07:00

Τα όμορφα σώματα ασφαλείας!

2011-09-08T10:10:00.000-07:00

Ο κ. Γιώργος Γρυλλάκης

2011-09-08T10:09:00.000-07:00

Οι κ.κ.Τζανουκάκης και Γρυλλάκης

2011-09-08T10:03:00.000-07:00

Αλικαμπιώτες

2011-09-08T10:00:00.000-07:00

2011-08-26T13:26:00.000-07:00

2011-08-26T13:25:00.000-07:00

Παππού ερχόμαστε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2011-08-23T10:02:00.000-07:00

3 Σεπτέμβρη στο Κλήμα Αλικάμπου

Εν Χανίοις.........

2011-06-29T12:17:00.001-07:00

"Εν Χανίοις και εν τω κατά την λεωφόρον Δραγούμη 1 δικηγορικώ Γραφείω του κ. Ιωσήφ Λεκανίδου, όπου κληθείς μετέβην σήμερον την εικοστήν εβδόμην του μηνός Ιουνίου ημέραν Σάββατον του χιλιοστού εννεακοστού εικοστού έτους ενώπιον εμού του Συμβολαιογράφου και κατοίκου Χανίων....."

Η γιαγιά Βοβούλα(στα κρητικά η Παρασκευούλα) μαθήτρια τότε...ψηλή,ξανθιά,πρασινομάτα με κατάλευκο δέρμα ...ριζίτισσα....καθισμένη στο γραφείο του πατέρα της.
Και εκείνος, ο παππούς ο Σήφης, όρθιος της υπαγορεύει τα συμβολαιογραφικά έγγραφα καθώς το πληγωμένο στη μαχη του Αλικάμπου το Νοεμβρη του 1896 δεξί του χέρι δε μπορουσε πια να γράψει.
Μια γραφή με πένα τόσο καλλιγραφική που μετατρέπει το συμβολαιογραφικό έγγραφο σε έργο τέχνης....
Λέω να το κορνιζώσω!!!!!!!!!

Πάντως το αγαπημενο της βιολί βρισκεται σε περιοπτη θεση

"Το Κρητικό Μαχαίρι"

2011-06-26T12:23:00.000-07:00

Το βρήκαμε από το επισης πολύ καλό http://kopelikouzoulo.blogspot.com/

Το Κρητικό μαχαίρι, αχώριστος σύντροφος κάθε Κρητικού παλιότερα, το πήραν μαζί τους οι Κρητικοί παντού όπου και αν πήγαν είτε ως ταξιδιώτες, είτε ως μετανάστες, όταν σε δύσκολες εποχές ορισμένοι απ' αυτούς αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το όμορφο νησί τους.
Μπορεί να το συναντήσει κανείς εκτός από την Κρήτη και την υπόλοιπη Ελλάδα στα πέρατα του κόσμου. Από την Αίγυπτο μέχρι τη Ρωσία και από τις ΗΠΑ και τον Καναδά μέχρι την Αυστραλία, είτε σε σπίτια Κρητικών περήφανο οικογενειακό κειμήλιο, είτε σε καταστήματα μεταχειρισμένων ειδών και παλαιοπωλεία σκονισμένο και χωρίς ταυτότητα, ανάμεσα σ' ένα σωρό ετερόκλητα αντικείμενα να περιμένει τον άνθρωπο που θα τ' αναγνωρίσει και θα τ' αποκτήσει, καταβάλλοντας ως αντίτιμο κάποιο χρηματικό ποσό. Καθένα απ' αυτά κρύβει μία μικρή ή μεγάλη ιστορία, μία ιστορία δεμένη με το νησί της Κρήτης και με την Κρητική παλικαροσύνη.
Αφού λοιπόν η παράδοση και τα ιστορικά τεκμήρια έχουν πολιτιστική αξία και πολιτιστική φερεγγυότητα, αξίζει να μελετηθεί και να τιμηθεί το χειροποίητο Κρητικό μαχαίρι, προτού η παραδοσιακή κατασκευή του σβήσει μέσα στην ατέρμονη κίνηση του χρόνου και τούτο, γιατί κάθε φορά που σβήνει μία παραδοσιακή τέχνη, ο ανθρώπινος πολιτισμός γίνεται φτωχότερος.

Το Κρητικό Μαχαίρι, η ιστορία του

Ένα από τα πρώτα εργαλεία τα οποία κατασκεύασε ο άνθρωπος και το οποίο τον βοήθησε να επιβιώσει στη μακριά και δύσκολη εποχή της αυγής του πολιτισμού είναι το μαχαίρι, το πρώτο αγχέμαχο όπλο. Για την κατασκευή του, μιμήθηκε στο σχήμα τα νύχια των άγριων ζώων, με τα οποία αυτά έπιαναν και φόνευαν τη λεία τους.
Ένα από τα παλιότερα δείγματα μαχαιριού με τη μορφή με την οποία το γνωρίζουμε σήμερα βρέθηκε στο Τζεμπέλ - Ελ - Αράκ ( Gebel - El - Arak ) της Αιγύπτου, κατασκευάστηκε από επεξεργασμένο οψιδιανό λίθο κι έχει λαβή από ελεφαντόδοντο, διακοσμημένη με ανάγλυφες παραστάσεις εμπνευσμένες από πολεμικές σκηνές. Το μαχαίρι αυτό κατασκευάστηκε γύρω στο 3.400 π.Χ. και βρίσκεται σήμερα στο μουσείο του Λούβρου. Όμως και στην Κίνα, τη Μεσοποταμία και το Λουριστάν του Ιράν βρέθηκαν μαχαίρια τα οποία αγγίζουν την ηλικία των 5.000 ετών.
Αλλά και στη Μυκηναϊκή Ελλάδα από το 1.500 π.Χ. και μετά κατασκευάστηκαν θαυμάσια αμφίστομα χάλκινα και ορειχάλκινα μαχαίρια, τα οποία το εμπόριο και το κίνητρο του κέρδους τα μετέφερε ακόμα και σε άλλους μακρινούς ευρωπαϊκούς τόπους, αφού το εξαγωγικό εμπόριο όπλων άνθισε στη Μυκηναϊκή εποχή.
Και στην κλασική Ελλάδα όμως, είχε ανθίσει η κατασκευή πληθώρας αγχέμαχων όπλων και κυρίως μαχαιριών, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν στους αμέτρητους πολέμους, οι οποίοι κατασπάραξαν την Ελλάδα της κλασικής εποχής.
Την ίδια εποχή της Μυκηναϊκής ακμής, στη Μινωική Κρήτη η οποία μας κληροδότησε αρκετά λαμπρά έργα ενός προηγμένου και ταυτόχρονα ιδιόμορφου πολιτισμού, κατασκευάστηκαν αξιόλογα μαχαίρια, ελάχιστα δείγματα των οποίων έφτασαν μέχρι την εποχή μας. Στο μουσείο του Ηρακλείου μάλιστα, φυλάσσεται αγαλματίδιο πολεμιστή από τη Σητεία, Μινωικής εποχής, οπλισμένου με μαχαίρι το οποίο παρουσιάζει μερικές ομοιότητες με τα σύγχρονα Κρητικά μαχαίρια. Αξίζει ιδιαίτερα να τονιστεί ότι, σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, τα αγχέμαχα όπλα και τα πολεμικά κράνη γεννήθηκαν στην Κρήτη, αφού εφευρέτες τους θεωρούνται οι Κουρήτες, ακόλουθοι του Δία.

Η ανάγκη άμυνας του μεγαλύτερου ελληνικού νησιού είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη της μεταλλουργίας και κατ' επέκταση της κατασκευής όπλων στην Κρήτη κατά την κλασική εποχή, όταν οι τοξότες του νησιού είχαν εξαιρετική φήμη σ' ολόκληρη την Ελλάδα και τη Μικρά Ασία, για τη δεινότητα με την οποία χειρίζονταν τα όπλα αυτά. Τη ρωμαϊκή εποχή, οι Ρωμαίοι απέκτησαν πικρή πείρα της μαχητικής ικανότητας των Κρητικών και της ευθυβολίας των τόξων τους όταν κατέλαβαν το νησί.
Κατά το Μεσαίωνα και ειδικότερα κατά τον 9ο αιώνα η Κρήτη καταλήφθηκε από τους Σαρακηνούς, οι οποίοι ήρθαν από την Ισπανία. Με ορμητήριο το νησί ταλαιπωρούσαν με τις επιδρομές τους ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο. Οι Σαρακηνοί της Κρήτης κατασκεύαζαν διάφορους τύπους όπλων επιτόπια και μ' αυτά εξόπλιζαν πλοία και πληρώματα κατά τις ναυτικές επιδρομές τους.

Μετά τη νικηφόρα εκστρατεία του Νικηφόρου Φωκά και την καταστροφή των Σαρακηνών της Κρήτης, το νησί επανήλθε στην εξουσία των Βυζαντινών όπου και παρέμεινε μέχρι τις αρχές του 13ου αιώνα, οπότε πέρασε στα χέρια των Βενετών πολύτιμο λάφυρο από τη διανομή των εδαφών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μετά τη διάλυση της από τους Σταυροφόρους της τέταρτης σταυροφορίας.
Οι Βενετοί κράτησαν την Κρήτη κάτω από την εξουσία τους για περισσότερα από 450 χρόνια. Στο γεγονός αυτό συνέβαλε η εξαιρετική οργάνωση της διοικητικής τους μηχανής και το αμυντικό σύστημα το οποίο είχαν αναπτύξει στο νησί, σύμφωνα με το οποίο εκτός από τις ισχυρές τακτικές στρατιωτικές δυνάμεις, η άμυνα ενισχυόταν από την τοπική πολιτοφυλακή Κρητικών τοξοτών, φημισμένων σε ολόκληρη την ανατολή και από τις δυνάμεις των Ελλήνων και Ιταλών γαιοκτημόνων του νησιού. Οι τελευταίες αυτές δυνάμεις εξοπλίζονταν ασφαλώς με όπλα τα οποία κατασκεύαζαν επιτόπια Κρητικοί τεχνίτες.
Μαρτυρίες για τη χρήση μαχαιριών για πολεμικούς σκοπούς κατά το Μεσαίωνα έχουμε σε γραπτές πηγές, οι οποίες αναφέρονται στην επανάσταση των Ψαρομηλίγγων κατά των Βενετών στα μέσα του 14ου αιώνα. Κατά την επανάσταση εκείνη οι Κρητικοί επαναστάτες ήταν οπλισμένοι με τόξα, λόγχες, ρόπαλα, μαχαίρες και πέλεκεις.
Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, την εποχή της Βενετοκρατίας υπήρχαν μαχαιράδικα στο Ηράκλειο της Κρήτης, εγκαταστημένα στην ίδια ακριβώς θέση που βρίσκονται και σήμερα.
Μετά την τουρκική κατάκτηση της Κρήτης, οι μεταλλουργοί του νησιού συνέχιζαν να κατασκευάζουν εξαίρετα μεταλλουργικά προϊόντα, μεταξύ των οποίων και μαχαίρια, τα οποία κατά το 19ο αιώνα με τις επανειλημμένες επαναστάσεις των Κρητικών οι οποίοι διψούσαν για ελευθερία, αποκτούν ξεχωριστή αξία.

- Κρητικοί ζωσμένοι με τα άρματα τους -
Η συναισθηματική αλλά και πρακτική πολεμική αξία του Κρητικού μαχαιριού συνεχίστηκε και στον αιώνα μας, αφού το Κρητικό μαχαίρι υπήρξε απαραίτητο συμπλήρωμα της πολεμικής εξάρτησης του Κρητικού παλικαριού στο Μακεδονικό αγώνα, στους Βαλκανικούς πολέμους, στη Μικρασιατική εκστρατεία, ακόμα και κατά τη διάρκεια του Β' παγκοσμίου πολέμου όπου οι Κρητικοί αντάρτες ήταν οπλισμένοι και με το παραδοσιακό τους Κρητικό μαχαίρι, σύμβολο της Κρητικής αντρειοσύνης και του πνεύματος αντίστασης της Κρήτης εναντίον κάθε κατακτητή.

- το Γιαταγάνι του Δασκαλογιάννη. Σήμερα το γιαταγάνι του Δασκαλογιάννη βρίσκεται στο Μουσείο Μπενάκη, αποτελώντας ένα από τα πολυτιμότερα κειμήλια των συλλογών του. -

2011-04-24T14:03:00.001-07:00

Το διαβάσαμε στο blog του
6/θ Δημ. Σχολείου Βρυσών Αποκορώνου Χανίων
και το βρήκαμε πολύ ενδιαφέρον

Όσα γράφονται στη σελίδα αυτή, προέρχονται από το "Λεύκωμα", μία εργασία την οποία έφτιαξαν οι δάσκαλοι του Σχολείου γύρω στο 1950. Τα κείμενα τα έχει γράψει ο κ. Κώστας Γωνιωτάκης που υπηρέτησε στο Σχολείο το διάστημα 1950 - 1966.
bullet

Στην εργασία αυτή συμμετείχε και ο χωριανός μας Γεώργιος Ζώης ο οποίος έχει γράψει μάλιστα και τα καλλιγραφικά γράμματα στην ετικέτα του Λευκώματος που φαίνεται πάνω.

Η δημοσίευση της εργασίας αυτής, είναι και μια ελάχιστη αναγνώριση γι αυτούς τους δασκάλους που εργάστηκαν τότε δίνοντας όλη τους την ψυχή στην παιδεία του τόπου μας.

κεφ. 1ον: Πότε και υπό ποίων εκτίσθησαν αι πρώται οικίαι του χωρίου
Προ του 1878 ουδεμία οικία, ουδεμία καλύβη υπήρχε εις τον χώρον εις τον οποίον σήμερον έχει κτισθή το χωρίον Βρυσών. Το 1878 εκτίσθη μία οικία υπό των Μπουζάκη Νικολάου και Κατσανεβάκη Ιωσήφ, οι οποίοι κατήγοντο εκ Σφακίων και κατώκουν εις το Μετόχι Μπουζήδων, εις την οδόν Βαφέ, η οποία οικία ανήκει σήμερον εις τον Θεόφιλον Προγουλάκην. Αύτη εχρησιμοποιείτο τότε ως πανδοχείον (χάνι) προς εξυπηρέτησιν των διερχομένων κατοίκων της Επαρχίας Σφακίων. Το 1912 διήλθεν εκ του χώρου εις τον οποίον έχει κτισθή το χωρίον η αμαξιτή οδός Χανίων - Ρεθύμνης. Έκτοτε ήρχισαν πολλοί να οικοδομούν. Η συγκοινωνία και το νερό είλκυσαν τους ανθρώπους, παρά το υγρόν κλίμα του τόπου.

Η πρώτη οικία του χωρίου εκτίσθη το 1912 παραπλεύρως της πηγής, όπισθεν του Μνημείου της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής, υπό του Ντουκάκη Ιωάννου του Νικολάου εξ Εμπροσνέρου, όστις είχεν επιστρέψει τότε εξ Αμερικής. Από το έτος 1912 μέχρι το έτος 1915 ανηγέρθησαν αι εξής κατά σειράν οικίαι υπό ατόμων εκ διαφόρων χωρίων της Επαρχίας Αποκορώνου, τα οποία είχον επιστρέψει τότε εξ Αμερικής.
Οικία Αγγελάκη Μιχαήλ εκ Νίππους
« Κρασαδάκη Γεωργίου εκ Βαφέ
« Ντερμανάκη Νικολάου εκ Φιλίππου
« Πιπεράκη Παύλου εκ Βαφέ
« Σπυριδάκη Γεωργίου εξ Εμποσνέρου
« Σταθουδάκη Ι. Σταύρου εξ «
« Σταθουδάκη Ι. Γεωργίου εξ «
« Κασαπάκη Στυλιανού εκ Βαφέ
« Κορδατζάκη Ιωάννου εξ Εμπροσνέρου.
Συγχρόνως εκτίσθησαν η οικία Αναγνωστάκη Στυλιανού εξ Αλικάμπου και η οικία Πωλογιώργη Ανδρέου εκ Νίππους.

Από το 1915 μέχρι το 1954 ανηγέρθησαν περισσότεραι των 100 οικιών.

Κεφ. 2ον: Πότε το χωρίον απετέλεσεν Κοινότητα.
Το χωρίον των Βρυσών απετέλεσεν Κοινότητα το 1925 κατόπιν ενεργειών του δικηγόρου Λεκανίδη Γ. Ιωσήφ εξ Αλικάμπου, κατοίκου Χανίων. Ούτος απέσπασε τους κατοίκους του χωριού Φιλίππου εκ της κοινότητος Μάζης, και τους κατοίκους του Γετίμ Μετόχι εκ της κοινότητας Βάμου, και ίδρυσεν την Κοινότητα Βρυσών Αποκορώνου.
Εις τας 20 Δεκεμβρίου 1925 εγένοντο κοινοτικαί εκλογαί. Πρώτος πρόεδρος της κοινότητος ανέλαβεν ο Αναγνωστάκης Στυλιανός εξ Αλικάμπου με συμβούλους τους Καραβανάκην Ιωάννην, Αγγελάκην Μιχαήλ, Κρασαδάκην Γεώργιον και Πωλογιώργην Νικόλαον.
Τον Δεκέμβριον του 1930 διεξήχθησαν πάλιν εκλογαί και ανέλαβεν πρόεδρος ο Πωλογιώργης Νικόλαος.
Κατά τον Δεκέμβριον ιδίου έτους γενομένης ψηφοφορίας κοινοτικού συμβουλίου, ενέλαβεν πρόεδρος ο Μπριτζουλάκης Σταύρος όστις παρέμεινεν μέχρι τον Δεκέμβριον του 1931.
Κατά τον μήνα τούτον γενομένης πάλιν ψηφοφορίας κοινοτικού συμβουλίου, ανέλαβεν πρόεδρος ο Ιωάννης Γωνιωτάκης όστις παρέμεινεν μέχρι τον Δεκέμβριον του 1935. Ούτος κατά τον Απρίλιον του 1936 αναλαβών καθήκοντα γραμματέως της κοινότητας, παραμένει μέχρι σήμερον (1954)

Κεφ. 3ον: Εκκλησία του χωριού
Εις το χωρίον Βρυσών δεν υπήρχεν εκκλησία από το 1912 μέχρι το 1922. Ο καθ’ είς εκ των κατοίκων μετέβαινεν εις το χωρίον της καταγωγής του, δια τα θρησκευτικά του καθήκοντα. Οι νεκροί εταφιάζοντο έκαστος εις το χωρίον καταγωγής του.
Το 1920 εθεμελιώθη η σημερινή εκκλησία. Οι κάτοικοι μη δυνάμενοι να την αποπερατώσουν, την άφησαν εις την κατάστασιν αυτήν μέχρι το 1925.
Το 1922 ανήγειραν μικρόν ξύλινον (πρόχειρον) ναόν παραπλεύρως του σημερινού και ελειτουργούντο εις αυτόν οι κάτοικοι μέχρι το 1939.
Το 1925 ήρχησεν η ανέγερσις του θεμελιωθέντος το 1920 και συνεχίσθη μέχρι το 1939. Κατά το έτος τούτο ετελείωσαν μέρος της στέγης, και από τότε ήρχισαν να εκκλησιάζονται εις αυτόν. Η εκκλησία συνεπληρώθη το 1953 και παραμένει μέχρι σήμερον ανεγκαινίαστη.
Από το 1927 μέχρι το 1930 ιερείς ήρχοντο από διάφορα χωριά. Τα πρώτα χρόνια ήρχετο ο Εφραίμ Πρωτοπαπαδάκης εκ Βαφέ και κατόπιν ο Βρουβάκης Αντώνιος εκ Νίππους. Το 1930 ετοποθετήθη ο Δημήτριος Θυμιανός εξ Εμπροσνέρου όστις παραμένει μέχρι σήμερον.

Κεφ. 4ον: Έργα πολιτισμού της κοινότητος
Η κοινότης Βρυσών Αποκορώνου από της ιδρύσεως της μέχρι το 1954 κατόρθωσεν να φέρει εις πέρας δια των εσόδων του προϋπολογισμού της, της προσωπικής εργασίας των κατοίκων της και τη βοήθεια του κράτους τα εξής έργα πολιτισμού:
Δύο Σχολεία
Μιαν Εκκλησία
Δύο πλατείες
Μιαν οδόν προς Εκκλησίαν και Σχολείον
Δύο αφοδευτήρια
Μιαν κοινοτική δεξαμενήν
Ένα υδραγωγείο του συνοικισμού Φιλίππου
Μιαν στέρναν ομβρίων υδάτων εις Άγιον Παύλον
Ένα Νεκροταφείον
Οίκημα Σταθμού Χωροφυλακής
Μνημείον Μεταπολιτευτικής επιτροπής αγώνος 1895-1898
Μίαν γέφυραν Το χωρίον την 27η Μαϊου 1941 εβομβαρθίσθη υπο Γερμανικών αεροπλάνων και υπέστη πολλάς ζημίας.
Την 18-9-1968 την ίδρυσιν και λειτουργίαν Λαϊκής Αγοράς.
Κεφ. 5ον: Φυσικαί καλλοναί
Εις το μέσον του χωρίου πέριξ των πλατειών και εις τας όχθας του ποταμού, ίστανται υπερήφανα πολλά πλατάνια, τα οποία στολίζουν το χωρίον, προξενούν ευχάριστον εντύπωσιν εις κάθε διερχόμενον και δροσίζουν υπό την σκιά των κάθε επισκέπτην. Εις τον χώρον τον οποίον περικλείουν και σκεπάζουν υπάρχει μία πηγή. Η δροσιά την οποίαν αφήνουν τα πανύψηλα πλατάνια, η δροσερή πηγή, ο ποταμός με τους δύο παραποτάμους του και γενικώς το πράσινον, ελκύουν πολλούς εκδρομείς και παραθεριστές κατά το Θέρος.
Η καλλονή την οποίαν παρουσιάζουν τα πλατάνια των δυο πλατειών εις ελάχιστα χωριά της Ελλάδος υπάρχει. Τα πλατάνια τα ευρισκόμενα εις την αριστεράν όχθην του ποταμού δεν εφυτεύθησαν, αλλά ετοποθετήθησαν ως πάσαλοι δι' αντιπλημμυρικά έργα πρό του 1912 και εριζοβόλησαν. Τα φυόμενα πέριξ των πλατειών εφυτεύθησαν υπό των κατοίκων από το 1912 και εντεύθεν.
Κατά το διάστημα της Γερμανικής κατοχής (1941-1945) οι Γερμανοί επεχείρησαν τρεις φορές να τα κόψουν, αλλ' οι κάτοικοι κατόπιν πολλών παρακλήσεων και δώρων κατόρθωσαν να τα σώσουν από την καταστροφήν.
Κεφ 6ον: Σταθμός Χωροφυλακής Βρυσών.
Το πρώτον ιδρύθη το 1916. Εστεγάζετο κατ' αρχάς εις την οικίαν Γεωργίου Αγγελάκη, και κατόπιν εις την οικίαν του Γεωργίου Κρασαδάκη μέχρι το 1923. Από το 1923 μέχρι το 1951 εστεγάζετο εις την οικίαν του Στυλιανού Μιχελακάκη.
Το 1951 ανηγέρθη οίκημα Σταθμού Χωρ/κής έναντι της Εκκλησίας, επί Σταθμάρχου Κωνστ. Παπαμαρκάκη Ανθ/στού, τη βοηθεία του κράτους και δια προσωπικής εργασίας των κατοίκων και χρηματικής ενισχύσεως της Κοινότητας, του οποίου τα εγκαίνια ετελέσθησαν την 30ην Απριλίου 1952 επί παρουσία του τότε Αρχηγού της Χωρ/κής Ελλάδος, Σαμουήλ.
Υποδιοίκησις Χωρ/κής Βρυσών.
Κατά την ημέραν των εγκαινίων του ως άνω Σταθμού οι πρόεδροι των κοινοτήτων των πέριξ χωρίων υπέβαλαν υπόμνημα προς τον Αρχηγόν της Χωρ/κής Σαμουήλ, δια του οποίου ετονίζετο η ανάγκη ιδρύσεως υποδιοικήσεως εν Βρύσαις.Το 1953 ιδρύθη “Υποδιοίκησις Χωρ/κής Βρυσών Αποκορώνου” της οποίας την διοίκησιν ανέλαβεν πρώτος ο τότε ανθ/ρχος Τσουρουνάκης Βασίλειος, τον Δεκέμβριον του 1953. Τον κ. Τσουρουνάκην Β. αντικατέστησεν ο κ. Παπαγρηγοράκης Νικόλαος εκ Σελίνου, το 1956. Κατόπιν ανέλαβαν κατά σειράν Οικονομάκης, Αντωνόπουλος, Σταυρόπουλος Ιωάννης, Δομάζος.
Κεφ 7ον: Τ.Τ.Τ. Γραφείον
Εν Βρύσαις ιδρύθη δια πρώτην φοράν Γραφείον των τριών Τ. το 1926. Δια την ίδρυσιν του ενήργησεν ο Μαυριγιαννάκης Στέφανος εκ Βαφέ, όστις υπήρξεν και πρώτος προϊστάμενος αυτού. Μέχρι σήμερον στεγάζεται εις οικίας ιδιωτών. Παρεχωρήθη οικόπεδον έναντι της Εκκλησίας δια την ανέγερσιν κρατικού οικήματος δια Γραφείον. Έχουν υπηρετήσει μέχρι σήμερον 18 προϊστάμενοι: Μαυριγιαννάκης Στέφανος εκ Βαφέ, Μανατάκης Κων/νος εκ Στύλου, Πάγκαλος Ιωάννης εκ Μυλοποτάμου
Κεφ 8ον: Συγκοινωνία
Εκ του χωρίου Βρυσών διέρχεται η κεντρική οδική αρτηρία της Κρήτης (Χανίων - Ρεθύμνης - Ηρακλείου - Λασιθίου). Επίσης διέρχονται εκ του χωρίου η οδός Βαφέ περατωθείσα το 1930, η οδός Σφακίων περατωθείσα το 1953, η οδός Εμπροσνέρου περατωθείσα το 1938 και η οδός Βρυσών - Νίππους, περατωθείσα το 1967.
Ευρίσκονται υπό χάραξιν αι οδοί Βάμου- Βρυσών, Καλαμιτσίου - Βρυσών, και Μάζης - Φιλίππου - Βρυσών.

Κεφ. 9ον Καταγωγή των σημερινών κατοίκων του χωρίου.

Οι εγκατασταθέντες εν Βρύσαις κάτοικοι κατάγονται εκ των κάτωθι χωρίων και περιοχών.

Εξ Εμπροσνέρου Αι οικογένειαι: 1)Σπυριδάκη 2) Μαριδάκη 3) Μεγαλακάκη 4) Μαυράκη 5) Ζακυνθινάκη 6) Θυμάκη 7) Μαρκάκη 8) Γουναδάκη 9) Τζανούκου 10) Σταθουδάκη 11) Θυμιανού 12) Κορδατζάκη 13) Χαλκιαδάκη 14) Ντουκάκη 15) Σοφούλη 16) Λιλικάκη 17) Μπραουδάκη 18) Κουναλάκη 19) Φραγκιαδάκη 20) Κουτσουπάκη 21) Κουκαδάκη.

Εκ Βαφέ: Αι οικογένειαι 1) Κρασαδάκη 2) Παντερμάκη 3) Κασαπάκη 4) Πιπεράκη 5) Μαρινάκη 6) Καμαριανάκη 7) Καποκάκη 8) Τσαγκαράκη 9) Παϊτάκη 10) Μπριτζουλάκη.

Εκ Νιππους: Αι οικογένειαι 1) Αγγελάκη 2) Κακατσάκη 3) Κουρομιχελάκη 4) Πωλογιώργη 5) Κουριαντάκη 6) Βασιλάκη 7) Καραβανάκη.

Εκ Τζιτζιφέ: Αι οικογένειαι 1) Αποστολάκη 2) Κονταράκη.

Εκ Φρε: Αι οικογένειαι 1) Κουκουμπεδάκη

Εκ Μελιδονίου: Αι οικογένειαι 1) Κελαϊδάκη.

Εκ Νέου-Χωρίου: Αι οικογένειαι 1) Ζαρίφη.

Εκ Μαλάξης: Αι οικογένειαι 1) Γιαουρτάκη.

Εκ Νεροκούρου Κυδωνίας: Αι οικογένειαι 1) Μαθιουδάκη.

Εκ Κόκκινου-Χωρίου: Αι οικογένειαι 1) Ανδρεάκη.

Εκ Ξηροστερνίου: Αι οικογένειαι 1) Δασκαλάκη.

Εκ Καλαμιτσίου Αλεξάνδρου: Αι οικογένειαι 1) Μιχελακάκη 2) Σταυριανουδάκη.

Εκ Κουρνά: Αι οικογένειαι 1) Μαλινδρέτου.

Εκ Φιλιππου: Αι οικογένειαι 1) Ντερμανάκη 2) Γωνιωτάκη 3) Κελάκη 4) Τσινταράκη 5) Πρεδευτάκη 6) Λεουνάκη 7) Δασκαλάκη 8) Μαυριγιαννάκη 9) Ξενάκη 10) Κουρκουτάκη 11) Βαλυράκη 12) Κιλιτζιράκη.

Εκ Φονέ: Αι οικογένειαι 1) Βολικάκη.

Εκ Βατουδιάρη: Αι οικογένειαι 1) Νιολάκη.

Εξ Αλικάμπου: Αι οικογένειαι 1) Αναγνωστάκη 2) Μαγγελάκη 3) Κουρινάκη 4) Φουντουλάκη 5) Αγγελάκη.

Εκ Κύπρου: Αι οικογένειαι 1) Ελληνάκη.

Εκ Σερρών: Αι οικογένειαι 1) Σταυράκη.

Εξ Ιωαννίνων: Αι οικογένειαι 1) Ζώη.

Εκ Γετίμ-Μετόχι: Αι οικογένειαι 1) Οικονομάκη.

Εκ Μετοχίου Μπουζίδων: Αι οικογένειαι 1) Προγουλάκη 2) Κουκιανάκη.

Εκ Χαμπάθων: Αι οικογένειαι 1) Φουφουδάκη 2) Μπουτσαράκη.

Εξ Ασκύφου Σφακίων: Η οικογένεια Ιωάννου Πολέντα.

Κεφ. 10ον : Μάχαι εναντίον των Τούρκων εις την περιοχήν Βρυσών.
Ήτο ακόμη αρχή της επαναστάσεως του 1866. Η μοναδική επιτυχία των ενδόξων Κρητικών επαναστατικών όπλων ήτο η καταστροφή των Τούρκων του Σελίνου εις την Κάνδανον. Ο Ισμαήλ της Αιγύπτου απέστειλε στρατόν πέντε χιλιάδων (5.000) ανδρών με αρχηγόν τον Αιγύπτιον Σαχήν πασάν. Ούτος αποβιβασθείς εις Σούδαν και χωρίς να καθυστερήσει έσπευσε και κατέλαβε την τοποθεσία Βρυσών Αποκορώνου, στρατοπεδεύσας εις την θέσιν «Κεφαλοβρύσι», ύψωμα εβρισκόμενον ΝΑ του σημερινού χωρίου Βρυσών, το οποίον ύψωμα ωχύρωσε διά ξηροτοίχου δύο μέτρων, έχων σκοπόν να καταλάβη την επαρχίαν Σφακίων και να αποκόψει την συγκοινωνίαν μεταξύ Χανίων – Ρεθύμνης.
Μετά ταύτα απέστειλεν άνδρας προς την Επαναστατικήν Επιτροπήν την εδρεύουσαν εις Εμπρόσνερον, προσπαθών να πείσει αυτήν όπως εγκαταλείψει τον αγώνα, υποσχόμενος βελτίωσιν της θέσεως των Χριστιανών δια της ιδρύσεως Τραπέζης, σχολείων, κατασκευής οδών, διά της ελαττώσεως των φόρων, διά της αμερολήπτου απονομής της δικαιοσύνης κλπ. Αλλ’ οι αποτελούντες την Επιτροπήν άνδρες, πεπειραμένοι και γνώσται των τουρκικών πανουργιών, ουδεμίαν έδωσαν προσοχήν εις τας υποσχέσεις ταύτας. Επί ένα μήνα οι επαναστάται παρηκολούθουν επισταμένως πάσαν κίνησιν του εχθρού, χωρίς να κτυπήσουν αυτόν. Όταν όμως περί τα τέλη του μηνός ο τουρκικός στρατός ο στρατοπεδευμένος εις Κάμπους και αποτελούμενος εκ τεσσάρων χιλιάδων (4.000) ανδρών, επροχώρησεν από τους πρόποδας των Λευκών Ορέων και αφού κατέλαβε τον Εμπρόσνερον, ηνώθη με τον στρατόν του Σαχή, οπότε ούτος έγινε απειλητικότερος. Τότε οι Κρήτες επαναστάται απεφάσισαν να προσβάλουν τους εν Βρύσαις στρατοπεδευμένους Τούρκους.
Οι Αποκορωνιώται είχον αρχηγούς τον Μαθιόν Μυλονογιάννην, τον Κωσταρόν Βολουδάκην, τον Νεράτζην, Σήφακαν, Αναγνωστάκην, Αλικαμπιώτην, τον Μπομπολοβασίλην, τον Γογονήν, Κ. Μαλινόν και άλλους.
Οι δε Σφακιανοί είχον αρχηγούς τον Α. Μανουσογιάννην, Ρουσσοχριστόδουλον, Παύλον Μωράκην, Τσελεπήν, Καβρόν, Καρκαβάτσον, Τσοντολάμπην, Πωλογιώργιδες και άλλους.
Ούτοι περιεκύκλωσαν το τουρκικόν στρατόπεδον και απέκοψαν την μετά της πηγής συγκοινωνίαν αυτού, γεμίσαντες την πηγήν εκ τουρκικών πτωμάτων.
Εις την θέσην «Κουλούρες» προς Καλαμίτσι ευρίσκετο ο Μυλωνογιάννης. Εις θέσιν «Αλώνες» του Καρυδιού, ευρίσκετο ο Κ. Μαλινός. Εις «Ελληνικιά Καμάρα» ο Σήφακας και Γογονής. Προς Μάζαν και Φιλίππον ο Αλικαμπιώτης. Προς «Μπούτακα» ο Κωσταρός Βολουδάκης. Τους άλλους πέριξ λόφους κατείχον οι Αποκορωνιώται και Σφακιανοί, πάντες πολεμούντες ως λέοντες.
Αίφνης και υπό βροχήν τουρκικών σφαιρών ο Τζιτζικάλης, Τσίμπουκας και Κλίνης εγκαταλείπουν τα μετερίζια των, και ορμούν προς τους πυκνούς βάτους οι οποίοι περικυκλώνουν το Τουρκικόν στρατόπεδον και θέτουν πυρ επ’ αυτών. «…...και μαύρα νεφ’ απλώνονται εις των Βρυσών τη ράχη κι ανατριχιάζουν τα κλαδιά και τα νερά κι οι βράχοι, μένουν παράλυτα, νεκρά….»
Κατά την ώραν της πυρκαϊάς ο ήρως Νεράτζης εναγκαλίζεται προεξέχον τουρκικόν τηλεβόλον και αναρριχάται επί των τουρκικών προχωμάτων. Εισορμά εις το τουρκικόν στρατόπεδον σαν αστραπή, ενσπείρει τον τρόμον, φονεύει και φονεύεται μετά του συντρόφου του Καραγιώργη.
Προς τον Βάμον και εις το ύψωμα «Ανυφαντή», 150 Αποκορωνιώται, Σφακιανοί και Κυδωνιάται, με αρχηγούς τον Κλωνάρην Τσεπέτην και Ξηράν, παρεμποδίζουν την διάβασιν 5.000 Τούρκων, ερχομένων εκ Καλυβών, διά να βοηθήσουν τους κυκλωμένους εν Βρύσαις Τουρκοαιγυπτίους. Ο γενναίος Κλωνάρης φονεύει τον αρχηγόν τους Μπάντρην, αρπάζει τα δυο αργυρά του πιστόλια, το ξίφος και τον ημίονόν του, και αφού απέκοψεν τον μύστακα του διαβόητου Τουρκογενίτσαρου, τον απέστειλεν εις την Συνέλευσιν. Ο θάνατος του αρχηγού των τους εμβάλλει εις πανικόν και οπισθοχωρούν, αφού υπέστησαν φθοράν, εις Χανιά. Ο Σαχήν βλέπων τα σχέδιά του ματαιούμενα και την φθοράν του στρατού του, αναγκάζεται εκ της δυσωδίας των πτωμάτων, αφού απώλεσεν το ήμισυ του στρατού του, να ζητήσει από τους επαναστάτας να απέλθη με την συμφωνίαν να μην τον ενοχλήσουν κατά την πορείαν του.
Η Επαναστατική Συνέλευσις εδέχθη την πρότασιν των Τούρκων επειδή είχον εξαντληθεί και τα πυρομαχικά των Ελλήνων. Οι Τούρκοι απήλθον, αφήσαντες τα πλείστα των εφοδίων τους εις τους επαναστάτας και πολλοί από τρόμον άφηνον και τα υποδήματα και τα επανοφόρια των.
Αυτό ήτο το τέλος της ενδόξου εν Βρύσαις πολιορκίας και μάχης, η οποία εδόξασε τα κρητικά όπλα και έδωκε θάρρος και ελπίδα στους Χριστιανούς. Εχρησίμευσεν ως προοίμιον της Γιγαντομαχίας του 1866 και όπως ανάψει τους πρώτους σπινθήρας οι οποίοι μετ’ ολίγον υψώθησαν εις την φλόγαν του ενδόξου Αρκαδίου._
Υπέρ των πεσόντων ηρώων κατά την πολιορκίαν του Αιγυπτιακού στρατού κατά το 1866, ετελέσθη εν Βρύσαις Αποκορώνου μνημόσυνον, υπό του Σκοπευτικού Συλλόγου «Ο Αποκόρωνας» την 22αν Αυγούστου 1910._

Οι Σφακιανές Μαδάρες

2011-04-24T09:09:00.000-07:00

Οι Σφακιανές Μαδάρες και η Ορεινή Έρημος
Οι πιο μυστηριώδεις και αλλόκοτοι, οι πιο τρομακτικά όμορφοι τόποι της Κρήτης βρίσκονται πολύ μακριά από τα σπίτια και τους τουριστικούς προορισμούς. Στο υψηλότερο νότιο μισό των Λευκών Ορέων, γυμνές κωνικές βουνοκορφές που μοιάζουν μεταξύ τους και έχουν κλίση 32 μοιρών καταλήγουν σε ξερές κοιλάδες. Στο εσωτερικό τους υπάρχει μια «κυψέλη» από δολίνες σε σχήμα ανεστραμμένου κώνου.

Με την πρώτη ματιά όλη αυτή η περιοχή μοιάζει εντελώς γυμνή. Στην πραγματικότητα όμως είναι γεμάτη από φυτά που έχουν προσαρμοστεί στο συγκεκριμένο περιβάλλον, το ωραιότερο από τα οποία είναι η μπλάβη. Οι επιστήμονες ονομάζουν την περιοχή αυτή Ορεινή Έρημο. Οι μελέτες τους έχουν δείξει ότι σχεδόν η μισή από τη χλωρίδα της Ορεινής Ερήμου δεν συναντάται πουθενά αλλού (Oliver Rackham – Jennifer Moody: «Η δημιουργία του κρητικού τοπίου).

Λίγο χαμηλότερα από την Ορεινή Έρημο, στο βόρειο υψηλό κομμάτι των Λευκών Ορέων και σε υψόμετρο 1.400 έως 1.945, υπάρχουν οι Σφακιανές Μαδάρες, τα θερινά βοσκοτόπια των Σφακιανών. Στις αρχές του καλοκαιριού που τα πεδινά και ημιορεινά βοσκοτόπια έχουν εξαντληθεί, τα κοπάδια βρίσκουν στα σημεία αυτά πλούσια τροφή που μπορεί να τα συντηρήσει τους δύσκολους μήνες του καλοκαιριού. Χάρη στα πολλά ενδημικά φυτά αναπτύχθηκε εδώ και χιλιάδες χρόνια ένα πολύ ιδιαίτερο σύστημα κτηνοτροφίας.

Όπως όλα τα βουνά της Κρήτης, έτσι και τα Λευκά Όρη δεν ανήκουν στο κράτος, αλλά σε ιδιώτες. Η Μαδάρα ανήκει σε πολλούς ιδιοκτήτες που είτε την εκμεταλλεύονται είτε την ενοικιάζουν σε άλλους. Οι Μαδάρες πήραν το όνομά τους από το αρχαιοελληνικό μαδαρός που σημαίνει γυμνός.

Τα Μιτάτα στις Μαδάρες

Τα μιτάτα (τυροκομικές εγκαταστάσεις) στις Μαδάρες αποτελούνται από τους κούμους, πέτρινα χτίσματα απροσδιόριστης ηλικίας χτισμένα με το εκφορικό σύστημα, κουρτες (μαντριά) για τα πρόβατα και περιβόλους.

Κύρια δραστηριότητα των βοσκών είναι η παραγωγή της περίφημης σφακιανής γραβιέρας, του καλύτερου κρητικού πρόβειου τυριού. Η υπεροχή του στηρίζεται στην τροφή των προβάτων που αποτελείται από ενδημικά φυτά, βολβούς και μαλοτήρα και τον τρόπο ωρίμασής του. Το τυρί ωριμάζει σε βαθιές ασβεστολιθικές σχισμές ή βάραθρα, όπου πολλές φορές διατηρείται χιόνι ακόμη και τους καλοκαιρινούς μήνες ή σε πέτρινους κούμους που διατηρούν πολύ χαμηλή θερμοκρασία χάρη στον τρόπο κατασκευής τους. Όταν συγκεντρωθούν αρκετές ποσότητες τυριού μεταφέρεται με μουλάρια στην Ανώπολη.

Οι Μαδαρίτες

Είναι καιρός οι πάσης φύσεως περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι επιστήμονες και το κράτος εκτός από τα φυτά και τα ζώα να ενδιαφερθούν και για τους ανθρώπους. Οι Μαδαρίτες είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Δραστηριοποιούνται στην αλπική ζώνη, σε ένα περιβάλλον όπου η ομορφιά κόβει την ανάσα. Ζουν σε απολύτως πρωτόγονες εγκαταστάσεις και κάνουν ό,τι ακριβώς έκαναν οι πρώτοι βοσκοί της Μαδάρας πριν από χιλιάδες χρόνια: παράγουν ένα εκπληκτικό «ενδημικό» τυρί που αξίζει πολλά αλλά δεν βγάζει τα λεφτά του. Διανύουν τεράστιες αποστάσεις για να κάνουν τη δουλειά τους, ζουν σε πρωτόγονες εγκαταστάσεις, χωρίς φως, νερό και δρόμους. Για τη μεταφορά των περίφημων τυριών τους χρησιμοποιούν γαϊδάρους και μουλάρια καταβάλλοντας τεράστιο κόπο και χάνοντας πολύ χρόνο. Για μήνες ολόκληρους αφήνουν τις οικογένειές τους μόνες, ενώ σε περίπτωση ατυχήματος είναι σχεδόν καταδικασμένοι. Αν η Ελλάδα έπρεπε να στηρίξει μια αγρο-τουριστική δράση σίγουρα θα ήταν η συγκεκριμένη.

Η Μαλοτήρα

Η μαλοτήρα είναι ενδημικό φυτό της Κρήτης και αποτελούσε πάντοτε το κατεξοχήν θεραπευτικό πρωινό ρόφημα των κατοίκων της Δυτικής Κρήτης. Φυτρώνει σε υψόμετρο πάνω από 900 μέτρα στα Λευκά Όρη και τον Ψηλορείτη. Το επιστημονικό της όνομα είναι Sideritis syriaca L. (και όχι Sideritis cretica L. Γιατί ο βοτανολόγος που την ονόμασε την μπέρδεψε με φυτά που είχε συλλέξει από τη Συρία).

Η σύγχρονη επιστημονική έρευνα αποκάλυψε την παρουσία στο φυτό αλλά και στο αφέψημά του πολύτιμων φλαβονοειδών ουσιών με ποικίλες φαρμακοδυναμικές δράσεις, όπως διέγερση της καρδιακής λειτουργίας, ελάττωση της πίεσης, κατά της ευθραστότητας των τριχοειδών αγγείων. Στο αιθέριο έλατό της έχουν απομονωθεί 34 ουσίες με διάφορες, αντιμικροβιακές, και άλλες φαρμακευτικές ιδιότητες.

Πηγή: «Νότια Κρήτη» - Ειδικό ένθετο της εφημερίδας Τα Νεα

2011-04-24T08:50:00.000-07:00

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=PBizjBdj1Z8
Οι Σφακιανές Μαδάρες και η Ορεινή Έρημος

Οι πιο μυστηριώδεις και αλλόκοτοι, οι πιο τρομακτικά όμορφοι τόποι της Κρήτης βρίσκονται πολύ μακριά από τα σπίτια και τους τουριστικούς προορισμούς. Στο υψηλότερο νότιο μισό των Λευκών Ορέων, γυμνές κωνικές βουνοκορφές που μοιάζουν μεταξύ τους και έχουν κλίση 32 μοιρών καταλήγουν σε ξερές κοιλάδες. Στο εσωτερικό τους υπάρχει μια «κυψέλη» από δολίνες σε σχήμα ανεστραμμένου κώνου.

Με την πρώτη ματιά όλη αυτή η περιοχή μοιάζει εντελώς γυμνή. Στην πραγματικότητα όμως είναι γεμάτη από φυτά που έχουν προσαρμοστεί στο συγκεκριμένο περιβάλλον, το ωραιότερο από τα οποία είναι η μπλάβη. Οι επιστήμονες ονομάζουν την περιοχή αυτή Ορεινή Έρημο. Οι μελέτες τους έχουν δείξει ότι σχεδόν η μισή από τη χλωρίδα της Ορεινής Ερήμου δεν συναντάται πουθενά αλλού (Oliver Rackham – Jennifer Moody: «Η δημιουργία του κρητικού τοπίου).

Λίγο χαμηλότερα από την Ορεινή Έρημο, στο βόρειο υψηλό κομμάτι των Λευκών Ορέων και σε υψόμετρο 1.400 έως 1.945, υπάρχουν οι Σφακιανές Μαδάρες, τα θερινά βοσκοτόπια των Σφακιανών. Στις αρχές του καλοκαιριού που τα πεδινά και ημιορεινά βοσκοτόπια έχουν εξαντληθεί, τα κοπάδια βρίσκουν στα σημεία αυτά πλούσια τροφή που μπορεί να τα συντηρήσει τους δύσκολους μήνες του καλοκαιριού. Χάρη στα πολλά ενδημικά φυτά αναπτύχθηκε εδώ και χιλιάδες χρόνια ένα πολύ ιδιαίτερο σύστημα κτηνοτροφίας.

Όπως όλα τα βουνά της Κρήτης, έτσι και τα Λευκά Όρη δεν ανήκουν στο κράτος, αλλά σε ιδιώτες. Η Μαδάρα ανήκει σε πολλούς ιδιοκτήτες που είτε την εκμεταλλεύονται είτε την ενοικιάζουν σε άλλους. Οι Μαδάρες πήραν το όνομά τους από το αρχαιοελληνικό μαδαρός που σημαίνει γυμνός.

Τα Μιτάτα στις Μαδάρες

Τα μιτάτα (τυροκομικές εγκαταστάσεις) στις Μαδάρες αποτελούνται από τους κούμους, πέτρινα χτίσματα απροσδιόριστης ηλικίας χτισμένα με το εκφορικό σύστημα, κουρτες (μαντριά) για τα πρόβατα και περιβόλους.

Κύρια δραστηριότητα των βοσκών είναι η παραγωγή της περίφημης σφακιανής γραβιέρας, του καλύτερου κρητικού πρόβειου τυριού. Η υπεροχή του στηρίζεται στην τροφή των προβάτων που αποτελείται από ενδημικά φυτά, βολβούς και μαλοτήρα και τον τρόπο ωρίμασής του. Το τυρί ωριμάζει σε βαθιές ασβεστολιθικές σχισμές ή βάραθρα, όπου πολλές φορές διατηρείται χιόνι ακόμη και τους καλοκαιρινούς μήνες ή σε πέτρινους κούμους που διατηρούν πολύ χαμηλή θερμοκρασία χάρη στον τρόπο κατασκευής τους. Όταν συγκεντρωθούν αρκετές ποσότητες τυριού μεταφέρεται με μουλάρια στην Ανώπολη.

Οι Μαδαρίτες

Είναι καιρός οι πάσης φύσεως περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι επιστήμονες και το κράτος εκτός από τα φυτά και τα ζώα να ενδιαφερθούν και για τους ανθρώπους. Οι Μαδαρίτες είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Δραστηριοποιούνται στην αλπική ζώνη, σε ένα περιβάλλον όπου η ομορφιά κόβει την ανάσα. Ζουν σε απολύτως πρωτόγονες εγκαταστάσεις και κάνουν ό,τι ακριβώς έκαναν οι πρώτοι βοσκοί της Μαδάρας πριν από χιλιάδες χρόνια: παράγουν ένα εκπληκτικό «ενδημικό» τυρί που αξίζει πολλά αλλά δεν βγάζει τα λεφτά του. Διανύουν τεράστιες αποστάσεις για να κάνουν τη δουλειά τους, ζουν σε πρωτόγονες εγκαταστάσεις, χωρίς φως, νερό και δρόμους. Για τη μεταφορά των περίφημων τυριών τους χρησιμοποιούν γαϊδάρους και μουλάρια καταβάλλοντας τεράστιο κόπο και χάνοντας πολύ χρόνο. Για μήνες ολόκληρους αφήνουν τις οικογένειές τους μόνες, ενώ σε περίπτωση ατυχήματος είναι σχεδόν καταδικασμένοι. Αν η Ελλάδα έπρεπε να στηρίξει μια αγρο-τουριστική δράση σίγουρα θα ήταν η συγκεκριμένη.

Η Μαλοτήρα

Η μαλοτήρα είναι ενδημικό φυτό της Κρήτης και αποτελούσε πάντοτε το κατεξοχήν θεραπευτικό πρωινό ρόφημα των κατοίκων της Δυτικής Κρήτης. Φυτρώνει σε υψόμετρο πάνω από 900 μέτρα στα Λευκά Όρη και τον Ψηλορείτη. Το επιστημονικό της όνομα είναι Sideritis syriaca L. (και όχι Sideritis cretica L. Γιατί ο βοτανολόγος που την ονόμασε την μπέρδεψε με φυτά που είχε συλλέξει από τη Συρία).

Η σύγχρονη επιστημονική έρευνα αποκάλυψε την παρουσία στο φυτό αλλά και στο αφέψημά του πολύτιμων φλαβονοειδών ουσιών με ποικίλες φαρμακοδυναμικές δράσεις, όπως διέγερση της καρδιακής λειτουργίας, ελάττωση της πίεσης, κατά της ευθραστότητας των τριχοειδών αγγείων. Στο αιθέριο έλατό της έχουν απομονωθεί 34 ουσίες με διάφορες, αντιμικροβιακές, και άλλες φαρμακευτικές ιδιότητες.

Πηγή: «Νότια Κρήτη» - Ειδικό ένθετο της εφημερίδας «Τα Νέ

Aναγέννηση του φοινικόδασους της Πρέβελης

2011-04-01T05:34:00.000-07:00

Την αναγέννηση του φοινικόδασους της Πρέβελης που κάηκε στις 22 Αυγούστου, ανακοίνωσε το υπουργείο Περιβάλλοντος. Οι αρμόδιες υπηρεσίες προστάτευσαν το φοινικόδασος και εξασφάλισαν τη φυσική αναγέννησή του.

Όπως αναφέρει το υπουργείο, όλοι οι φοίνικες (με χαρακτηριστικό είδος τον Phoenix theophrastii) αναβλάστησαν, σπόροι που είχαν πέσει στη γη φύτρωσαν και μικροί φοίνικες αναπτύσσονται κανονικά. Κατά τον ίδιο τρόπο αναγεννήθηκαν και τα υπόλοιπα είδη που συμπληρώνουν το οικοσύστημα, χαρουπιές, σχίνοι, πλατάνια και αλμυρίκια.

Οι πρωτοβουλίες των υπηρεσιών του ΥΠΕΚΑ και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης, που στόχευαν στην προστασία και αποκατάσταση του φυσικού οικοσυστήματος, ήταν:

1. Κήρυξη ως αναδασωτέων των καμένων δασικών εκτάσεων (ΦΕΚ Δ: 495/22-9-10 & 737/31-12-2010)
2. Έκδοση δασικής απαγορευτικής διάταξης (απαγόρευση βοσκής στην περιοχή, κ.λπ.)
3. Καθημερινή φύλαξη – ενημέρωση από το προσωπικό της Διεύθυνσης Δασών Ρεθύμνου που επόπτευε στην περιοχή (ιδιαίτερα κατά την περίοδο Αυγούστου- Νοέμβρη).
4. Περιμετρική περίφραξη του κεντρικού τμήματος του βιοτόπου. Το έργο αυτό χρηματοδοτήθηκε από το ΥΠΕΚΑ.

Οι υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ σε συνεργασία με την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης θα συνεχίσουν να διαχειρίζονται την περιοχή.

Τονίζεται ότι το Κουρταλιώτικο Φαράγγι και η Πρέβελη, στο νομό Ρεθύμνου, περιλαμβάνονται στο δίκτυο Natura 2000 και έχουν χαρακτηρισθεί ως αρχαιολογικός και ιστορικός χώρος και τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.
Πηγή Skai.gr

....δαιμονικά!!!!!!!!

2011-03-29T10:42:00.001-07:00

Το βρήκαμε στον πολύ καλό Δαίμονα της Κρήτης http://mydaimoncom.blogspot.com/ και μας άρεσε

"Νοικοκυραίοι και φρόνιμοι,
δεν ζουν στον Ψηλορείτη.
Οι κουζουλοί την κάμανε
αθάνατη την Κρήτη"

2011-03-29T10:25:00.000-07:00

.........να φαινότανε κιόλας!!!!

Η Μητρόπολη Αλικάμπου ο Αγιος Γεωργιος

Το παρακάτω κείμενο το βρήκαμε στη Διαδικτυακη πύλη του π.Δήμου Κρυονερίδας σημερινού καλλικράτειου Δήμου Αποκόρωνα

Ο Αλίκαμπος απέχει 40 χλμ. από τα Χανιά, στη κατεύθυνση προς τα Σφακιά, βρίσκεται στις υπώρειες των Αλικαμπιώτικων μαδάρων, δηλαδή στα Ανατολικά Λευκά Όρη. Επειδή η θέση του Αλίκαμπου είναι ’φύσει και θέσει’ οχυρή, οι ντόπιοι την παραλληλίζουν με τη θέση των ιστορικών Θερμοπυλών, των Σφακιών, αλλά και όλων των ανατολικών και δυτικών επαρχιών της Κρήτης.

Το ακμαίο αυτό χωριό κτίστηκε σε υψόμετρο 350 μ. και κατοικείται σήμερα από 263 άτομα περίπου. Είναι κυρίως κτηνοτροφικό χωριό, χωρίς πολλές καλλιεργήσιμες περιοχές λόγω της μορφολογίας του εδάφους. Στο χωριό υπάγεται και ένα αξιόλογο μετόχι, με την ονομασία Κλήμα.

Σύμφωνα με μια άλλη άποψη, το όνομά του προέρχεται από τη δωρική λέξη αλί που σημαίνει ψηλός και τη λέξη κάμπος, ώστε Αλίκαμπος (υψηλός κάμπος). Μία άλλη εκδοχή είναι ότι το τοπωνύμιο αυτό είναι ρωμαϊκό, επειδή το δεύτερο συνθετικό είναι λατινικό. Η ονομασία του χωριού αναφέρεται από το 1528. Υποστηρίζεται ακόμη, ότι το χωριό ονομάστηκε Αλίκαμπος, επειδή ο Τούρκος Ουλούτς Αλή κατέστρεψε το χωριό το 1571, γι’ αυτό βρίσκεται γραμμένο και Αλήκαμπος.

Η ιστορία του Αλίκαμπου γράφει ότι οι Κρήτες έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο με Ογδόντα πλοία και στρατό και με αρχηγό τον Ιδομενέα και τον πιστό φίλο του Μηριόνη, εγγονό του Μίνωα. Το 821 μ.Χ. κούρσεψαν τον Αλίκαμπο Σαρακηνοί πειρατές και έκτισαν ένα φρούριο στη θέση Πηργιολύκι.

Ερείπια του φρουρίου δεν υπάρχουν. Σήμερα σώζεται μόνο η δεξαμενή. Τους Σαρακηνούς έδιωξε ο Νικηφόρος Φωκάς το 961 μ.Χ. Η ελάττωση του πληθυσμού εξανάγκασε το Βυζαντινό αυτοκράτορα να φέρει αποίκους από το Βυζάντιο μαζί με πολλούς συγγενείς τους για την ασφάλεια του νησιού. Ο αυτοκράτορας Ρωμανός έστειλε τότε 12 αρχοντόπουλα μαζί με τους συγγενείς τους κάνοντάς τους μεγάλες παραχωρήσεις γης. Μετά τη διάλυση των ταγμάτων φρούρησης των συνόρων, έστειλε στην Κρήτη τους επίλεκτους γιους παλαίμαχων αξιωματικών με ίσα δικαιώματα μ’ αυτά των 12 αρχόντων. Στο δε Αλίκαμπο Αποκορώνου έστειλε το Μαλαβαρά με δικαιώματα γης του Αλίκαμπου μέχρι τη λίμνη Κουρνά, το αρχαίο Κόριον ή Κορησία. Διασώζεται και μέχρι σήμερα τοποθεσία με το όνομα Μαλαβαράς στις Αλικαμπιώτικες μαδάρες. Κατά τη διάρκεια των βυζαντινών χρόνων, κτίστηκε δυτικά του χωριού μια μικρή εκκλησία, η Κοίμηση της Θεοτόκου, που τοιχογραφήθηκε από τον περίφημο ζωγράφο Ιωάννη Παγωμένο γύρω στα 1315. Οι τοιχογραφίες διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση μέχρι σήμερα και η εκκλησία έχει θεωρηθεί αρχαιολογικός χώρος.

Το φέουδο του Αλίκαμπου κατά τη βυζαντινή περίοδο, που διάρκεσε από το 961 μέχρι το 1204, ήταν πλουσιότατο. Είχε μεγάλη κτηνοτροφία, πτηνοτροφία, μελισσοκομία, σιτοπαραγωγή, λάδι και άλλα προϊόντα.

Όταν το 1204 ΟΙ Φράγκοι κατέλαβαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία έδωσαν την Κρήτη ως μερίδιο στο μαρκήσιο Μομφερατικό, ο οποίος την πούλησε στους Βενετούς. Η Βενετία, θέλοντας να υποτάξει καθ’ ολοκληρία τον κρητικό λαό συγκέντρωσε 3.000 στρατιώτες κάτω απ’ τη διοίκηση του στρατηγού Λουκίνου Δελφέρμη και στις 7 Απριλίου του 1528 άρχισε η απόβαση στην Αλμυρίδα Αποκορώνου. Οι Βενετοί έκαναν την απόβαση χωρίς να πάρουν μέτρα ασφαλείας. Έτσι οι Αποκορωνιώτες περπατώντας όλη τη νύκτα έφθασαν στο στενό Αλμυρού και έπιασαν τα επίκαιρα σημεία. Οι Βενετοί αιφνιδιάστηκαν και κινδύνεψε να αιχμαλωτιστεί ο ίδιος ο στρατηγός τους Δελφέρμης. . Η Βενετία πληροφορήθηκε την καταστροφή του στρατού της μετά από 40 μέρες και ξέσπασε η εκδικητική της μανία στους Αλικαμπιώτες, όταν αυτοί ξεσηκώθηκαν στις 19 Απριλίου του 1528.

Στον Αλίκαμπο, ύστερα από 160 χρόνια δουλείας, για πρώτη φορά κτύπησαν τα σήμαντρα των εκκλησιών στις 23 Απριλίου του 1528, ο πρωτόπαπας της κωμόπολης λειτούργησε, προσκύνησαν ένας - ένας την Αγία Εικόνα της Θεομήτορος και έδωσαν όρκο τιμής και λευτεριάς. Στο ξεσήκωμα του Αλίκαμπου πήρε μέρος και ο καθολικός επίσκοπος Πέτρος Ιένος. Αυτός, προσποιούμενος ότι δήθεν προσχώρησε στους Αλικαμπιώτες, πληροφορούνταν τα μυστικά και τις ενέργειές τους, τα οποία κατέδιδε στο φίλο του Εβραίο Σαμουήλ Μαυρογόνατο, και αυτός με τη σειρά του ανέφερε τα πάντα στη Βενετία. Ο σκοπός της πράξης αυτής του Εβραίου ήταν η εκδίκησή του κατά των Αλικαμπιωτών, επειδή ένα ωραίο παλικάρι από αυτούς πήρε μιαν ανιψιά του για γυναίκα του και την υποχρέωσε να αλλαξοπιστήσει. Αυτός ο ίδιος ο Εβραίος υπέδειξε στη Βενετία έναν κωμικό φόρο, που ήταν να στέλνουν οι Αλικαμπιώτες αντί για φόρο κότες. Οι Αλικαμπιώτες αντιπρότειναν να στέλνουν αυγά, πράγμα το οποίο δεν έγινε δεκτό εκ μέρους της Βενετίας, ύστερα από προτροπή του Εβραίου Σαμουήλ Μαυρογονάτου. Η Βενετία συγκέντρωσε τότε στρατό από 16.000 διαλεχτούς με αρχηγό το Δελφέρμη ή Δελβέρμες στο Νίππος του Αποκορώνου. Την νύκτα της 14ης Μαΐου 1528 κύκλωσε αιφνίδια την κωμόπολη του Αλίκαμπου, συνέλαβε τους προεστούς και ιερείς και διέταξε γενική σφαγή των κατοίκων. Τους μεν προεστούς θανάτωσε αμέσως, τους δε ιερείς έδεσε, μετά τους αποκεφάλισε και έστειλε τα κεφάλια τους στην Βενετία. Αποτρόπαιο δείγμα εγκληματικής συμπεριφοράς, μα και λαμπρό δείγμα για το Δελφέρμη η καταστροφή του Αλίκαμπου. Ο Δελφέρμης στη συνέχεια διατάσσει να κάψουν όλα τα σώματα, επειδή είχε πέσει πανώλη (πανούκλα) την εποχή εκείνη στην Κρήτη. Ο Αλίκαμπος είχε τότε πληθυσμό 850 οικογένειες. Παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστο πώς κατάφεραν να διασωθούν στις Αλικαμπιώτικες μαδάρες μόνο 5 οικογένειες απ’ αυτές.

Ο Δούκας Ιάκωβος Κορνάρος με νόμο είχε τότε απαγορεύσει τον οικισμό του Αλίκαμπου στον τόπο, που ήταν τότε. Η κωμόπολη Αλίκαμπος αποτελούνταν τότε από τους συνοικισμούς Λιοπυρά, Στίχι, Καρυές, Κοτσυφιανά και Ελληνικά. Διασώζονται και μέχρι σήμερα σημάδια για την ύπαρξη της κωμόπολης στο μέρος αυτό. Μετά από χρόνια και με τις ενέργειες του Αρχιμανδρίτη Αντωνίοu, από τον Αλίκαμπο, σπουδαστή της Σχολής της Χάλκης, Οι κάτοικοι του χωριού, όσοι διασώθηκαν, περίπου 100 άτομα, που οι περισσότεροι ανήκαν στην οικογένεια Κόντοι, έκαναν αίτηση στις 15 Ιουλίου 1536 προς το Συμβούλιο των Δέκα στη Βενετία να επιτραπεί η επάνοδός τους στο χωριό. Την αίτηση υπόγραψαν 100 Κόντοι με διάφορα παρανόμια, Π.χ. Λούπος, Κατσούλης, Μελιτζάνης, Βάρδας, Κοτόπουλος, Ψαρός, Παλούκης, Τζιτζίκης, Φαέλος, Μπούκης, Κουράτορας, Χειρονόμος κλπ. Επετράπη να χτιστεί οικισμός του Αλίκαμπου, εκεί που είναι σήμερα, αλλά με τον όρο να μην είναι μεγάλες οι γειτονιές και με έναν υπεύθυνο αρχηγό. Έτσι δημιουργήθηκαν οι συνοικισμοί Κάτω-Ρούγα, Πίσω-Ρούγα, Πέρα-Ρούγα, Μετόχια, Ασπροσυκιά, Φονές, Χάμπαθα, Μάζα και Φιλίπποι. Μ’ αυτήν την ονομασία υπάρχουν και σήμερα. Αξίζει να σημειωθεί ότι αρχικά ο Κορνήλιος αποφάσισε τη δήμευση του χωριού Αλίκαμπος υπέρ του Δημοσίου την 6η Απριλίου 1528. Με διαταγή των Δέκα, το 1536, έγινε προσπάθεια να πουληθεί ο Αλίκαμπος και είχε εκτιμηθεί 9.000 πέρπυρα (αργυρά ενετικά νομίσματα), αλλά επειδή πολλά σπίτια χάλασαν , η τιμή του έπεσε στα 5.000 υπέρπυρα. Συχνά, όμως, νοικιαζόταν με 800 πέρπυρα, αλλά οι εξόριστοι, που γύρισαν σκότωσαν όσους ήθελαν να εγκατασταθούν και έτσι ούτε πουλήθηκε, ούτε νοικιάστηκε από κανέναν.

Οι Αλικαμπιώτες με τα χρόνια πολλαπλασιάστηκαν και ζούσαν πάλι ανυπότακτοι και ταραχοποιοί. Ο Αρχιμανδρίτης Αντώνιος συνελήφθη αργότερα λόγω της εθνικής του δράσης και τον έκαψαν ζωντανό οι Βενετοί στον τόπο, όπου είναι σήμερα ο ναός του Αγίου Αντωνίου. Οι Αλlκαμπιώτες στη μνήμη του Εθνομάρτυρα έκτισαν τον ναό. Στα χρόνια αυτά θυσιάστηκαν για την ελευθερία 850 Αλικαμπιώτικες οικογένειες. Σημάδι βενετικής κυριαρχίας είναι ένα φρούριο κτισμένο από τους Ενετούς στη θέση Αρχοντικό. Οι κάτοικοι της περιοχής διηγούνται κάποιο θρύλο σχετικά με το φρούριο αυτό. Ο Θρύλος λέει πως εκεί μέσα βρίσκεται κρυμμένο ένα κιούπι με λίρες, που φωσφορίζει από τις 20 lανουαρίου ως τις 20 Φεβρουαρίου, όταν υπάρχει αστροφεγγιά. Το θησαυρό φυλάγει κάποιος Αράπης, όποιος δει και τολμήσει να πλησιάσει, ο φωσφορισμός χάνεται. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο Αλίκαμπος κατοικούνταν από Χριστιανούς οι οποίοι, εξαιτίας της πανσπερμίας τους, είχαν ιδιάζουσα προφορά. Ο Αλίκαμπος ήταν καταφύγιο ανυπότακτων αρματολών και κλεφτών και κέντρο επαναστατικής δράσης. Το Μάρτιο του 1824, ο Τσουδερός απέτυχε να σταματήσει τους προελαύνοντες, από τον Αλίκαμπο προς τον Αποκόρωνα, Αιγυπτίους του Χουσείν. Το 1886 έγιναν κοντά στο χωριό σφοδρές μάχες μεταξύ των Κρητικών και των Τούρκων, που είχαν αρχηγό το Μουσταφά Πασά. Η σπουδαιότερη μάχη έγινε στις 11 Δεκεμβρίου1887. Το 1896, προκειμένου να τονωθεί το θρησκευτικό και πατριωτικό αίσθημα των κατοίκων του χωριού, ήρθε η Μεταπολιτευτική Επιτροπή στις 4 Νοεμβρίου 1896 και βάφτισε δυο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Κατά τη διάρκεια του γλεντιού, που ακολούθησε, τούρκικος στρατός από το Βάμο και άλλος από το Ρέθυμνο περικύκλωσαν τον Αλίκαμπο με σκοπό να συλλάβουν την επιτροπή. Γενικός γραμματέας της Επιτροπής ήταν ο Αλικαμπιώτης Ιωσήφ Λεκανίδης. Η Επιτροπή είχε προνοήσει και τοποθέτησε σώμα 10 ανδρών ως φυλάκιο, οι οποίοι έδωσαν μάχη με τους Τούρκους και σκότωσαν τον αρχηγό τους. Με τους πυροβολισμούς, που ανταλλάχθηκαν, ειδοποιήθηκε η Επιτροπή και έφυγε από τον Αλίκαμπο. Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν, τελικά, τον Αλίκαμπο, η εκδικητική μανία τους ξέσπασε σε τέσσερις κατοίκους, τους πρώτους που βρήκαν μπροστά τους. Τον ένα μάλιστα τον έκαψαν ζωντανό. Ετοιμάστηκαν να παραδώσουν στις φλόγες το χωριό, αλλά η απόφασή τους ματαιώθηκε επειδή ειδοποιήθηκαν ότι οι Λιτσαρδιανοί κτύπησαν το Βάμο και φοβούμενοι μήπως κακοποιήσουν τα γυναικόπαιδα των Τούρκων που ήταν ανυπεράσπιστα, έφυγαν εσπευσμένα και έτσι γλίτωσε ο Αλίκαμπος την καταστροφή.

Στα ερείπια παλιού μοναστηριού χαλασμένου από τους Σαρακηνούς έχει κτιστεί μια εκκλησία αφιερωμένη στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, πήρε δε αυτήν την ονομασία από το μοναστήρι, που ήταν αφιερωμένο στους δυο Αγίους. Σώζονται μέχρι σήμερα τα ερείπια του μοναστηριού. Eίναι εκκλησία βυζαντινού ρυθμού που χρονολογείται γύρω στα 1000 μ.Χ., άλλη εκκλησία στο χωριό Αλίκαμπος είναι ο Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, αγιογραφημένη από το ζωγράφο Ιωάννη Παγωμένο το 1315 περίπου. Υπάρχουν πολλές τοιχογραφίες καλά διατηρημένες μεταξύ των οποίων η Ανάληψη, ο Ευαγγελισμός, Οι τρεις Ιεράρχες, τα Εισόδια, η Υπαπαντή, η Προδοσία, η Σταύρωση, η Έγερση του Λαζάρου κα. Στο δυτικό τοίχο είναι σχεδιασμένες οι μορφές των κτητόρων. Τελευταία βρέθηκαν διάφορα αντικείμενα προμινωικής καταγωγής από την αρχαιολογία.

Μαδαρες μου Χανιώτικες

2010-11-27T11:31:00.001-08:00

Δήμαρχος Αποκορώνου ο Γρηγόρης Μαρκάκης

2010-11-27T10:53:00.000-08:00

Μεγάλη ανατροπή και εκλογή θρίλερ χθες το βράδυ στον Δήμο Αποκορώνου, όπου ο κ. Γρηγόρης Μαρκάκης, ανατρέποντας τα προγνωστικά και τις προβλέψεις, μετά την επικράτηση του κ. Χαράλαμπου Κουκιανάκη στον πρώτο γύρο, κατάφερε να εκλεγεί δήμαρχος με 69 ψήφους διαφορά.
Στις 7 Νοεμβρίου ο κ. Κουκιανάκης είχε λάβει ποσοστό 48,32% (5.366 ψήφους), ενώ ο κ. Μαρκάκης είχε συγκεντρώσει 43,52 (4.833 ψήφους).
Χθες, με καταμετρημένα τα ψηφοδέλτια και στα 52 εκλογικά τμήματα, ο κ. Μαρκάκης έλαβε ποσοστό 50,34% (5.083 ψήφους) έναντι 49,66% (5.014 ψήφους) του κ. Χαράλαμπου Κουκιανάκη, καθώς επί 18.341 εγγεγραμμένων ψήφισαν 10.418 άτομα, με την αποχή να ανέρχεται σε 43,20%, ενώ τα λευκά ψηφοδέλτια ήταν 157 και τα άκυρα 164.
Ο ΓΡ. ΜΑΡΚΑΚΗΣ
Αμέσως μετά την οριστικοποίηση των αποτελεσμάτων, ο κ. Μαρκάκης, μιλώντας στα ´Χ.Ν.´, τόνισε: «Ευχαριστώ όλους τους δημότες του Αποκόρωνα, που ανταποκρίθηκαν στην αξιοπιστία μας, στην παρουσία μας. Ευχαριστώ όλους όσοι στήριξαν τον αγώνα μας και δικαιωθήκαμε. Ο Αποκόρωνας χρειάζεται καλύτερες ημέρες και νομίζω ότι θα προσπαθήσουμε να δώσουμε ένα καλύτερο μέλλον».
Ο Χ. ΚΟΥΚΙΑΝΑΚΗΣ
Από την πλευρά του, ο κ. Κουκιανάκης δήλωσε: «Συγχαίρω τον Γρηγόρη Μαρκάκη για την εκλογή του στον νέο διευρυμένο Δήμο του Αποκόρωνα. Μία νίκη, όμως, που συνοδεύεται από 43,20% αποχή, δείχνοντας τον δρόμο σε όλους μας πως πρέπει να αγωνιστούμε για να επανασυνδέσουμε τους πολίτες με την Αυτοδιοίκηση. Νιώθω, όμως, νικητής, διότι κατά την περίοδο του προεκλογικού μας αγώνα έκανα φίλους απ’ όλους τους πολιτικούς χώρους. Όσες προσπάθειες και να έγιναν για να κομματικοποιηθούν οι εκλογές στον Αποκόρωνα δεν έφεραν αποτέλεσμα, ώστε να λυγίσουν όλοι οι αγωνιστές της ΕΜΑΑΚ ή να λυγίσουν όλοι όσοι πίστεψαν ότι ο Αποκόρωνας μπορεί να αλλάξει. Το μόνο αποτέλεσμα που έφεραν είναι, όλοι εμείς κι εγώ προσωπικά, να νιώθουμε νικητές μέσα από ένα τίμιο, ειλικρινή, αγνό αγώνα που κάναμε. Ο χρόνος θα δικαιώσει τις απόψεις μας και θα εμφανίσει τις αδυναμίες ενός συστήματος που πολέμησε την αλλαγή σ’ έναν τόπο που την έχει ανάγκη. Παραμένουμε αδέσμευτοι και ενωμένοι, απέναντι σε όσους είναι εγκλωβισμένοι. Από τη θέση της Αντιπολίτευσης δεν θα επιτρέψουμε να γίνουν λάθη στον τόπο μας. Δεν θα επιτρέψουμε εκπτώσεις, δεν θα μείνουμε άπραγοι. Όλοι όσοι απείχαν από την εκλογική διαδικασία σε λίγους μήνες θα είναι συνοδοιπόροι μας. Δεν θα αφήσουμε τον Αποκόρωνα απροστάτευτο. Είμαστε ´παρών´. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συναγωνιστές μου, σε όλους τους Αποκορωνιώτες, σε όλους όσους λατρεύουν αυτόν τον τόπο και θα αγωνιστούν μαζί μας για ένα καλύτερο αύριο».

3 Σεπτεμβρίου 2010. Εκδήλωση Μνήμης στο ΚΛΗΜΑ Αλικάμπου

2010-09-06T10:59:00.000-07:00

Η πρόσκληση του Δήμου Κρυονερίδας για την εκδήλωση μνήμης

Το μνημείο στη Θέση ΚΛΗΜΑ Αλικάμπου

Ο δήμαρχος Κρυονερίδας κ.Γρηγόρης Μαρκάκης, η εκπρόσωπος του Ιδρύματος "Αγία Σοφία" ο Δήμαρχος Γεωργιουπόλεως, ο εκπρόσωπος της νομαρχίας Χανίων καθώς και άλλοι φορείς κατέθεσαν στεφάνια.

Ο εγγονός του Ιωσήφ Λεκανίδη Ιωσήφ Κακαβούλης στο μνημείο αφιερωμενο στην πρώτη ένοπλη συνάθροιση της Μεταπολιτευτικής Επαναστατικής Επιτροπής των Αγωνιστών της Δυτικής Κρήτης στις 3 Σεπτεμβρίου 1895 στη θεση ΚΛΗΜΑ Αλικάμπου Αποκορώνου Χανίων.

Στη συνέχεια η εκδήλωση μεταφέρθηκε στο σχολείο του Αλικάμπου.
Εδώ ο κ. Νίκος Ξεν.Γρυλλάκης πρωτεργάτης για την καθιέρωση της 3ης Σεπτεμβρίου ως τοπικής εορτής εκφωνεί το λόγο του

Ο εγγονός του Ιωσήφ Λεκανίδη Ιωσήφ Κακαβούλης στο μνημείο στην πλατεία του Αλικάμπου

η Φωνή του Αποκορώνου............

2010-06-12T10:43:00.000-07:00

.....κυκλοφόρησε μαζι με το CD του Ανδρέα Λιλικάκη "Αρχοντοεπαρχία μου"

Αλίκαμπος ο αγαπημενος!

2010-05-17T04:30:00.000-07:00

AΛΙΚΑΜΠΟΣ

Το όνομα του αναφέρεται πριν από το 1528 και κατά τους ιστορικούς προέρχεται από το Πελασγικό αλί αντί ηλί που σημαίνει υψηλός και από το Λατινικό cambo. Γι΄αυτό και γράφεται με ι και παλαιότερα έπερνε δασεία. Κατοικείται δε από την προ Μινωίκή εποχή. Είναι ημιορεινό κτηνοτροφικό χωριό σε υψόμετρο 350 μέτ. Εχει ένα μόνο αξιόλογο κτήμα με το όνομα Κλήμα.
Απέχει από τα Χανιά 40 χιλ.και βρίσκεται αριστερά του Εθνικού δρόμου Χανίων- Σφακίων σε απόσταση από τις Βρίσες 6 χιλ.Εκτείνεται στις υπώρειες των ανατολικών Λευκών Ορέων ή όπως λέγονται Αλικαμπιώτικες ή Γρυλλιανές Μαδάρες. Η έκταση των εδαφών του αρχίζει από τα δυτικά του δρόμου Χανίων Σφακίων, που είναι τα όρια του με τον Εμπρόσνερο, και φθάνει ανατολικά μέχρι του Μαλαφαρά και το Αρκούδι πάνω από τη λίμνη Κουρνά. Σ΄αυτά τα μέρη πάλλεται αιώνες τώρα η βουκολική καρδιά των Αλικαμπιωτών που δίδουν καθημερινά τον δύσκολο αγώνα για επιβίωση,με την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας αιγοπροβάτων. Εδώ ο αρχαίος Θεός, ο τραγοπόδης Πάνας, χοροπηδά πότε προς το μέρος της Δαφνοκορφής και πότε δεξιά στις πλαγιές της Μαδάρας και θέτει υπό την προστασία του βοσκούς και ζώα.
Η θέση του χωριού προς νότο έχει τα Λευκά Ορη από το στενό του Κατρέ, απ΄όπου ξεχύνεται ο καταστροφικός νοτιάς στον Αποκόρωνα, έως την κορυφή Μαντόνας. Στα βόρεια έχει τις εδαφολογικές εξάρσεις, Κεφάλα, Στίχι, και Αχνότρυπα. Ανατολικά μεταξύ Δαφνοκορφής και Μαδάρας υπάρχει το στενό του Κλήματος που ελέγχει τις κινήσεις από δυτικά προς ανατολικά. Τα δύο κλειδιά περάσματα, Κατρέ και Κλήμα καθιστούν τον Αλίκαμπο ως τις Θερμοπύλες της Κρήτης. Η έκταση που έχει κτιστεί το χωριό χαρακτηρίζεται απρόσιτη από τη ΝΑ έως τη ΒΔ πλευρά επειδή έχει όλο γκρεμούς που παίζουν το ρόλο θεόρατων άκτιστων τοιχών. Λόγω του δυπρόσιτου της θέσης του υπήρξε, κατά καιρούς, καταφύγιο πολλών ανυπότακτων οπλαρχηγών, ήτο δηλαδή διαχρονικά ένα σημαντικό επαναστατικό κέντρο αντίστασης.
Για τον Αλίκαμπο και τη συμβολή του στις κατά καιρούς επαναστάσεις πολλά αναφέρουν οι ιστορικοί, όπως ο Ψιλλάκης και ο Μουρέλλος. Οι οικογένειες που ξεχωρίζουν για τους εθνικούς των αγώνες είναι αυτή των Τζανούκων, των Αναγνωστάκηδων και των Γρύλληδων που είναι απόγονοι του ήρωα Μπουζομάρκου που σκοτώθηκε στη Γραμβούσα το 1823 και του ήρωα Μπουζονικόλα που το 1744 σκοτώθηκε κατά την καταστροφή του Πύργου του Γενίτσαρου Αλιδάκη στον Εμπρόσνερο.

Αρχαιολογικές περιοχές με ενδιαφέρον
Το Βυζαντινό εκκλησάκι της Παναγίας. Είναι πριν την είσοδο του χωριού κάτω από τη βρύση, στο βάθος του φαραγγιού. Στο εσωτερικό του υπάρχουν τοιχογραφίες του Ιωάννου Παγωμένου από το 1315.

Τ΄αρχοντικά.
Είναι στο κέντρο του χωριού κάτω από τον Αγιο Γεώργιο και μαρτυρούν την αρχιττοτεχνική σπουδή κτισίματος των Βενετών.

Ο Αγιος Αντώνιος.
Κτίστηκε στη θέση όπου οι Βενετοί το 1536 έκαψαν ζωντανό τον Αλικαμπιώτη Αρχιμανδρίτη Αντώνιο για την επαναστατική του δράση.

Πυργιολήκι.
Φρούριο,στο κέντρο του χωριού,το έκτησαν οι Σαρακινοί το 821 μ.χ Ελληνικά. Βρίσκονται μεταξύ Αλικάμπου και Εμπροσνέρου στη θέση που ήτο η αρχαία Κάτρη ή Κατρεύς.

Κλήμα.
Εδώ τις 3|9|1895 έγινε η ένοπλη συνάντηση των πρωτοπόρων Κρητων επαναστατών με συνέπεια την τελευταία και τυχερή επανάσταση της Κρήτης.
Μπορούμε επίσης ν΄αναφέρομε το Αρχαύλι,το μπαλκόνι του χωριού απ΄όπου βλέπεις ολόκληρη την επαρχία Αποκορώνου.

Διαχρονικές ιστορικές Καμπές της μακραίωνας ιστορίας του
821. Κατελήφθη από κουρσάρους Σαρακηνούς
961. Απελευθερώθηκε από τον Νικηφόρο Φωκά.
961 έως 1204. Ηταν φέουδο του αρχοντόπουλου Μαλαβαρά,οπότε με τη Δ’ Σταυροφορία ο Μομφερατικός τον πούλησε στους Βενετούς.
1528. Ο Δαλφέρμης κατέστρεψε τον Αλίκαμπο,από 850 οικογένειες έμειναν 5! 1824. Κατελήφθη από τους Αιγύπτιους του Χουσείν.
1887. Στα Ελληνικά έγιναν σφοδρές μάχες με το σώμα του Μουσταφά Πασά, 1888. Στις ίδιες θέσεις κατετροπόθη ο Μεχμέτ Πασάς.
1895. Στη μάχη Αλικάμπου έγιναν σφοδρές μάχες στις θέσεις Πάτελα, Στίχι, Αχνότρυπα και Κεφάλα.
1943.Το χωριό περιεκυκλώθηκε από Γερμανούς και σκότωσαντονΚων.Γρυλλάκη, Την ίδια χρονολογία σε εκαθαριστική ειχείρηση των οι Γερμανοί συνέλαβαν τον Ιωάν. Μ. Φουντουλάκη και έκτοτε εχάθη. Επίσης συνέλαβαν τα εξαδέλφια Γεώρ.Κ.Γρυλλάκη και Μαν. Κ. Γρυλλάκη που τα εξετέλεσαν έξω από του Ασκύφου, σε μικρό λόφο, που έχει στηθεί αναμνηστική μαρμάρινη στήλη Θ΄αναφέρομε ακόμη εδώ τον Μακεδονομάχο Μαν. Γρύλλο που σκοτώθηκε στις 14|7|1906 στο Γκορνίτσοβο και τον Ιωάν. Γ. Γρυλλάκη που σκοτώθηκε το 1905 στην επανάσταση του Θερίσου.
1944.Στις ίδιες θέσεις της Κεφάλας έγινε μάχη με τους Γερμανούς κατακτητές και από τα βλήματα του πυροβολικού υπήρξαν 7 τραυματίες Αλικαμπιώτες.

Από τον μεγάλο κατάλογο των καταξιωμένων έχομε τους.
Ιωσήφ Λεκανίδης.Γενικός Γραμματέας της Επαναστατικής Επιτροπής του1895, του οποίου τ΄απομνημονεύματα κοσμούν τη Δαν. Κοιν. Βιβλιοθήκη Αλικάμπου.
Στέφανος.Ι.Λεκανίδης. Πρώτος Δήμαρχος Χανίων μετά την απελευθέρωση
Νικόλαος Κ. Γρυλλάκης.Συγγραφέας, με το ιστορικό βιβλίο του «Η Μακεδονία χθές, σήμερα και αύριο» προσέφερε ανεκτίμητη υπηρεσία στην πατρίδα.
Νικόλαος Ξ. Γρυλλάκης.Συγγραφέας, με πλούσιο συγγραφικό έργο σε Επιστημονικές μελέτες και δοκίμιαΤο σύγγραμμα του «Γεωργική Μετεωρολογία» διδάσκεται σε φοιτητές Γεωπονικών Πανεπιστημίων.Τέλος από τις ιστορικές του εργασίες, η «Δυτική Κρήτη και η Συμβολή της στη Νεότερη ιστορία της Ελλάδος 1821-1945» αποτελεί την μεγάλη του προσφορά στον τόπο του.
Κωνστ. Γ. Γρυλλάκης.Καθηγητής Μαθηματικών –ερευνητής στο Παν.Αθηνών
Μανούσος Γ. Γρυλλάκης. Ετυχε επαίνου από τον πρόεδρο των Η.Π.Α Γεώρ.Μπους, τον πατέρα,για το ερευνητικό του έργο. Είναι Καθηγ-ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Μαίριλαντ των Η.Π.Α.

Πηγές:
Η Δαν. Κοιν. Βιβλιοθήκη Αλικάμπου και οι δημοσιεύσεις του Νικολ. Ξ.Γρυλλάκη

Ν.Ξ.Γ

Αλίκαμπος απο την ιστοσελίδα του Δήμου Κρυονερίδας

2010-04-11T09:12:00.000-07:00

Ο δήμαρχος Κρυονερίδας κ.Γρηγόρης Μαρκάκης

Ο Αλικάμπος απέχει 40 χλμ. από τα Χανιά, στη κατεύθυνση προς τα Σφακιά, βρίσκεται στις υπώρειες των Αλικαμπιώτικων μαδάρων, δηλαδή στα Ανατολικά Λευκά Όρη. Επειδή η θέση του Αλίκαμπου είναι φύσει και θέσει οχυρή, οι ντόπιοι την παραλληλίζουν με τη θέση των ιστορικών Θερμοπυλών, των Σφακιών, αλλά και όλων των ανατολικών και δυτικών επαρχιών της Κρήτης.

Το ακμαίο αυτό χωριό κτίστηκε σε υψόμετρο 350 μ. και κατοικείται σήμερα από 263 άτομα περίπου. Είναι κυρίως κτηνοτροφικό χωριό, χωρίς πολλές καλλιεργήσιμες περιοχές λόγω της μορφολογίας του εδάφους. Στο χωριό υπάγεται και ένα αξιόλογο μετόχι, με την ονομασία Κλήμα.
Σύμφωνα με μια άλλη άποψη, το όνομά του προέρχεται από τη δωρική λέξη αλί που σημαίνει ψηλός και τη λέξη κάμπος, ώστε Αλίκαμπος (υψηλός κάμπος). Μία άλλη εκδοχή είναι ότι το τοπωνύμιο αυτό είναι ρωμαϊκό, επειδή το δεύτερο συνθετικό είναι λατινικό. Η ονομασία του χωριού αναφέρεται από το 1528. Υποστηρίζεται ακόμη, ότι το χωριό ονομάστηκε Αλίκαμπος, επειδή ο Τούρκος Ουλούτς Αλή κατέστρεψε το χωριό το 1571, γι’ αυτό βρίσκεται γραμμένο και Αλήκαμπος.
Η ιστορία του Αλίκαμπου γράφει ότι οι Κρήτες έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο με Ογδόντα πλοία και στρατό και με αρχηγό τον Ιδομενέα και τον πιστό φίλο του Μηριόνη, εγγονό του Μίνωα.
Το 821 μ.Χ. κούρσεψαν τον Αλίκαμπο Σαρακηνοί πειρατές και έκτισαν ένα φρούριο στη θέση Πηργιολύκι.
Ερείπια του φρουρίου δεν υπάρχουν. Σήμερα σώζεται μόνο η δεξαμενή. Τους Σαρακηνούς έδιωξε ο Νικηφόρος Φωκάς το 961 μ.Χ. Η ελάττωση του πληθυσμού εξανάγκασε το Βυζαντινό αυτοκράτορα να φέρει αποίκους από το Βυζάντιο μαζί με πολλούς συγγενείς τους για την ασφάλεια του νησιού. Ο αυτοκράτορας Ρωμανός έστειλε τότε 12 αρχοντόπουλα μαζί με τους συγγενείς τους κάνοντάς τους μεγάλες παραχωρήσεις γης. Μετά τη διάλυση των ταγμάτων φρούρησης των συνόρων, έστειλε στην Κρήτη τους επίλεκτους γιους παλαίμαχων αξιωματικών με ίσα δικαιώματα μ’ αυτά των 12 αρχόντων. Στο δε Αλίκαμπο Αποκορώνου έστειλε το Μαλαβαρά με δικαιώματα γης του Αλίκαμπου μέχρι τη λίμνη Κουρνά, το αρχαίο Κόριον ή Κορησία.
Διασώζεται και μέχρι σήμερα τοποθεσία με το όνομα Μαλαβαράς στις Αλικαμπιώτικες μαδάρες. Κατά τη διάρκεια των βυζαντινών χρόνων, κτίστηκε δυτικά του χωριού μια μικρή εκκλησία, η Κοίμηση της Θεοτόκου, που τοιχογραφήθηκε από τον περίφημο ζωγράφο Ιωάννη Παγωμένο γύρω στα 1315. Οι τοιχογραφίες διατηρούνται σε πολύ καλή κατάσταση μέχρι σήμερα και η εκκλησία έχει θεωρηθεί αρχαιολογικός χώρος.
Το φέουδο του Αλίκαμπου κατά τη βυζαντινή περίοδο, που διάρκεσε από το 961 μέχρι το 1204, ήταν πλουσιότατο. Είχε μεγάλη κτηνοτροφία, πτηνοτροφία, μελισσοκομία, σιτοπαραγωγή, λάδι και άλλα προϊόντα. Όταν το 1204 ΟΙ Φράγκοι κατέλαβαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία έδωσαν την Κρήτη ως μερίδιο στο μαρκήσιο Μομφερατικό, ο οποίος την πούλησε στους Βενετούς. Η Βενετία, θέλοντας να υποτάξει καθ’ ολοκληρία τον κρητικό λαό συγκέντρωσε 3.000 στρατιώτες κάτω απ’ τη διοίκηση του στρατηγού Λουκίνου Δελφέρμη και στις 7 Απριλίου του 1528 άρχισε η απόβαση στην Αλμυρίδα Αποκορώνου. Οι Βενετοί έκαναν την απόβαση χωρίς να πάρουν μέτρα ασφαλείας. Έτσι οι Αποκορωνιώτες περπατώντας όλη τη νύκτα έφθασαν στο στενό Αλμυρού και έπιασαν τα επίκαιρα σημεία. Οι Βενετοί αιφνιδιάστηκαν και κινδύνεψε να αιχμαλωτιστεί ο ίδιος ο στρατηγός τους Δελφέρμης. . Η Βενετία πληροφορήθηκε την καταστροφή του στρατού της μετά από 40 μέρες και ξέσπασε η εκδικητική της μανία στους Αλικαμπιώτες, όταν αυτοί ξεσηκώθηκαν στις 19 Απριλίου του 1528.
Στον Αλίκαμπο, ύστερα από 160 χρόνια δουλείας, για πρώτη φορά κτύπησαν τα σήμαντρα των εκκλησιών στις 23 Απριλίου του 1528, ο πρωτόπαπας της κωμόπολης λειτούργησε, προσκύνησαν ένας - ένας την Αγία Εικόνα της Θεομήτορος και έδωσαν όρκο τιμής και λευτεριάς. Στο ξεσήκωμα του Αλίκαμπου πήρε μέρος και ο καθολικός επίσκοπος Πέτρος Ιένος. Αυτός, προσποιούμενος ότι δήθεν προσχώρησε στους Αλικαμπιώτες, πληροφορούνταν τα μυστικά και τις ενέργειές τους, τα οποία κατέδιδε στο φίλο του Εβραίο Σαμουήλ Μαυρογόνατο, και αυτός με τη σειρά του ανέφερε τα πάντα στη Βενετία. Ο σκοπός της πράξης αυτής του Εβραίου ήταν η εκδίκησή του κατά των Αλικαμπιωτών, επειδή ένα ωραίο παλικάρι από αυτούς πήρε μιαν ανιψιά του για γυναίκα του και την υποχρέωσε να αλλαξοπιστήσει. Αυτός ο ίδιος ο Εβραίος υπέδειξε στη Βενετία έναν κωμικό φόρο, που ήταν να στέλνουν οι Αλικαμπιώτες αντί για φόρο κότες. Οι Αλικαμπιώτες αντιπρότειναν να στέλνουν αυγά, πράγμα το οποίο δεν έγινε δεκτό εκ μέρους της Βενετίας, ύστερα από προτροπή του Εβραίου Σαμουήλ Μαυρογονάτου. Η Βενετία συγκέντρωσε τότε στρατό από 16.000 διαλεχτούς με αρχηγό το Δελφέρμη ή Δελβέρμες στο Νίππος του Αποκορώνου. Την νύκτα της 14ης Μαΐου 1528 κύκλωσε αιφνίδια την κωμόπολη του Αλίκαμπου, συνέλαβε τους προεστούς και ιερείς και διέταξε γενική σφαγή των κατοίκων. Τους μεν προεστούς θανάτωσε αμέσως, τους δε ιερείς έδεσε, μετά τους αποκεφάλισε και έστειλε τα κεφάλια τους στην Βενετία. Αποτρόπαιο δείγμα εγκληματικής συμπεριφοράς, μα και λαμπρό δείγμα για το Δελφέρμη η καταστροφή του Αλίκαμπου. Ο Δελφέρμης στη συνέχεια διατάσσει να κάψουν όλα τα σώματα, επειδή είχε πέσει πανώλη (πανούκλα) την εποχή εκείνη στην Κρήτη. Ο Αλίκαμπος είχε τότε πληθυσμό 850 οικογένειες. Παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστο πώς κατάφεραν να διασωθούν στις Αλικαμπιώτικες μαδάρες μόνο 5 οικογένειες απ’ αυτές.
Ο Δούκας Ιάκωβος Κορνάρος με νόμο είχε τότε απαγορεύσει τον οικισμό του Αλίκαμπου στον τόπο, που ήταν τότε. Η κωμόπολη Αλίκαμπος αποτελούνταν τότε από τους συνοικισμούς Λιοπυρά, Στίχι, Καρυές, Κοτσυφιανά και Ελληνικά. Διασώζονται και μέχρι σήμερα σημάδια για την ύπαρξη της κωμόπολης στο μέρος αυτό. Μετά από χρόνια και με τις ενέργειες του Αρχιμανδρίτη Αντωνίοu, από τον Αλίκαμπο, σπουδαστή της Σχολής της Χάλκης, Οι κάτοικοι του χωριού, όσοι διασώθηκαν, περίπου 100 άτομα, που οι περισσότεροι ανήκαν στην οικογένεια Κόντοι, έκαναν αίτηση στις 15 Ιουλίου 1536 προς το Συμβούλιο των Δέκα στη Βενετία να επιτραπεί η επάνοδός τους στο χωριό. Την αίτηση υπόγραψαν 100 Κόντοι με διάφορα παρανόμια, Π.χ. Λούπος, Κατσούλης, Μελιτζάνης, Βάρδας, Κοτόπουλος, Ψαρός, Παλούκης, Τζιτζίκης, Φαέλος, Μπούκης, Κουράτορας, Χειρονόμος κλπ. Επετράπη να χτιστεί οικισμός του Αλίκαμπου, εκεί που είναι σήμερα, αλλά με τον όρο να μην είναι μεγάλες οι γειτονιές και με έναν υπεύθυνο αρχηγό. Έτσι δημιουργήθηκαν οι συνοικισμοί Κάτω-Ρούγα, Πίσω-Ρούγα, Πέρα-Ρούγα, Μετόχια, Ασπροσυκιά, Φονές, Χάμπαθα, Μάζα και Φιλίπποι. Μ’ αυτήν την ονομασία υπάρχουν και σήμερα. Αξίζει να σημειωθεί ότι αρχικά ο Κορνήλιος αποφάσισε τη δήμευση του χωριού Αλίκαμπος υπέρ του Δημοσίου την 6η Απριλίου 1528. Με διαταγή των Δέκα, το 1536, έγινε προσπάθεια να πουληθεί ο Αλίκαμπος και είχε εκτιμηθεί 9.000 πέρπυρα (αργυρά ενετικά νομίσματα), αλλά επειδή πολλά σπίτια χάλασαν , η τιμή του έπεσε στα 5.000 υπέρπυρα. Συχνά, όμως, νοικιαζόταν με 800 πέρπυρα, αλλά οι εξόριστοι, που γύρισαν σκότωσαν όσους ήθελαν να εγκατασταθούν και έτσι ούτε πουλήθηκε, ούτε νοικιάστηκε από κανέναν.
Οι Αλικαμπιώτες με τα χρόνια πολλαπλασιάστηκαν και ζούσαν πάλι ανυπότακτοι και ταραχοποιοί. Ο Αρχιμανδρίτης Αντώνιος συνελήφθη αργότερα λόγω της εθνικής του δράσης και τον έκαψαν ζωντανό οι Βενετοί στον τόπο, όπου είναι σήμερα ο ναός του Αγίου Αντωνίου. Οι Αλlκαμπιώτες στη μνήμη του Εθνομάρτυρα έκτισαν τον ναό. Στα χρόνια αυτά θυσιάστηκαν για την ελευθερία 850 Αλικαμπιώτικες οικογένειες. Σημάδι βενετικής κυριαρχίας είναι ένα φρούριο κτισμένο από τους Ενετούς στη θέση Αρχοντικό. Οι κάτοικοι της περιοχής διηγούνται κάποιο θρύλο σχετικά με το φρούριο αυτό. Ο Θρύλος λέει πως εκεί μέσα βρίσκεται κρυμμένο ένα κιούπι με λίρες, που φωσφορίζει από τις 20 lανουαρίου ως τις 20 Φεβρουαρίου, όταν υπάρχει αστροφεγγιά. Το θησαυρό φυλάγει κάποιος Αράπης, όποιος δει και τολμήσει να πλησιάσει, ο φωσφορισμός χάνεται. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο Αλίκαμπος κατοικούνταν από Χριστιανούς οι οποίοι, εξαιτίας της πανσπερμίας τους, είχαν ιδιάζουσα προφορά. Ο Αλίκαμπος ήταν καταφύγιο ανυπότακτων αρματολών και κλεφτών και κέντρο επαναστατικής δράσης.
Το Μάρτιο του 1824, ο Τσουδερός απέτυχε να σταματήσει τους προελαύνοντες, από τον Αλίκαμπο προς τον Αποκόρωνα, Αιγυπτίους του Χουσείν. Το 1886 έγιναν κοντά στο χωριό σφοδρές μάχες μεταξύ των Κρητικών και των Τούρκων, που είχαν αρχηγό το Μουσταφά Πασά. Η σπουδαιότερη μάχη έγινε στις 11 Δεκεμβρίου1887. Το 1896, προκειμένου να τονωθεί το θρησκευτικό και πατριωτικό αίσθημα των κατοίκων του χωριού, ήρθε η Μεταπολιτευτική Επιτροπή στις 4 Νοεμβρίου 1896 και βάφτισε δυο παιδιά, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Κατά τη διάρκεια του γλεντιού, που ακολούθησε, τούρκικος στρατός από το Βάμο και άλλος από το Ρέθυμνο περικύκλωσαν τον Αλίκαμπο με σκοπό να συλλάβουν την επιτροπή. Γενικός γραμματέας της Επιτροπής ήταν ο Αλικαμπιώτης Ιωσήφ Λεκανίδης. Η Επιτροπή είχε προνοήσει και τοποθέτησε σώμα 10 ανδρών ως φυλάκιο, οι οποίοι έδωσαν μάχη με τους Τούρκους και σκότωσαν τον αρχηγό τους. Με τους πυροβολισμούς, που ανταλλάχθηκαν, ειδοποιήθηκε η Επιτροπή και έφυγε από τον Αλίκαμπο. Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν, τελικά, τον Αλίκαμπο, η εκδικητική μανία τους ξέσπασε σε τέσσερις κατοίκους, τους πρώτους που βρήκαν μπροστά τους. Τον ένα μάλιστα τον έκαψαν ζωντανό. Ετοιμάστηκαν να παραδώσουν στις φλόγες το χωριό, αλλά η απόφασή τους ματαιώθηκε επειδή ειδοποιήθηκαν ότι οι Λιτσαρδιανοί κτύπησαν το Βάμο και φοβούμενοι μήπως κακοποιήσουν τα γυναικόπαιδα των Τούρκων που ήταν ανυπεράσπιστα, έφυγαν εσπευσμένα και έτσι γλίτωσε ο Αλίκαμπος την καταστροφή.
Στα ερείπια παλιού μοναστηριού χαλασμένου από τους Σαρακηνούς έχει κτιστεί μια εκκλησία αφιερωμένη στους Αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, πήρε δε αυτήν την ονομασία από το μοναστήρι, που ήταν αφιερωμένο στους δυο Αγίους. Σώζονται μέχρι σήμερα τα ερείπια του μοναστηριού. Eίναι εκκλησία βυζαντινού ρυθμού που χρονολογείται γύρω στα 1000 μ.Χ., άλλη εκκλησία στο χωριό Αλίκαμπος είναι ο Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, αγιογραφημένη από το ζωγράφο Ιωάννη Παγωμένο το 1315 περίπου. Υπάρχουν πολλές τοιχογραφίες καλά διατηρημένες μεταξύ των οποίων η Ανάληψη, ο Ευαγγελισμός, Οι τρεις Ιεράρχες, τα Εισόδια, η Υπαπαντή, η Προδοσία, η Σταύρωση, η Έγερση του Λαζάρου κα. Στο δυτικό τοίχο είναι σχεδιασμένες οι μορφές των κτητόρων.
Τελευταία βρέθηκαν διάφορα αντικείμενα προμινωικής προέλευσης από την αρχαιολογία.

Φωνή του Αποκορώνου

2010-04-11T09:07:00.001-07:00

Κρητικό νόμισμα

2010-03-14T14:49:00.000-07:00

Από το http://hatzikos.blogspot.com/

Με ένα διάταγμα του ύπατου αρμοστή Κρήτης στις 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1900 που καταχωρήθηκε στην εφημερίδα της κυβέρνησης της Κρητικής πολιτείας σαν νόμος υπ΄αριθμ. 157β ορίζονταν αποκλειστικό προνόμιο της πολιτείας το δικαίωμα κοπής νομισμάτων. Το διάταγμα όριζε σαν νομισματική μονάδα την δραχμή που την υποδιαιρεί σε 100 λεπτά. Είχε προβλεφθεί να κοπούν και χρυσά δεκάδραχμα και εικοσάδραχμα τα οποία τελικά δεν κόπηκαν.

Τα κρητικά νομίσματα ήταν ιδίου βάρους και ποιότητας με τα αντίστοιχα ελληνικά και παρέμειναν με ισχύ μέχρι και μετά την ένωση. Έτσι τα χάλκινα και χαλκονικέλινα νομίσματα έμειναν σε κυκλοφορία μέχρι την 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 1923, οπότε και αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία, βάση του διατάγματος της 6 ΜΑΡΤΙΟΥ 1923. Τα αργυρά νομίσματα έμειναν σε κυκλοφορία μέχρι τις 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 1929, οπότε και αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία, βάση του νόμου 4234/1929.

Ελάτε να δούμε λίγο από Μαδάρες........

2010-02-09T00:59:00.000-08:00

Αγρίμια κι αγριμάκια μου

2010-01-31T01:20:00.001-08:00

Ανωγειανές Μαδάρες

2010-01-31T01:16:00.000-08:00

Οι Αλικαμπιώτες έπαιζαν Bridge!!!!!!!

2009-12-27T06:48:00.001-08:00

ΤΟ ΚΑΝΟΝΙKΟ ΒRIDGE

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ
EΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟ ΒΟΗΘΗΜΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΑΙΚΤΗ
ΝΙΚ. Ξ. ΓΡΥΛΛΑΚΗΣ
Μαθηματικός
Αφιερώνεται
Στους δραστήριους νέους της...τρίτης ηλικίας

Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α
Εισαγωγή

Πως Παίζεται - Βασικά Στοιχεία
ΑΓΟΡΑ

Βασικοί Κανόνες Αγορας – Γραφή του Bridge Contract – Παραδείγματα , Μαγικοί Αριθμοί - Στοιχειώδεις Προύποθέσεις ανοίγματος Αγοράς- Απαντήσεις συμπαίκτη Φόρσιγκ νέου χρώματος- Υψηλά ανοίγματα στη στάθμη 2 – Οριακή απάντηση- Δήλωση με πήδημα – Αγορές φραγμού – παρεμβολές –Σύστημα Αcol στα μεγάλα ανοίγματα 2ΧΑ,και 2 Σπαθιά-…………………………….. 10

Συμβάσεις- Κόντρ – Ρεκόντρ- Αγορά Σλεμ. …………………….. 18

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Εξοδος- Κανονες- Σινιάλα- Πως κερδίζομε μπάζες και πόντους -………………….22

Γενικοί Κανόνες που διέπουν το παίξιμο του Μπρίτζ……………………. 26

Π ρ ό λ ο γ ο ς

Το Bridge, το έξυπνο και τεχνικό αυτό παιγνίδι, το έμαθα από μαθητής λυκείου.Παίζοντας από τότε μέχρι σήμερα βλέπω οτι όλο και παρουσιάζονται νέοι κανόνες και όροι που γεμίζουν ευχάριστα τις ώρες μου και κρατούν ζωντανό το μυαλό μου παρά τη μεγαλη μου ηλικία.

Απεφάσισα λοιπόν την εκπόνηση του παρόντος πονήματος με σκοπό να κάμω το Bridge όσο μπορώ πιό κατανοητό, ώστε όσο γίνεται περισσότεροι συνάνθρωποι μου να μπούν ευκολότερα στο σαγηνευτικό κόσμο του τεχνικού αυτού παιγνιδιού . Ξεχώρησα από υπάρχοντα συγράμματα δύο, εκείνο του Αμερικανού Kaplan και το άλλο του Ευρωπαίου Sint. Από αυτά σταχυολογώ και συμπληρώνω τα απαραίτητα βασικά στοιχεία και κανόνες που διέπουν το παίξιμο του τεχνικού αυτού παιγνιδιού, παρουσιάζοντας τα ,όσο τούτο είναι δυνατόν, με γλώσσα απλή και κατανοητη απ΄όλους.

Ε ι σ α γ ω γ ή

Πρώτα θ΄αναφερθούμε ,εν συντομία, στο ιστορικό της προέλευσης του πνευματικόυ τεχνικού αυτού παιγνιδιού. Είναι παιγνίδι δύσκολο αλλά ανεξάντλητο που διατηρει αμείωτο το ενδιαφέρον των παικτών επί δεκαετίες. Είναι παιγνίδι γιά όλες τις ηλικίες αλλά κυρίως γιά τους ηλικιωμένους γιατί αποτελεί σπουδαίο φάρμακο κατά της γεροντικής άνοιας και της νόσου Αλσχαϊμερ. Τα πρώτα μαθήματα Brιdge πήρα από τη καθηγήτρια κ. Νταρμάρου που παραθέριζε στο χωριό μου Αλίκαμπο Αποκορώνου Χανίων, πριν από πολλά χρόνια. Σ΄αυτήν οφείλεται η επικράτηση του εν λόγω παιγνιδιού στο χωριό μου και στη συνέχεια η εξάπλωση του και στ΄άλλα χωριά της επαρχίας Αποκορώνου. Πολύ αργότερα διεπίστωσα ότι δεν υπάρχει, στην Ελληνικ’η Βιβλιογραφία, ένα συνοπτικό και απλό βοήθημα από το οποίο να μπορεί, όποιος επιθυμεί, να μάθει τα βασικά στοιχεία αλλά και να διδάξει τα στοιχειώδη του κανονικού παιγνιδιού σ΄αυτούς που επιθυμούν να το μάθουν με τον διεθνώς αναγνωρισμένο τρόπο παιξίματος. Με τη βοήθεια των δύο προηγουμένων συγραμμάτων, που ανέρα στον πρόλογο ,απεφάσησα να συγκεντρωσω τα βασικά στοιχεία και τους κανόνες που διέπουν το κανονικό Μπρίτζ και να τα προσφερω, ως αρχή, στους παίκτες κυρίως της τρίτης ηλικίας

Ως εκπαιδευτικός γνωρίζω ότι γιά να μεταδώσεις ή να γράψεις ,ένα θέμα, πρέπει να γνωρίζεις δεκαπλάσια πάνω στο θέμα αυτό, αναζήτησα λοιπόν βοήθεια,στο διαδύκτιο, Internet, και στα δύο βασικά βοηθήματα, που πρόσφατα γνώρισα την ύπαρξη των.

1. Το winning Contract Rridge Complet υπό Edgar Kaplan Αμερικανού, που περιγράφει τον Αμερικανικό τρόπο παιξίματος του τεχνικού αυτού παιγνιδιού και

2. Το βιβλίο, η μέθοδος Μπρίτζ από το Α έως το Ω “ υπό των Cees Sint & Tom Schipperheyn.” Η Μέθοδος αυτή αποτελεί την επίσημη μ’εθοδο εκμάθησης Μπρίτζ της Ολλανδικής Ομοσπονδίας.

Το τεχνικό αυτό παιγνίδι πέτυχε να εξαφανίσει τα σύνορα με τη καθιέρωση κοινης διεθνώς γλώσσας μεταξύ των παικτών του. Το Bridge ψυχαγωγ΄η όλο το κόσμο από Αμερικανούς, Ασιάτες, Ευρωπαίους και λοιπούς όλων των τάξεων και κοινωνικών βαθμίδων. Είναι παιγνίδι για όσους διαθέτουν θέληση και……..υπομονή. Δεν είναι ακριβώς γνωστό ποιός εφεύρε το πνευματικό και τεχνικό αυτό παιγνίδι . Αυτό που γνωρίζομε πολύ καλά είναι ότι προέρχεται από το Αγγλικό Χουίστ (Whist).Η εμφάνηση του στην Αγγλία υπολογίζεται γύρω στα 1894. Την σημερινή του μορφή την πήρε τον Νοέμβριο του 1925 σην Αμερική και ονομάστηκε Contract Bridge, γνώρισε δε μεγάλη επιτυχία και γρήγορα εξαπλώθηκε σ΄όλο το κόσμο.Είναι ένα παιγνίδι , που όπως θα δούμε, παίζεται από τα 52 χαρτιά μιας τράπουλας και αποτελείται από δύο βασικά μέρη, την ΑΓΟΡΑ και την ΕΚΤΕΛΕΣΗ, δεν είναι παιγνίδι με λίγους και σταθερούς κανόνες ,κυρίως της αγοράς. Στο παιγνίδι αυτό αφθονούν οι εξαιρέσεις οι δε εξαιρέσεις των εξαιρέσεων έχουν και αυτές εξαιρέσεις ( είναι κάτι ανάλογο της θεωρίας καμπύλων στα Μαθηματικά). Ολες όμως οι παραλλαγές του έχουν ένα κοινό γνώρισμα, διαφέρουν μόνο στο τρόπο γραφής και τά ποσά των βραβείων , αλλά η αγορά και η εκτέλεση είναι σχεδόν η ΙΔΙΑ.

Το Bridge Contract, εξαπλώθηκε ταχύτατα σ΄ολόκληρη την Ευρώπη ,εκτωπίζοντας όλα τα προηγούμενα είδη παιγνιδιού.

Πως παίζεται το Κανονικό Bridge –Βασικά Στοιχεία

Το Μπρίτζ παίζεται από τέσσερις παίκτες που τοποθετούνται σε δύο άξονες τον Β,Ν και τον άξονα Α,Δ. Οι παίκτες που κάθονται στις απέναντι θέσεις είναι οι συμπαίκτες και έχουν αντιπάλους τους παίκτες του άλλου άξονα, δηλαδή έχομε δύο αντίπαλα ζεύγη (Β,Ν ) και (Α,Δ). Είναι παιγνίδι συνεταιριστικό και όχι ατομικό, το ένα ζεύγος αγωνίζεται ενάντια στο άλλο ζεύγος.

Βασικά Στοιχεία του παιγνιδιού

Εχει δύο βασικά μέρη, την αγορά και την εκτέλεση. Τα 52 χαρτιά της τράπουλας μοιράζονται όλα από τα αριστερά ένα-ένα. Η αγορά και η εκτέλεση γίνονται προς τ΄αριστερά. Πρώτα ομιλεί και ανοίγει την αγορά αυτός που μοιράζει και μετά προς τ΄αριστερά συμμετέχουν και οι λοιποί παίκτες αγοράζοντας μέχρι να πούν τρεις συνεχείς παίκτες πάσο. Τότε τελειώνει η αγορά και την κέρδισε αυτός που αγόρασε τελευταίως, πρίν τα τρία συνεχή πάσο Αφού τελειώσει η αγορά αρχίζει το δεύτερο μέρος του παιγνιδιού , η εκτέλεση, που την πραγματοποιεί αυτός στον οποίο καταχωρήθηκε. Εξοδο( Adam) κάνει, δηλαδή παίζει πρώτος, αυτός που βρίσκεται αριστερά του αγοράσαντος.μετά την έξοδο ο συμπαίκτης του αγοράσαντος βάζει πάνω στο τραπέζι μπροστά του ανοικτά τα χαρτιά του με το χρώμα των ατού, αν η αγορά ειναι σε χρώα,στο άκρο δεξιά του. Από αυτή τη στιγμή είναι όπως λέγεται ΜΟΡ και δεν λαμβάνει μερος πλέον στη διαδικασία της εκτέλεσης ,την κάνει αυτός που αγόρασε μόνος του. Υπευθυνος δηλαδή, γιά το αποτέλεσμα της εκτέλεσης ειναι αυτός και μόνο που αγόρασε άσχετα αν το αποτέλεσμα επηρεάζει τον άξονα τους δηλ και τους δύο.

Πριν αναφερθούμε στους βασικούς κανόνες και περιοροσμούς θα δώσομε μιά σχηματική παράσταση του Μπρίτζ. Παίζεται όπως αναφέραμε από 4 άτομα χωρισμένα σε δύο ζεύγη.

Β (Β,Ν) και ( Α,Δ )

Α Δ

Ν

Τα 52 χαρτιά της τράπουλας μοιράζονται προς τ΄αριστερά ένα- ένα αφού πρώτα κόψει τα χαρτιά αυτός που είναι δεξιά αυτού που μοιράζει Η Σειρά των χαρτιών ειναι η γνωστή Α ,Ρ ,Ν,Β,10,9,8,……2. Η Σειρά της αξίας των χρωμάτων είναι Πίκες, Κούπες, Καρρά, Σπαθιά και πάνω απ΄όλα τα χωρίς ατού Χ.Α,δηλαδή έχομε απ΄όλα τα χρώματα Ονερ[ Βέβαια όταν ένα χρώμα οριστεί κατά την αγορά ατού ακόμα και το μικρότερο χαρτί του το 2 είναι μεγαλύτερο και του άσσου οποιουδήποτε άλλου χρώματος.]

ΟΝΕΡ. Είναι τα γνωστά μας 4 μεγάλα χαρτιά και έχουν την παρακάτω αξία σε πόντους. Ασσος έχει 4 πόντους, Ρήγας 3 πόντους ,Ντάμα 2 και Βαλές 1πόντο. Δηλαδή έχομε 10 πόντους γιά κάθε χρώμα και επομένως όλη η τράπουλα έχει σύνολο από ονέρ 40 πόντους. Υπάρχουν επίσης και οι πόντοι ειδικών περιπτώσεων όπως ,3 πο΄ντους όταν δεν έχομε κανένα χαρτί από κάποιο χρώμα, ΣΙΚΑΝ, 2 πόντους, όταν έχομε μόνο ένα χαρτί από ένα χρώμα,Σίγκλετον, και 1 πόντο όταν έχομε μόνο δύο χαρτιά από ένα χρώμα ,Ντάμπλετον. Ακόμα σε κάθε μακρύ χρώμα , Λόγκερ, το κάθε ένα φύλλο μετά τα 4 δίδει και ένα πόντο, δηλαδή ένα 7φυλλο χρώμα δίδει επί πλέον 3 πόντους.

Ολοι αυτοί οι πόντοι αποτελούν το βασικότερο στοιχείο στο Μπριτζ γιατί σ΄αυτούς στηρίζεται η αγορά και η εκτέλεση δηλαδή ΄ολόκληρο το Μπριτζ. Γιά να μάθομε να παίζομε μπριτζ θα πρέπει πρωτα να καταλάβομε ποιές είναι οι βαθμίδες αγοράς του. Υπάρχουν 7 βαθμίδες στην αγορά από την 1η έως και την 7η . Αν η αγορά τελειώσει στην 1η βαθμίδα θα πρέπει να κάμομε 6+1 μπάζες, στην 2η 6+2, στη 3η 6+3 κ.ο.κ. Επομένως όταν πούμε π.χ 3 κούπες θα πρέπει να κάμομε 6+3=9 μπάζες. Ο Σταθερός αριθμός 6 λέγεται ΜΠΟΥΚ,Book,. To χρώμα που αγοράσαμε ει΄ναι ατού και αυτομάτως το μικρότερο του φύλλο γίνεται ισχυρότερο ακόμα και των άσσων των άλλων χρωμάτων. Γιά κάθε στάθμη αγοράς η σειρά των χρωμάτων ειναι σταθερή και είναι η γνωστή μας Πίκες ,Κούπες, Καρρά και Σπαθιά και πανω απ΄όλα τα Χ. Α. Αν κάποιος αγοράσει π.χ 1Κ ο επόμενος δεν μπορεί ν΄αγοράσει 1 Καρ ή 1 Σ γιατί είναι υποδιέστερα χρώματα από τις Κ, θα πρέπει ν΄ανεβεί στις επόμενες στάθμες 2η, η σ άνώτερη με πήδημα, μπορεί όμως να πεί 1 Π η΄1 Χ.Α ως ανώτερα χρώματα.

Τα δυνατά χρώματα Π & Κ λέγονται μαζέρ, ενώ τ΄ασθενή Καρ και Σ μινέρ.

Οι πόντοι στο Bridge

Οταν παίζομε Μπριτζ αντικειμενικός μας σκοπός είναι να συνγκεντρώνομε περισσότερους πόντους από τους αντιπάλους Οι πόντοι αποκτούνται με τρείς διαφορετικούς τρόπους.

1. Με το ν΄αγοράζομε και να βγάζομε το συμβόλαιο αγοράς.
2. Με το να κερδίζομε πολλές μπάζες και να εμποδίζομε τον αντίπαλο να βγάζει το εκάστοτε συμβόλαιο αγοράς του..
3. Με το να κερδίζομε πόντους από βραβεία.

Στη συνέχεια θ΄αναπτύξομε το πρώτο μέρος του παιγνιδιού, την αγορά, που παρουσιάζει και τις περισσότερες δυσκολίες, στη συνέχεια θ΄αναφερθούμε στην έξοδο ( Αντάμ ) και τέλος στην εκτέλεση. Τώρα θ αναπτύξομε τον πρώτο τρόπο για τη συγκέντρωση πόντων και προς το τέλος, του πονήματος αυτού, τους άλλους δύο τρόπους.

ΑΓΟΡΑ

Βασικοί Κανόνες Αγοράς-Μαγικοί Αριθμοί-Στοιχειώδεις Προύποθέσεις ανοίγματος της αγοράς-Απαντήσεις συμπαίκτη

Επειδή όπως αναφέραμε το Μπριτζ δεν είναι παιγνίδι με λίγους και σταθερούς κανόνες, γιά την αγορά και την εκτέλεση, τα δύο βασικά του μέρη, θα προσπαθήσομε να δώσομε, όσο πιό κατανοητά μπορούμε, τούς στοιχειώδης του καν’ονες. Θα έχομε υπ΄όψιν μας ότι πρόκειται γιά ένα αξιόλογο παιγνίδι καθαρά συναιτερικό με απαιτήσεις γνώσεων ψυχολογίας αλλά και μνήμη και κρίση. Είναι καθαρά τεχνικό παιγνίδι που απαιτεί σκε΄ψη που αυξάνει την οξυδέρκεια και τη νοημοσύνη των παικτών και όπως ήδη αναφέραμε, είναι φάρμακο κατά της γεροντικής άνοιας και της νόσου Αλσχάίμερ γιατί το μυαλό αναγκάζεται να είναι ενεργό παίζοντας το. Το ζευγάρι, από τα 2 ζεύγη των 4 ατόμων, που απαιτούνται γιά να παιχθεί, που έχει τη τύχη με το μέρος του και παίζει και πιό τεχνικά θα επιβληθεί του άλλου ζεύγους. Μιά δήλωση, κατά την αγορά, κάποιου παίκτη είναι υπόσχεση ότι θα κερδίσει ορισμένο αριθμό μπαζών. Αν η αγορά γίνει σε κάποιο χρώμα και όχι στα Χ. Α, τότε το χρώμα αυτό είναι το ατού και γίνεται ανώτερο όλων των χρωμάτων.

Αν το πλήθος των μπαζών, που θα πάρει ο εκτελεστής, είναι λιγότερες των απαιτουμένων του συμβολαίου της αγοράς, χάνει το συμβόλαιο δηλ μπαίνει μέσα και πληρώνει πόντους στους αντιπάλους. Αναφέραμε ότι η αγορά κατωχηρώνεται στο παικτη πριν από τρία συνεχή πάσο. Σ΄όλα τα είδη Bridge η αγορά και η εκτέλεση γίνονται μετον ίδιο τρόπο με ελάχιστες μόνο παραλλαγές. Στο Μπριτζ Κοντρά που είναι εξέληξη του Αγοραστού γύρω στα 1925, ο εκτελεστής δεν αμοίβεται για όλες τις μπάζες που κερδίζει αλλά μόνο γιά αυτές που αγοράζει και στη συνέχεια παίρνει. Ετσι η ακρίβεια στην αγορά είναι το σημαντικότερο ίσως μέρος του παιχνιδιού.

Οι πόντοι που προέρχονται από μία κερδισμένη και πετυχημένη αγορά κατά την εκτέλεση είναι ιδιαίτερα πολύτιμοι γιατί μόνο αυτοί συντελούν στο κλείσιμο Μανς, γράφονται δε κάτω από οριζόντιο γραμμή που χαράσσεται σ΄ένα φύλλο χαρτί. Στη οριζόντιο αυτή ευθεία φέρομε κάθετο και το αριστερό τμήμα του σχηματιζόμενου σταυρού ανήκει στον άξονα του γράφοντος και το δεξί στους αντιπάλους. Κάθε παρτίδα Μπριτζ αποτελείται από δύο Μανς, (δηλαδή δύο κλεισίματα το πρώτο και το δεύτερο,), την 1η και τη 2η. ¨Οποιο ζευγάρι κλείσει πρώτο και τις δύο Μανς παίρνει ένα σεβαστό ποσό σε πόντους , το βραβείο ΡΟΜΠΕΡ. Ολοι οι άλλοι πόντοι, εκτός απ΄αυτούς της αγοράς, που κερδίζονται με οποιοδήποτε άλλο τρόπο γράφονται πάνω από την οριζόντιο γραμμή και είναι ισοδύναμοι, μ΄αυτούς της Μανς, όχι όμως για να την κλείσουν, αλλά αθροίζονται και αυτοί στο τέλος γιά να βρούμε πιός άξονας έχει τους περισσότερους πόντους,στον οποίο και κατωχυρώνεται η παρτίδα αυτή του Μπριτζ.

Πόντοι που κερδίζονται όταν βγάλομε το συμβόλαιο αγορας

Χωρις Ατού Χ.Α : 40 πόντους για τη πρώτη μπάζα μετά τις 6 δηλ το ΜΠΟΟΚ & 30 για κάθε μια επιπλέον μπάζα

Πίκες η Κούπες . 30 πόντους για κάθε μία μπάζα μετά τις 6.

Καρρά η Σπαθιά . 20 πόντους για κάθε μία μπάζα μετά τις 6.

Κάθε μία Μανς κλείνει με συμβόλαιο τουλάχιστο 100 πόντων το οποίο βέβαια πρέπει και να κερδιθεί. Επομένως ύστερα από τα παραπάνω η Μανς κλείνει με 3 Χ.Α που απαιτούν 9 μπάζες, με 4Π,η 4Κ που απαιτούν 10 μπάζες,με 5 Καρρά ή Σπαθιά που απαιτούν 11 μπάζες. Κάθε άλλο συμβόλαιο είναι μερικό σκορ και γράφεται χωρίς να κλείνει αμέσως τη Μανς , χρησιμοποιείται μόνο προσθετικά για μελλοντικό κλείσιμο..Αν όμως προλάβουν οι αντίπαλοι και κλείσουν πρώτοι τη δική τους Μανς οι δικοί μας πόντοι προσωρινά αχρηστεύονται και κλείνονται με το τράβηγμα οριζοντίου γραμμής πού κλείνει τη Μανς των αντιπάλων.Εμείς αρχίζομε από την αρχή να μερτάμε πόντους για το κλείσιμο της Μανς. Αν τώρα κάνομε περισσότερες μπάζες από αυτές που δηλώσαμε με το συμβόλαιο που αγοράσαμε , παίρνομε επιπλέον πόντους που αυτοί γράφονται πάνω από την οριζόντιο γραμμή ,και υπολογίζονται με τον ίδιο αντίστοιχο τρόπο.

Παράδειγμα Τρόπου Γραφής

Εστω ότι αγοράσαμε 2 χωρίς ατού Χ.Α, και κάναμε 10 μπάζες .Για τη Μανς γράφομε , κάτω από την οριζόντια γραμμή 40 για τη πρώτη μπάζα μετά τις 6 και 30 για την επόμενη δηλαδή 40+30=70 πόντους. Ομως κάναμε 10 μπάζες δηλαδή δυο παραπάνω από τις οκτώ που υποχρεούμεθα στα 2 Χ.Α . Αυτές οι δύο μπάζες παραπάνω μας δίδουν 30+30=60 πόντους που γράφονται πάνω από την οριζόντια γραμμή και υπολογίζονται ισοδύναμα στο τέλος της παρτίδας.

Εστω τώρα ότι στο επόμενο μοίρασμα οι αντίπαλοι αγόρασαν 4Κούπες και έκαμαν 10 μπάζες δηλαδή έβγαλαν το συμβόλαιο αγορας.

60
70 120

Γράφουν 4χ30=120 για τη Μανς, επομένως κλείνουν τη δική τους Μανς και μαζί και τους 70 δικούς μας πόντους οι οποίοι πλέον δεν υπολογίζονται γιά Μανς ,,αλλά αρχίζομε από την αρχή. Οταν κλείσομε τη πρώτη Μανς μπαίνομε στη δευτέρα, στην οποία πρέπει να είμεθα περισσότερο προσεκτικοί και κατά την αγορά και κατά την εκτελεση γιατί αν μπούμε μέσα πληρώνομε διπλά, από 50 πόντους για κάθε μπάζα μέσα όταν είμεθα στη πρώτη πληρώνομε 100 τώρα στη δεύτερη. Αν δε, οπως θα δούμε, μας πουν ΚΟΝΤΡ τα ποσά που θα πληρώσομε είναι πολλά. Αμα κλείσομε και τη δεύτερη Μανς παίρνομε το γνωστό βραβείο ΡΟΜΠΕΡ. Παίζοντας με Κόντρ ένα συμβόλαιο αν μπούμε μέσα, όταν είμεθα στη 1η, για τη πρώτη μπάζα μεσα πληρώνομε 100 και για τις υπόλοιπες 200 την κάθε μία μέσα, δηλαδή 4 μπάζες μέσα θα πληρώσομε 100+200+200+200=700. (δίδομε ένα εμπειρικό τύπο 4χ200-100)=700 πόντους Αν όμως είμεθα στη δευτέρα Μανς τότε για τη πρώτη μέσα πληρώνομε 200 πόντους και για κάθε μία άλλη 300 δηλαδή για 4 μπάζες μέσα έχομε 200+300+300+300=1100( εμπειρικός τύπος 4χ300-100)=1100. Αν τώρα κάνομε παραπάνω μπάζες πληρωνόμεθα κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο και επί πλέον 50 π΄οντους επειδή βγάλαμε το κοντραρισμένο συμβόλαιο Αν πούμε ΡΕΚΟΝΤΡ τότε τα ποσά του Κ¨οντρ διπλασιάζονται. Αυτά θα τ άναφέρομε λεπτομερεστερα πιό κάτω που θα πούμε γιά το πως κερδίζονται πόντοι όταν οι αντίπαλοι μπούν μέσα, δηλαδή κάνουν λιγότερες μπάζες απ΄αυτές που αγόρασαν και επομένως δεν βγάζουν το συμβόλαιο που αγόρασαν

Μαγικοί Αριθμοί

Πριν μπούμε στην αγορά θα πρέπει να γνωρίζομε ότι:

Mε 26 πόντους κλείνομε Μανς στα 3 Χ.Α με 9 μπάζες, ή με 4Π, η 4Κ και με 10 μπάζες

Με 29 πόντους κλείνομε Μανς στα 5 Καρ ή 5Σ και με 11 μπάζες. Με 33 πόντους αγοράζομε μικρό Σλεμ και με 37 μεγάλο Σλεμ.

Στοιχειώδεις Προύποθέσεις Ανοίγματος Αγοράς –Απαντήσεις Συμπαίκτη.

Αφού γνωρίσαμε τους Μαγικούς Αριθμούς που οι παίκτες πρέπει να έχουν υπ΄οψιν τους, κυρίως κατά την αγορά θ΄αναφερθούμε τώρα στις στοιχειώδεις προύποθέσεις για να μπορεί ένας παίκτης ν΄ανοίξει την αγορά αλλά και πόσους πόντους πρέπει να έχει στο χέρι του ο συμπαίκτης του για να κρατήσει την αγορά ανοικτή .Ο ακρογωνιαίος λίθος της έκβασης μιάς παρτίδας Μριτζ είναι η σωστή αγορά και η ορθή εκτέλεση και ότι βασικό ρόλο παίζουν και στις δύο περιπτώσεις , οι΄πόντοι που έχει ο άξονας. Για ν΄ανοίξομε την αγορά, με οποιαδήποτε δήλωση, εκτός του πάσο, θα πρέπει στα φύλλα του χεριού μας να έχομε .

1. Για ελάχιστο άνοιγμα σε χρώμα 12- 15 πόντους και τουλάχιστο 5φυλλο χρώμα
2. Για Χ.Α, 16-18 πόντους και ομαλή κατανομή (4,3,3,3 ) των χαρτιών που κρατάμε στο χέρι μας
3. Με 18- 21 πόντους στο χέρι μας έχομε ισχυρό άνοιγμα και άνω των 22 πόντων ισχυρότατο άνοιγμα στο επίπεδο των δύο.

Οι συνηθέστερες απαντήσεις του συμπαίκτη μας σε αγορά μας 1 σε χρώμα

1. Συνήθως απαντάμε 2 σε νέο χρώμα με τουλάχιστο 10 πόντους,ενώ με 6-9 πόντους 2 στο δηλωθέν χρώμα του συντρόφου και με 4φυλλο στο χρώμα του ή 3φυλλο αλλά με ονέρ.
2. Απαντάμε 1 Χ.Α με 7-9 πόντους και χωρίς δηλώσιμο χρώμα
3. Απαντάμε 2 Χ.Α με 12-15 πόντους και με ομαλή κατανομή
4. Απαντάμε 3 Χ.Α με 16-18 πόντους
5. Απαντάμε 3 στο χρώμα του συμπαίκτη με 13-16 πόντους
6. Κάνομε πήδημα σε νέο χρώμα με 17+ και συμπαγές χρώμα.
7. Μεταξύ των παικτών μπορεί να υπάρξει οποιαδ’ηποτε συμφωνία όπως π.χ αν έχομε τους πόντους του ανοίγματος αλλά όχι 5φυλλο χρώμα μπορούμε ν΄ανοίξομε δηλώνοντας Σ η Καρ που είναι συμβατική δήλωση προς τον συμπαίκτη μας που λέει ότι έχω τους πόντους ανοίγματος αλλά όχι το 5φυλλο χρώμα και εκείνος θ΄αποφασίσει την συνέχεια ή όχι της αγοράς,ακόμα μπορούμε να δηλώσομε και Χ.Α αν έχομε κάπως κανονική κατανομή

Περισσότεροι Κανόνες Αγοράς-Απαντήσεις Συμπαίκτη

1.Η αγορά ανοίγεται στο μακρύ χρώμα, αν έχομε

2.Σε ισοπληθεί χρώματα ανοίγομε το ισχυρότερο

3. Δεν πρέπει ν ανοίξομε χωρίς ατού Χ.Α, αν έχομε σικάν η σίγκλετον, η 6φυλλο

4.Κατά την αγορά θα πρέπει να υπάρχουν απαντήσεις στις δύο βασικές ερωτήσεις. α. Τα χέρια του άξονα μας έχουν σύνολο 8 χαρτιών στο χρώμα της αγοράς μας. β. Το σύνολο των πόντων στον άξονα μας φθάνει τους 26 για κλείσιμο Μανς.

5. Οταν υπάρχει δήλωση στα 3, σε κάποιο χρώμα θα διερευνήσομε την περίπτωση, αν είναι δυνατόν να κλείσει η Μανς στα 3 Χ.Α ή στα 4 μαζέρ

Απαντήσεις

1. Στο άνοιγμα 1 Χ.Α .Με λιγότερους των 7 πόντων πάσο, με 7-9 , 2 Χ.Α, με πάνω από 10 , 3 χωρίς ατού Χ.Α
2. Στο άνοιγμα 1 σε χρώμα. Με λιγότερους των 6 πόντων πάσο, με 6-9 δύο στο ίδιο χρώμα και με 10-11, και με υποστήρηξη στο χρώμα του , 3
3. Αν έχομε πάνω από 15 πόντους κάνομε πήδημα σε ισχυρότερο χρώμα μήπως κλε’ισομε τη Μανς.Αν έχομε πάνω από 16 πόντους διερευνούμε την αγορά Σλεμ.
4. Στην περ’ιπτωση που ο ανοίξας έχει πάνω από 22 πόντους θ΄ανοίξει, στη στάθμη των 2 ,με 2 Χ.Α ή 2 Σπαθιά

α. 2 Χ.Α , Στη περίπτωση αυτή με 5-10 πόντους και με ομαλή κατανομή τον ενισχύομε με 3 Χ.Α

β. 2 Σπαθιά Αυτό σημαίνει οτι έχει ένα αρκετά ισχυρό χέρι, 23+ πόντους, ικανό ίσως μόνο του για Μανς. Αν πούμε την συμβατική απάντηση (θα αναφερθούμε αργότερα στις συμβάσεις ) 2 Καρρά σημαίνει ότι έχομε 0-6 πόντους, ενώ αν πούμε 2 Χ.Α , οταν έλθει η σειρά του θα πρέπει να πεί πάσο. Σ΄όλες τις άλλες περιπτώσεις, ότι και να πούμε αυτό είναι ερέθισμα για Μανς.. Σε άνοιγμα 2Π, 2Κ,ή 2Καρ. Δίδεται η συμβατική απάντηση 2 Χ.Α που σημένη ότι έχομε 6 πόντους οποιαδήποτε άλλη απάντηση φανερώνει ότι έχομε παραπάνω από 6 πόντους.

Φόρσιγκ νέου Χρώματος

Φόρσιγκ: Είναι η αλλαγή του χρώματος αγοράς του συμπαίκτη μας, δηλαδή το πήδημα, θα πρέπει όμως να γίνεται στη στάθμη του ενός. Στη στάθμη των 2 επιτρέπεται φόρσιγκ μόνο αν έχομε 10 πόντους, με λιγότερους πόντους δηλώνομε 1 Χ.Α. Οποτεδήποτε προτείνομαι στον συμπαίκτη μας ‘ενα καινούργιο χρώμα αντί να τον ενισχύσομε στο άνοιγμα του σε χρώμα ή στα Χ.Α αυτός υποχρεώνεται να κρατήσει την αγορά ανοικτή κάνοντας άλλη μια δήλωση, δεν επιτρέπεται να πει πάσο. Μ΄αυτό τον τρόπο επιτρέπεται στον άξονα μας να ψάξει με βεβαιότητα το χρώμα των ατού που μας συμφέρει. Εν τούτοις συχνά οδηγούμεθα σε υψηλά ανοίγματα με αρκετούς κινδύνους.

Υψηλά Ανοίγματα στη στάθμη των 2

Τα ανοίγματα 2 Π, 2 Κ, 2 Καρ δεν είναι συμβολικά αλλά φυσικές δηλώσεις και υπόσχονται ένα πολύ δυνατό χρώμα και 8 ή περισσότερες μπάζες. Το άνοιγμα στα 2 είναι επιτακτικό για ένα γύρο δηλαδή ο συμπαίκτης μας υποχρεούται να απαντήσει τουλάχιστο μιά φορά και με μηδέν πόντους,δεν επιτρέπεται πάσο. Οι απαντήσεις του μπορεί να είναι., 2 Χ.Α , που σημαίνει ότι οι πόντοι του είναι λιγότεροι των 6 , οποιαδήποτε άλλη απάντηση φανερώνει ότι οι πόντοι του είναι περισσότεροι των 6.

Εστω ότι στο χέρι μας κρατάμε.

1. Π. Ν 8,6,5,4 Κ. Β,7,5 Καρ. 10,7,4 Σ. 4,3 Ο συμπαίκτης μας ανοίγει με 2Κ. Εμείς δηλώνομε 2 Χ. Α που ειναι αρνητική απάντηση που δηλώνει ότι στο χέρι μας κρατάμε λιγότερους των 6 πόντ.

2. Π.Ν,7,5,4 Κ. Α 8,5,6,4 Καρ. Β,6 Σ. Β,4 Ο συμπαίκτης μας ανοίγει με 2 Καρ. Δηλ.ωνομε 2 Κ που είναι θετική απάντηση και λέει ότι έχομε περισσότερους από 6 πόντους.

Οριακή Απάντηση

Είναι μία από τις πιό θεμελιώδεις έννοιες ,του συστήματος Αcοl όπως θα δούμε αμέσως μετά ,. Mία οριακή απάντηση υποδηλώνη ένα χέρι που δεν είναι αρκετά δυνατό για να δηλώσει τη Μανς μόνο του, αλλά και δεν την αποκλείει . Ο συμπαίκτης μπορεί να πεί πάσο αν έχει τους ελάχιστους πόντους αλλά και να συνεχίσει την αγορά αν έχει το μέγιστο των πόντων της περίπτωσης, δηλαδή πάνω από 15 π΄οντους. Οι απαντήσεις π.χ στο 1 Χ.Α με 2 Χ.Α ή 3Πή 3Κ είναι οριακές προς τον ανοίξαντα 1 Χ.Α

Γνωρίζομε 4 είδη οριακών απαντήσεων

1. Στο 1 σε χρώμα---3 στο ίδιο χρώμα, με 10-11 πόν και τουλάχιστο 4φυλλο υποστήριξη στο χρώμα.
2. Στο 1 σε χρώμα---2 Χ.Α, με 10-11 πόν, ομαλή κατανομή και προστασία στα υπόλοιπα χρώματα
3. Στο 1 Χ.Α----3 σε χρώμα, με 8-10 πόν,και τουλάχιστο 5φυλλο στο χρώμα
4. Στο 1Χ.Α---2Χ.Α, με 8-9 πόν,ομαλή κατανομή και όχι 4φυλλοστις Π ‘η Κ

Αν έχομε 4φυλλο στα μαζέρ εφαρμόζουμε την συνθήκη Stayman, όπως θα γνωρίσομε αμέσως μετά,μπορούμε να πούμε ότι μία οριακή απάντηση αποτελεί πρόταση και κλείσιμο Μανς.

Απάντηση με Πήδημα

Η δήλωση με πήδημα σε νέο χρώμα είναι σε επίπεδο κατά ένα υψηλότερο από το χαμηλότερο δυνατόν π.χ 1 Σ….στά 2Π, 1Καρ….στα 2Κ ή 1Π …στα 3 Καρ. Μιά τέτοια απάντηση υπόσχεται ένα δυνατό 6φυλλο τουλάχιστο χρώμα και πάνω από 13 πόντους. Η απάντηση με πήδημα σε νέο χρώμα είναι επιτακτική για Μανς, με πιθανή εξέληξη ν΄αγοραστεί ακόμα και Σλεμ. Εστω π. Χ ότι έχομε Π. Α,Ρ,Β,9,8 Κ. Α,Ρ Καρ. 9,8,6 Σ. Ν, 9, 6 και ο συμπαίκτης ανοίγει 1 Κ και εμείς απαντάμε 2Π.

Αγορές Φραγμού

Εστω ότι ο συμπαίκτης μας ,του άξονα (Β,Ν), ο Ν,, λεει πάσο ,όπως και ο αμέσως επόμενος, εμείς δε έχομε. Π. 8. Κ. Ρ,Β,9,8,5,4,3,2. Καρ. 7,4. Σ. 9,4, δηλαδή μόνο 4 πόντους, είναι βέβαιο ότι ο δευτερος παίκτης του άλλου ζευγαριού ( Α,Δ) πηγαίνει για μεγάλη δήλωση. Πα΄όλο που εμείς δεν πρέπει ν΄ανοίξομε την αγορά έχομε στο χέρι μας τουλάχιστο 6 μπάζες, επομένως δεν είναι και τόσο άσχημο χέρι, μας επιτρέπει επομένως να κάμομε κάποια δήλωση.Δεν δηλώνομε 1 ή 2Κ γιατί προϋποθέτει χέρι με παραπάνω από 13 πόν γ΄αυτό ανοίγομε με 3Κ. Η δήλωση αυτή ονομάζεται αγορά φραγμού και αποσκοπεί να θέσει εκτός αγοράς τους αντιπάλους ή να δυσκολέψει τουλάχιστο τη συνενόηση τους. Βέβαια αν ο συμπαίκτης είναι με πολύ λίγους πόντους τότε θα μπούμε μέσα και θα πληρώσομε 500 έως 800 πόντους ανάλογα σε ποιά Μανς είμεθα, γι΄αυτό η αγορά φραγμού εφαρμόζεται κυρίως όταν είμεθα στη 1η Μανς . Εδώ έχομε τον κανόνα των 500, που εφαρμόζεται στις παρεμβολές,όπως θα δούμε αμέσως .

Παρεμβολές

Είναι δύσκολο να μπούμε στην αγορά μετά το άνοιγμα των αντιπάλων γι΄αυτό δεν πρέπει να περνάμε πάντα πάσο όταν το χέρι μας δεν είναι αρκετά αδύναμο. Αν παρεμβληθούμε μετά την αγορά των αντιπάλων διατρέχομε κίνδυνο, αν μας πούν Κοντρ, να χάσομε πολλούς πόντους. Την παρεμβολή την αποφασίζομε αν έχομε ένα μακρύ 5φυλλο ή 6φυλλο χρώμα με 1 ή 2 Ονέρ και γίνεται συνήθως όταν ευρισκόμεθα στη 1η Μανς και σπάνια στη 2η.Ποτέ δεν παρεμβαλόμεθα με 4φυλλο χρώμα όσο ισχυρό και αν είναι .Η παρεμβολή σημαίνει ισχυρό χρώμα και όχι ισχυρό χέρι.

Θα έχομε υπ΄όψιν μας ότι η παρεμβολή βασίζεται στο πόσες μπάζες μπορεί να κερδίσει το χέρι μας μόνο του. Γιά να παρεμβληθούμε πρέπει να είμεθα σιγουροι ότι χωρίς την βοήθεια του συντρόφου δεν θα μπούμε μέσα παραπάνω από 3 μπάζες, αν ειμεθα στη 1η και 2 μέσα αν είμεθα στη 2η Μανς. Η παρεμβολή στηρίζεται σ΄ένα τουλάχιστο 5φυλλο χρώμα με δυο Ονέρ. Περιπτώσεις παρεμβολής --- Παραδείγματα Εστω ότι ο δεξιά μας αντίπαλος ανοίγει 1 σε χρώμα. Διακρίνομε 2 περιπτώσεις.

1.Εχομε λιγότερους από 13 πόντους, αλλά ένα 5φυλλο χρώμα και το χέρι μας δεν παραβιάζει τον κανόνα των 500, τότε κάνομε παρεμβολή δηλώνοντας το χρώμα μας ως ατού.

2. Εχομε παραπάνω από 13 π . Στη περίπτωση αυτή έχομε τις δυνατότητες

α. Με πολύ δυνατό χρώμα και 15-16 πον,κάνομε παρεμβολή με πήδημα. β. Με ομαλή κατανομή,κράτημα στο χρώμα του αντιπάλου, και με 15-17πον παρεμβαίνομε 1 Χ.Α γ. Με λίγα φύλλα στο χρώμα του αντιπάλου και δικό μας μακρύ χρώμα καταφεύγομε στο κόντρ ομιλίας(θ άναφερθούμε σ΄αυτό αργότερα)

Απλή παρεμβολή. Είναι η παρεμβολή χωρίς πήδημα όπως στο 1Καρ παρ 1Κ, στη 1Κ παρ 1Π αλλά οι παρεμβολές στο 1 Καρ τα 2Κ, και 1Κ τα2 Π είναι παρεμβολές με πήδημα.

Παραδείγματα. Εστω ότι έχομε Π. Α,Ρ,Β 7,6,4 Κ. Ρ,9 Καρ 5,4 Σ. Α,Ρ,3 και ο αντίπαλος ανοίγει 1 Καρ δηλώνομε 2Π, διπλή παρεμβολή. Επίσης έστω ότι έχομε. Π. 8,7,5,4 Κ. Α,7 Καρ 8 Σ. Α Ρ,,Β, 8,7,4 και ο αντίπαλος ανοίγει 1Χ.Α έχομε 6 μπάζες με ατού τα σπαθιά έτσι κάνομε παρεμβολή με 2 Σ.

Μεγάλα ανοίγματα—Σύστημα Acol στα υψηλά ανοίγματα

Μεγάλα ανοίγματα με ισχυρό χέρι. Ηδη αναφέραμε ότι με μακρύ χρώμα και με 22 πόντους και πάνω ανοίγομε με 2 . Στη περίπτωση αυτή ο συμπαίκτης μας απαντά θετικά και αν ακόμη επρόκειτο να πεί πάσο στα 1 Χ,Α, θα πρέπει να διερευνηθεί η περίπτωση Σλέμ.Στη περίπτωση ομαλής κατανομής και με 22—24 πόντους 2 Χ.Α και με 25-27 λέμε 3 Χ,Α. Τέλος όταν ο συμπαίκτης μας ανοίξει 3 σε χρώμα, σημαίνει αδυναμία και συνεπώς λέμε πάσο.

Σύστημα Acol στα μεγάλα ανοίγματα. Το σύστημα Ακόλ διαθέτει δύο ειδών ανοίγματα στο επίπεδο των 2 για δυνατά χέρια

Ανοιγμα 2 Χ,Α Για ν΄ανοίξομε στα 2 Χ.Α πρέπει να έχομε δυνατό χέρι 20-22 πόντων και ομαλή κατανομή, όπως ήδη ανααφέραμε,δεν υπάρχουν αδύνατες απαντήσεις, η απάντηση σε 3 σε χρώμα, υποχρεώνει αυτόν που άνοιξε να μιλήσει ξανά. Μέχρι 4 πόντους θα πούμε πάσο ή θα εφαρμόσομε την συνθήκη Stayman, με 3 Σ. Με 5 πόντους και 5φυλλο σε Π ή Κ ή Καρ η αγορά πρέπει να συνεχ’ισει ίσως και μέχρι το Σλέμ. Τέλος με 5-11 πόν και ομαλή κατανομή η απάντηση είναι 3 Χ.Α

Ανοιγμα 2 Σ . Eiναι ένα συμβολικό άνοιγμα και δεν έχει καμία σχέση με το χρώμα των σπαθιών. Ειναι το δυνατότερο άνοιγμα ,του συστήματος Acol ,22+ πόντοι ,επομένως χέρι δυνατό ώστε να μπορεί να βφάλει ακόμα και Μανς χωρίς καμία βοήθεια. Εστω επί παραδείγματι ότι έχομε στο χέριμας . Π. Α,Ρ,Ν,4 Κ. Α,Ν,Β,3 Καρ. Α,Ν,Β,7,3 Σπ. --- δηλαδή 24 πόντους και θέλομε να πάμε για κλείσιμο της Μανς με 4Πή 4Κ ή 5Καρ και αν ακόμα ο συμπαίκτης μας δεν έχει πόντους,και προσπαθούμε ν΄ανακαλύψομε σε ποιο χρώμα ο συμπαίκτης μας έχει τα περισσότερα χαρτιά,γιάυτό λέμε 2Σ. Στην αγορά των 2Σ ο συμπαίκτης δεν πρέπει ποτέ να πεί πάσο. Αν έχει λιγότερους από 6 πόντους λέει τη συμβολική απάντηση 2Καρ που σημαίνει ότι έχει 6 πόντους τουλάχιστο και 5φυλλο στα Καρρό, ενώ η απάντηση 2Χ.Α δηλώνει περισσότερους από 6 πόντους και ομαλή κατανομή,οπόταν η απόφαση για τη τελική αγορά ανήκει σ΄εμας.

Συμβάσεις

Σύμβαση Blackwood

Επειδή γιά να βγάλομε ένα Σλεμ οι Ασσοι είναι τα πιό σημαντικά φύλλα θα πρέπειι να γνωρίζομε, αν τούτο είναι δυνατο, πόσους άσσους έχει ο συμπαίκτης μας. Γιά το σκοπό αυτό χρησιμοποιούμε την από τον Αμερικανό Blacwood επενοηθήσα σύμβαση που φέρει το όνομα του ή όπως λέγεται “ Ερώτηση Ασσων. Ειναι μιά επινόηση που διατάσει τον συμπαίκτη μας να μας πει πόσους άσσους έχει στο χέρι του.Για την εφαρμογή της σύμβασης κάνομε τη συμβολική δήλωση 4Χ.Α .Οποτε γίνει αυτή η δήλωση είναι μια ερώτηση προς τον συμπαίκτη μας πόσους άσσους έχει. Αν πει 5Σ σημαίνει ότι έχει 4 άσσους ή κανένα, αν πεί 5Κ έχει 2 άσσους και αν πεί 5Π έχει 3 άσσους. Κατά την ίδια διαδικασία μπορούμε να ρωτήσομε και για τους Ρηγάδες με 5Χ.Α Α πό τις απαντήσεις του θα εξαρτηθεί η αγορά ‘η όχι Σλεμ.

Παράδειγμα.

Β Ν

Π. Α, Β ,3 Π .Ρ, Ν ,9,8,7,4 Κ. Ρ,Ν,Β 9,8,3 Κ Α,4 Καρ. Α,Ν, 4 Καρ. 6,7,5 Σ. 6 Σ Α, 4 Ομιλεί πρώτος ο Β και δηλώνει 1 Κ , ο Νότος απαντά 2Π. Ο Β δηλώνει, στο δεύτερο γύρο, 4Χ.Α και η απάντηση του Ν είναι 2Κ, που σύμφωνα με τη σύμβαση είναι δήλωση ότι κρατά στο χέρι του 2 άσσους που είναι ερέθισμα να προχωρήσουν για Σλεμ λέγοντας ο Β 7Χ.Α.

Σύμβαση Stayman

Το άνοιγμα 1 Χ.Α είναι το περισσότερο ανεπτυγμένο, στο σύστημα,Acol και η απάντηση σ΄αυτό δεν παρουσιάζει κανένα απολύτως πρόβλημα. Στην περίπρτωση μόνο που έχομε δυνατές Κ ή δυνατές Π και αρκετούς πόντους προτιμούμε να παίξομε 4Κ ή 4Π για το κλείσομε Μανς γιατί αν έχομε σεγκάν ή σύγλετον κάνει την αγορά στα 4 πιό ελκιστική από τα 3 Χ.Α. Θέλομε όμως να γνωρίζομε αν και ο συμπαίκτης μας έχει τις απαιτούμενες Κ ή Π. Γιά το σκοπό αυτό εφαρμόζομε την από τον αμερικανό Stayman συνθήκη που έτυχε καθολικής αποδοχής. Εφαρμόζεται δε μόνο στις περιπτώσεις που απάρχουν αμφιβολίες τι ν΄αγοράσομε 3Χ.Α ή 4Π ή 4Κ. Γιά να χρησιμοποιήσομε την σύμβαση αυτή, όταν ο συμπαίκτης αγοράσιε 1 Χ.Α θα πρέπει στο δυνατό χέρι μας να έχομε 4φυλλο μαζέρ δηλαδή 4Κ ή 4Π και έτσι αν συνδυάζεται το χέρι μας με αυτό του συμπαίκτη μας να κλείσομε τη Μανς. Η Συνθήκη

Σε άνοιγμα του συμπαίκτη μας 1 Χ.Α λέμε τη συμβολική απάντηση 2Σ και αν ακόμα δεν έχομε ούτε ένα Σπαθί. Μ¨αυτό ζητάμε από τον συμπαίκτη μας ν΄αποκαλύψει την κατανομή των χαρτιών του.

Αν πεί 2 Καρ σημαίνει ότι δεν έχει 4Κ ή 4 Π Αν πεί 2 Κ σημαίνει ότι δεν έχει 4Π αλλά έχει 4Κ Αν πεί 2Π σημαίνει ότι έχει 4Π αλλά δεν έχει 4Κ Αν πεί 2Χ.Α σημαίνει ότι έχει 4Κ και 4Π

Η Σύμβαση μπορεί να χρησιμοποιηθεί και με τη συμβολική απάντηση 3Σ στα 2 Χ.Α του συμπαίκτη με στόχο να καταλήξομε σε Σλεμ, αν έχομε τους 33 πόντους.

Παράδειγμα

Ο Συμπαίκτης. Π. Α,Β,6 Κ . Ν,9,8 Καρ. Ρ,9,5 Σ. Α,Ν, 5, 4 Εγώ Π. 4,3 Κ. Ρ, Β ,9,4 Καρ. Α, Ν, 8, 6, 5 Σ 8,9 Στο 1 Χ.Α του συμπαίκτη λέμε 2 Σ και εκείνος απαντά 2Καρ δηλαδή δεν έχει 4Κ ή 4Π οπόταν εμείς απαντάμε 3Χ.Α

Ανοιγμα Transfer Οταν ο συμπαίκτης ανοίξει 1 Χ.Α και έχομε 5φυλλο χρώμα αλλά χωρίς άνοιγμα,και στο χέρι μας ,έχομε έως 6 π’οντους , θα δηλώσομε 2 Καρ, που είναι εντολή προς τον συμπαίκτη να πεί 2 Κ, αν πούμε 2 Κ είναι εντολή να δηλώσει 2 Π. Αν ο συμπαίκτης ανοίξει 2 Χ.Α κάνομε Τρανσφέρ με 3 Καρ ή με 3 Κ. Αν όμως έχομε στο χέρι μας 8-10 πόν με Τρανσφερ προτείνομε ακόμα και Μανς Με πολύ δυνατό χέρι στην απάντηση του συμπαίκτη μας μετά το Τρανσφέρ λέμε 4Χ.Α και ο συμπαίκτης με 17-19 πόντους μπορεί ν΄ανέβει ακόμα και για Σλεμ. Ολες οι πρωτοβουλίες για την εξέλιξη της αγοράς μετά από Τρανσφέρ παίρνονται από αυτόν που απαντά αμέσως μετα απ΄αυτό. Παραδείγματα.

1. Β Α Ν (εμείς) Δ

1Χ.Α πάσο τρανσφερ 2Κ πάσο

2Π πάσο “ “

2. Δυνατά χέρια με μακρύ χρώμα

Κρατάμε. Π. Ρ,7,8 Κ. Α,Β,8,7,6 Καρ Β,4 Σ. Ρ,7,6

Β Α Ν Δ

1Χ.Α πάσο 2Καρ πάσο 2Κ “ 3Χ.Α

3. Πολύ δυνατά χέρια με προύπόθεση Σλεμ. Κάνομε Τρανσφέρ και κατόπι διερευνούμε για Σλεμ

Κρατάμε Π. Ρ,7,8 Κ. Α,Β,8,7,6 Καρ. Α,4 Σ. Α.8,5

Β Α Ν Δ 1Χ.Α πάσο 2Καρ πάσο 2Κ “ 4Χ.Α

Πιθανές απαντήσεις του ανοίξαντα Β

Πάσο.με 15 πόντους και 2φυλλο Κ. 5Κ με 15πόν, αλλά με 3φυλλο Κ. 6Χ.Α με 16-17 πόντους και 2φυλλο Κ. 6Κ με 16-17 πόν και 3φλλοΚ

4. Κρατάμε Π. Ρ,8,7 Κ. Α,Ν,8,6,7,4 Καρ. Α,4 Σ. Α,8,6

Β Α Ν Δ

1Χ.Α - 2 Καρ - 2Κ - 6Κ

Κόντρ Τιμωρίας και Κόντρ ντ Άππέλ ή Ομιλίας

Το κόντρ τιμωρίας έχει την σημασία ότι πιστεύομε ότι οι αντίπαλοι δεν μπορούν να βγάλουν το συμβόλαιο που αγόρασαν και θα μπούν μέσα , με το κόντρ δε, αυξάνομε την ποινή τους.Αν όμως βγάλουν το συμβόλαιο τους αμείβονται διπλά,επομένως θα πρέπει να είμεθα προσεκτικοί όταν λέμε κόντρ. Η δήλωση κόντρ προύποθέτει βεβαιότητα ότι οι αντίπαλοι θα μπούν μέσα Το κόντρ τιμωρίας, δεν λέγεται σε δύο περιπτώσεις, δηλαδή όταν ο σύντροφος λέει συνεχώς πάσο και η αγορά είναι χαμηλή δηλ κάτω από το κλείσιμο της Μανς , γιατί ένα άστοχο κόντρ ίσως συντελεσει στό κλε’ισιμο της Αν παρά ταύτα πούμε κόντρ αυτό είναι κόντρ ντ΄Αππελ που μ΄αυτό λέμε στον συμπαίκτη μας ν΄αγοράσει κάποιο νέο χρώμα. Αν κοντράρομε στο δεύτερο κύκλο δηλώσεων , αντί για τον πρώτο το κόντρ θα είναι τιμωρίας.

Στην πραγματικότητα πρέπει να συνυπάρχουν τρείς συνθήκες ώστε το κόντρ να είναι ντ΄Αππέλ. α. Ο συμπαίκτης να μην έχει αγοράσει καθόλου., β.Το συμβόλαιο πρέπει να κοντράρεται κάτω από τη Μανς και γ.Πρέπει να έχομε πεί πάσο στο προηγούμενο κύκλο που είχαμε την ευκαιρία να πούμε κόντρ. Δηλαδή το κόντρ ντ΄Αππέλ γίνεται αμέσως μετά το άνοιγμα του αντιπάλου ή αμέσως μετά την πρώτη απάντηση σ΄αυτό το άνοιγμα. Η ελάχιστη απαίτηση γιά να πούμε κόντρ ντ΄Αππέλ είναι να έχομε στο χέρι μας τουλάχιστο 13 πόντους, αλλά καλύφθηκα,όπως και όταν ανοίγομε Η βασική απάντηση του συμπαίκτη μας σ΄ένα κόντρ ντ΄Αππέλ είναι να δηλώσει οτιδήποτε εκτος του πάσο, άσχετα τι πόντους έχει στο χέρι του. Στις ποιό πολλές φορές μπαίνομε στο άνοιγμα του αντιπάλου με κόντρ ντ΄Αππέλ, ή παρεμβολή. Υπάρχουν οι περιπτώσεις, παρεμβολή με πήδημα ,η παρεμβολή με διπλό πήδημα,ή παρεμβολή1 Χ.Α και το Κιού Μπιντ.

Κιού Μπιντ

Η περίπτωση Κιού Μπιντ είναι εκείνη κατά την οποία ,σε μιά δήλωση του αντιπάλου, π.χ 1 Κ απαντάμε 2 Κ, και παροτρύνομε έτσι τον συμπαίκτη μας να προχωρήσει στην αγορά. Ειναι ένα ισχυρό κόντρ ντ΄Αππέλ στο άνοιγμα του αντιπάλου και ισοδύναμο του ανοίγματος με 2 Η παρεμβολή με πήδημα, δείχνει ένα πολυπληθές χρώμα 6φυλλο και πάνω και δυνατό χωρίς να έχει ανάγκη την βοήθεια του συντρόφου. Η παρεμβολή με διπλό πήδημα ξεπερνά , όχι μία στάθμη, όπως η απλή, αλλά δύο στάθμες. Αυτή η παρεμβολή είναι πιό αδύνατη και φανερώνει ένα 7φυλλο ή 8φυλλο χρώμα, στο χέρι μας χωρίς όμως να έχομε άνοιγμα.

Μετά από δήλωση, του αντιπάλου κόντρ οι απαντήσεις του άξονα μας επηρεάζονται σοβαρά και οι περαιτέρω δηλώσεις μας πρέπει να γίνονται ύστερα από αρκετή σκέψη,μπορούμε ακόμα και πάσο να δηλώσομε γιατί ο συμπαίκτης μας εχει ευκαιρία να ξαναμιλήσει.

Ρεκόντρ

Είναι η μοναδική ισχυρή απάντηση μετά από Κόντρ των αντιπάλων. Πρέπει να ρεκοντράρομε κάθε φορά που έχομε παραπάνω απ’ο 10 πόντους και ποτέ με λιγότερους. Φυσικά τις περισσότερες φορές δεν θα έχομε τους 10 πόντους τους απαραίτητους για Ρεκόντρ. Στη περίπτωση αυτή αν έχομε κάποιο 5φυλλο ή μακρύτερο χρώμα το δηλώνομε. Παράδειγμα Εστω Β Α Ν Δ

1Κ Πάσο 2Κ Κοντρ Αυτό το Κόντρ είναι τιμωρίας.

Ανακεφαλαιώνοντας μπορούμε να πούμε Κόντρ σ΄ένα άνοιγμα του δεξιού μας παίκτη όταν έχομε. Παραπάνω από 13 πόντους, λίγα φύλλα από το χρώμα του αντιπάλου και δικόμας καλό χρώμα. Οποιοδήποτε Κόντρ σε συμβόλαιο μερικού σκορ είναι κόντρ ομιλίας εφ΄όσον ο συμπαίκτης μας δεν έχει δηλώσει τίποτα άλλο εκτός από πάσο. Οποιοδ’ηποτε άλλο κόντρ είναι τιμωρίας

Αγορά Σλεμ

Η περίπτωση Σλεμ ειναι σπανιώτατη αν και η διαφορά μεταξύ Μανς και Σλεμ είναι ενίοτε μικρή. Ως γνωστό με εξακρυβομένους 33 πόντους στον άξονα μας μπορούμε να προχωρήσομε για Σλεμ. Αφού βεβαιωθούμε ότι έχει ο άξονας μας τους πόντους αυτούς κάνομε χρήση της γνωστής μας σύμβασης Blockwood για να διαπιστώσομε πόσους άσσους διαθέτει ο άξονας μας και αγοράζομε ένα πάνω από τη Μανς π.χ 4 Χ.Α.

Εξοδος,Adam

Η Εκτέλεση του συμβολαίου αγοράς αρχίζει με την έξοδο του παίκτη , που βρίσκεται αριστερά αυτού που αγόρασε, και θα κάμει τώρα την εκτέλεση του συμβολαίου. Ο βασικότερος ίσως κανόνας του παιγνιδιού είναι ότι πρέπει όλοι οι παίκτες ν ακολουθο΄υν το χρώμα της εξόδου. Οταν κάποιος δεν διαθέτει φύλλο στο χρώμα της εξόδου, μπορεί ν΄ακολουθήσει με ποιοδ’ηποτε άλλο χρώμα ακόμα και να κόψει με ατού, αν το επιθυμεί,ή όπως λέμε να τσακίσει. Το κόψιμο με ατού δεν είναι υποχρεωτικό είναι προαιρετικό. Ετσι είναι συνηθισμένη η περίπτωση όταν παίζομε χρωματιστή αγορά ένα μικρό φύλλο, από τα 2,3,4,5 των ατού να είναι ανώτερο ακόμα και των άσσων των άλλων χρωμάτων.

Εξοδοι σε χρωματιστό συμβόλαιο. Εχομε τις παρακάτω δυνατότητες σωστής εξόδου 1. Αν ο συμπαίκτης μας είχε δηλώσει χρώμα παίζομε σ΄αυτό που δήλωσε 2. Α ν σ. ενα χρώμα έχομε Α και Ρ παίζομε τον Ρ 3. Αν έχομε σύγκλετον παίζομε το φύλλο του σύγκλετον. 4. Αν έχομε τρίφυλλη συνεχόμενη σειρά παίζομε το μεγαλύτερο αυτής της σειράς 5.Αν έχομε 4φυλλο χρώμα που δεν έχει Ονέρ παιζομε το μεγαλύτερο και αν έχει ονέρ παίζομε το μικρότερο. 6. Αν έχομε μια΄όχι συνεχή σειρά σ΄ένα χρώμα χωρίς Ονέρ παίζομε το πιό μικρό 7. Αν κατά την έξοδο βγούμε στο μεσαίο φύλλο μιας σειράς αυτό σημαίνει ότι σ΄αυτό το χρώμα δεν έχομε Ονέρ, π.χ από τη σειρά 5,6,7 στις Κούπες βγάλομε το 6 αυτό δηλώνει ότι στις Κούπες δεν έχομε Ονερ στο χέρι μας.

Εξοδοι σε συμβόλαιο χωρις ατού, Χ.Α. Η σωστή έξοδος και στα χωρίς ατού έχει μεγάλη σημασία, γιατί μία καλή έξοδος συμβάλει πάντα στην επιτυχή έκβαση του συμβολαίου αγοράς.Μια λανθασμένη έξοδος, από την άλλη ,μπορεί να είναι η βασική αιτια της απώλειας ενός συμβολαίου καίτη αυτό εθεωρείτο σίγουρο. Πάντα σε συμβόλαιο χωρίς ατού κάνομε έξοδο στο χρώμα αγοράς του συμπαίκτη μας, αν είχε βέβαια δηλώσει κάποιο χρώμα, αν όχι κάνομε έξοδο στο χρώμα που έχομε τα περισσότερα φύλλο στο χέρι μας.Τέλος αν έχομε τρίφυλλη συνεχόμενη σειρά παίζομε το μεγαλύτερο, π.χ από, Ν,Β,10 παίζομε τη Ν.

Σνιάλα- Κανόνες Εκτέλεσης

Σινιάλα Το κάθε φύλλο που ρίχνομε κατά την εκτέλεση είναι και ένα σήμα προειδοποίησης. Στο συμπαίκτη μας έτσι. 1.Αν ρίξομε ένα από τα μεγάλα μικρά 9,8,7,6,είναι σαν να λέμε στον συμπαίκτη μας συνέχισε στο ίδιο χρώμα. Αν όμως ρίξομε ψιλό 5,4,3,2, είναι σαν να του λέμε μην συνεχίσεις σ΄αυτό το χρώμα. 2. Οταν όμως εμείς βγαίνομε με ψιλό σ΄ένα χρώμα αυτό δείχει ότι έχομε δύναμη σ΄αυτό το χρώμα. 3. Ο συνδιασμός “μεγάλο μικρό “, που λέγεται ΗΧΩ είναι μια εμφαντική εντολή προς τον συμπαίκτη μας να συνεχίσει σ΄αυτό το χρώμα.

Εκτέλεση-Κανόνες που την διέπουν

Η διαδικασία της εκτέλεσης ακολουθεί αμέσως μετά την αγορά και την έξοδο. Χαρακτηρίζεται ως πιό εύκολη, όπως και είναι, εκείνης της αγοράς, με λιγότερους και σταθερότερους όρους και κανόνες ,με συνέπεια να μας απασχολήσει λιγότερο.

Κανόνες κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης

Από τους κανόνες οι βασικοί είναι. 1. Αν Είμεθα αριστερά του Μορ παίζομε στην αδυναμία του ,ενώ αν είμεθα δεξιά του παίζομε στη δύναμη.αυτό θεωρείται ως “ ΑΞΙΩΜΑ . “ 2.Παίζομε κάποιο Ονέρ μόνο όταν έχομε άλλα δύο συνεχομενα Ονέρ στο χρώμα 3. Κάνομε εμπάσσα παίζοντας προς κάποιο Ονέρ μόνο όταν περικυκλώνεται με τέσσερα φύλλα 4.Κόβομε με τα ατού του Μορ και όχι με τα δικά μας, αν τούτο είναι δυνατόν. 5.Δεν τραβάμε τ΄ατού πριν κάμομε τα κοψίματα, που είναι δυνατό να γίνουν. 6.Αν δεν χρειαζόμεθα τα μεγαλα ατού του Μορ μπορούμε να κόψωμε με αυτά. 7. Σε συμβόλαιο χρώματος προτιμάμε ν΄ασχοληθούμε μ΄ένα μακρύ χρώμα του χεριού μας παρά κάποιο του Μορ. 8.Πρέπει πάντα να είμεθα σίγουροι ότι έχομε εξασφαλ’ισει τ΄απαραίτητα ανεβοκατεβάσματα. 9. Πάντα ένα ονέρ θα πρέπει να σκεπάζει άλλο κατώτερο του ονέρ. 10. Σ΄ένα κύκλο παιξίματος ο δεύτερος βάζει μικρό και ο τρίτος βάζει μεγάλο. 11.Θαπρέπει ν΄αποφεύγομε την περίπτωση που πιθανώς να κόβουν και οι δύο παίκτες του αντίπαλου ζεύγους, όπως λέμε το διπλοτσάκα,γιατί ο ένας θα πετάξει σκάρτο που ίσως να είναι μπάζα δική μας.

Πως Κερδίζονται Μπάζες κατά την Εκτέλεση

Υπάρχουν 4 τρόποι για να κερδίσομε μπάζες.1. Με μεγάλα Ονέρ. 2. Με σχεδόν μεγάλα ονέρ, δηλαδή οι αντίπαλοι έχουν ένα χαρτί που μπορεί να κερδίσει τα δικά μας. 3. Κόβωντας με ατού.4. Με φύλλα από λόγκερ, τα οποία μπορουν να γίνουν μαίτρ, κυρίως όταν παίζομε χωρίς ατού Χ.Α. 5.Από βραβεία.6. Οταν τα ονέρ στο χέρι μας είναι ισοδύναμα με αυτά του Μορ παίζομε τ΄ονέρ από το χέρι που έχει τα λιγότερα φύλλα.

Το να παίζομε στη σειρά όλα τα μεγάλα χαρτιά είναι ίσως ο χειρότερος τρόπος για να δημιουργήσομε παραπάνω μπάζες. Τέλος θα διατυπώσομε ακόμα ένα ΑΞΙΩΜΑ,κάνομε τ΄απαραίτητα κοψίματα και μετά παίρνομε όλα τα ατού των αντιπάλων μετρώντας τα ένα ένα, τους ξαδοντιάζομε όπως λέγεται.

Εμπάσσα. Είναι ευκολο να κερδίζομε μπάζες από μεγαλα και συνεχόμενα ονέρ αλλά χρειάζεται ικανότης και τύχη για να κατορθώσομε να κερδίσομε μπάζες από μεμονωμένους Ρηγάδες, Ντάμες και βαλέδες. Η βασική αρχή σ΄όλες τις εμπάσσες είναι ο εξαναγκασμός του αντιπάλου πού έχει κάποιο ονέρ που μας λείπει να το βάλει αν το έχει,και έτσι να μας δώσει την δυνατότητα να το καλύψομε με μεγαλύτερο δικό μας. Είναι βέβαια ,ζήτημα τύχης γιατ’ι υπάρχουν 50% πιθανότητες να το έχει και άλλες τόσες να μην έχει το ονέρ, εναντίον του οποίου κάνομε την εμπάσσα ,και να βρίσκεται στο χέρι του άλλου αντιπάλου. Στη πραγματικότητα υπάρχουν τρείς διαφορετικοί τύποι εμπάσσας. 1. Παίζοντας προς κάποιο ονέρ, 2. Παίζοντας προς δύο χωρισμένα ονέρ δηλ. μη συνεχή (φουρκέτα ) όπως Ρκαι Β,ή Α και Ν κλπ. 3.Παίζοντας κάποιο άχρηστο ονέρ προς ένα άλλο ισχυρότερο.

Τρόπος που παίζομε προς δύο χωρισμένα Ονέρ Εστω επί παραδείγματα ότι ο Μορ έχει μια φουρκέτα,δηλ δύο χωρισμένα ονέρ, τότε παίζομε προς τη φουρκέτα βάζοντας το μικρότερο ονέρ όταν ο αντίπαλος βάλει μιρπό φύλλο. Υπάρχει επίσης η διπλή εμπάσσα που είναι συνήθως μετη χρήση της φουρκέτας του Μορ. Εστω ότι ο Μορ έχει Α,Β και 10 , παίζομε μικρό χαρτί και στη συνέχεια βάζομε από τον Μορ τον Βαλέ. Κάνομε εμπάσσα παίζοντας ονέρ μόνο όταν αυτό περικυκλώνεται από τ΄ονέρ που λείπουν από 4 φύλλα .Μόνο όταν μας λείπουν 5 ή περισσότερα φύλλα κάνομε εμπάσσα ενάντια σε ντάμα.,Στη σειρά Α,Ρ,Ν σχεδόν πάντα παίζομε για να πέσει ο Βαλές, τέλος σχεδόν ποτέ δεν κάνομε εμπάσσα εναντίον ενός Ρήγα.

Μπάζες με φύλλα από Λογκερ (μακρύ χρώμα ) .Στη περίπτωση αυτή ισχύουν τα παρακάτω. 1.Σε χρωματιστό συμβόλαιο είναι πρωτιμότερο ν΄ασχοληθούμε με μακρύ χρώμα του χεριού μας παρά μ΄αυτό του συμπαίκτη μας του Μορ. 2. Οταν μαιτράρομε το χρώμα του Μορ πρέπει να προσέξομε να έχομε εξασφαλίσει πρώτα τ΄αναγκαία κατεβάσματα. 3.Αν σ΄ένα χρώμα οι αντίπαλοι έχουν λιγότερα φύλλα από εμάς τότε το χρώμα αυτό το πρωτιμούμε γιά να αποκτήσομε μαίτρ φύλλα σ΄αυτό 4. Πάντα μετράμε τα φύλλα του χρώματος που πιθανώς να μας δώσει Μαίτρ φυλ 5.Στα Χ.Α οι μοναδικές μέθοδοι να κερδίσομε πρόσθετες μπάζες είναι οι εμπάσσες και η επιτυχία μας να εξασφαλίσομε μαίτρ φύλλα από μακρύ χρώμα δικόμας ή του συμπαίκτη μας.

Πόντοι που κερδίζομε ¨οταν οι αντίπαλοι μπούν μέσα. Το θέμα αυτό το αναφέραμε ήδη στο παράδειγμα τρόπου γραφής που δώσαμε στην αρχή του παρόντος, εδώ θα το αναλύσομε περισσότερο.

Οταν οι αντίπαλοι ( ή εμείς) βρίσκονται στη 1η Μανς τότε για κάθε μπάζα μέσα πληρώνουν 50 πόντους, ενώ αν είναι στη 2η Μανς τότε για κάθε μια μπάζα μέσα πληρώνουν 100 πόντους. Υπάρχει ακόμα και η περίπτωση κοντραρισμένου συμβολαίου. Στη περίπτωση αυτή, αν βρίσκονται στη 1η Μανς και εμείς κοντράραμε το συμβολαιο αγοράς τους τότε, γιά την πρώτη μπάζα μέσα πληρώνουν 100 και για κάθε άλλη μπάζα μέσα 200 πόντους,δηλαδή 3 μπάζες μέσα, θα πληρώσουν συνολικά τους πόντους 100+200+200=500.Εδώ μπορούμε ν΄αναφ΄ερομε τον εμπειρικό τύπο. ( 3 μπάζες μέσα χ200)-100=500πόντοι. Αν όμως βρίσκονται στη 2η Μανς τότε για την πρώτη πληρώνουν 200 και για κάθε μια επόμενη 300. Επομένως με 3 μέσα θα πληρώσουν συνολικά 200+300+300=800 πόντους,και εδώ έχομε τον αντίστοιχο εμπειρικό τύπο (3μπάζες μέσα χ300)- 100=800 πόντους. Αν όμως βγάλουν το συμβόλαιο στο οποίο εμείς είπαμε κόντρ τότε δικαιούνται όλα αυτά που θα μας πλήρωναν αλλά και επι πλέον 50 πόντους, γιατί έβγαλαν το κοντραρισμένο συμβόλαιο και ακόμα οι πόντοι της Μανς που αντιστοιχούν στην αγορά διπλασιάζονται. Επί παραδείγματι αν αγόραζαν 3 Σπαθιά και λέγαμε κόντρ τότε οι 60 πόντοι γιά της Μαν γίνονται 120 και κλε’ινουν τη Μανς. Θα πρέπει επομένως να είμεθα πολύ προσεκτικοί όταν κοντράρομε ένα συμβόλαιο κάτω από την Μανς γιατί πιθανώς να τους βοηθήσομε, άθελα μας ,στο κλείσιμο της. Στη περίπτωση του Ρεκόντρ όλα τα παραπάνω ποσά διπλασιάζονται γ΄αυτό η περίπτωση Ρεκόντρ σπάνια λέγεται.και αν ο συμπαίκτης μας δεν διαθέτει αξιόλογους πόντους δεν θα πρέπει να δεχθεί το Κόντρ και κατ΄ανάγκη θα προβεί σε νεα υψηλότερη αγορά. , εν γνώση του ότι μπορεί να μπεί μέσα με τις γνωστές συνέπειες. Ολοι οι παραπάνω πόντοι, όποιος και αν τις κερδίσει ,γράφονται στο πάνω μέρος της οριζοντίου γραμμής.

Πόντοι από Βραβεία. Ενα σημαντικό Βραβείο δίδεται σ΄αυτούς που πρώτοι θα κλείσουν και τις δύο Μανς που λέγεται Ρόμπερ,Romber, είναι δε 700 πόντοι, αν οι αντίπαλοι είναι στη 1η Μανς και 500 αν βρίσκονται στη 2η Μανς. Αν στο χέρι μας έχομε όλα τα Ονέρ των ατού,Α,Ρ,Ν,Β έχομε ένα βραβείο 100 πόντων , αν επί πλέον κρατάμε και το 10 έχομε 150 πόντους. Αν τέλος έχομε στο χέρι μας και τους 4 Ασσους και αγοράσαμε Χ.Α έχομε ένα βραβείο 150 πόντων. Τα βραβεία από τα ονέρ γράφονται ασχέτως αν το συμβόλαιο βγεί ή όχι. Μικρό Σλεμ. Είναι το σημαντικότερο βραβείο, μετά το μεγάλο Σλεμ, και δίδεται όταν πάρομε 12 μπάζες δηλωμένες κατά την αγορά με το ν΄αγοράσομε στη στάθμη των 6 όπως 6 Χ.Α, 6Π,6Κ 6Καρ,και 6Σ. Το βραβείο αυτό είναι 500 πόντοι όταν είμεθα στη 1η και 750 όταν είμεθα στη 2η Μανς. Μεγάλο Σλεμ Κερδίζεται όταν η αγορά γίνει στη στάθμη των 7 ,στην οποία ,ως γνωστόν απαιτούνται να κερδιθούν και οι 13 μπάζες.,Οτι και να αγοράσομε στα 7, έστω και 7 Σ και βγούν δικαιούμεθα το βραβείο που είναι 1000 πόντοι, αν είμεθα στη 1η και 1500 πόντοι αν είμεθα στη 2η Μανς

Βασικοί Γενικοί Κανόνες που Διέπουν το Παίξιμο του Bridge

Κάθε παίκτης όταν παίζει Μπριτζ πρέπει να έχει υπ΄όψιν του τους εξής κανόνες 1. ¨Οταν μοιράζομε και φανεί κάποιο φύλλο,κυρίως ονέρ,μοιράζει ξανά ο ίδιος 2.Αν κάποιος βρεθεί στο τέλος ότι είχε 12 φύλλα και αυτό που του λείπει βρίσκεται στο πάτωμα η μοιρασιά θεωρείται κανονική και ότι έγινε Ρεμονς , ,δηλαδή δεν ακολούθησε ο παίκτης σε κάποιο γύρο.,το χρώμα που παίζεται, ίσως σκόπιμα. 3 Ενα φύλλο του Μορ θεωρείται παιγμένο όταν το κρατήσει ανοικτό ο εκτελεστής. 4. Οταν παιχθεί μια μπάζα μπορεί κάποιος να ζητήσει να δεί τα φύλλα της αλλά πρωτού παίξει ο ίδιος ή ο συμπαίκτης 5.Αν πείτε πάσο, εκτός της σειράς σας, η ποινή εξαρτάτε από τίνος ήταν η σειρά να μιλήσει . Αν είχε σειρά ο συμπαίκτης σας, η αγορά συνεχίζεται για τον συμπαίκτης σας εσείς όμως θα λέτε μόνο πάσο μέχρι να τελειώσει αυτή η αγορά 6. Κάθε παίκτης έχει δικαίωμα να επιστήσει την προσοχή σε παράβαση κανόνων, εκτός του Μορ που στερείται αυτού του δικαιώματος. 7. Η επανάληψη ενσυνείδητα της Ρεμόνς από κάποιο παίκτη είναι πράξει κατακριτέα και ο παίκτης αυτός στιγματίζεται.

Τα όσα αναφέραμε, σ΄αυτό το πόνημα αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της εκμάθησης του Μπριτζ, για όλους όσους επιθυμούν να μπούν στον πράγματι ελκιστικό κόσμο του τεχνικού αυτού παιχνιδιού. Για την εμπέδωση όμως της θεωρίας απαιτείται αυτή ν΄ακολουθηθεί με πρακτική εφαρμογή που θ΄αρχίσει με την βοήθεια κάποιου που κατέχει αρκετά καλά τον τρόπο που παίζεται το Μπριτζ και θα συνεχιστεί με παρακολούθηση κάποιου καρρέ όπου παίζουν πεπειραμένοι παίκτες. Στο τέλος να είστε βέβαιοι ότι θα επιτύχεται το σκοπό σας και η ικανοποίηση σας θα είναι η καλλίτερη ανταμοιβή των προσπαθειών σας.

Καλή επιτυχία.

Ν.Ξ.Γ

Η Φωνή του Αποκορώνου

2009-12-04T04:34:00.000-08:00

Ας την ενισχύσουμε!!!!

ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ < Μαδάρες> Εκεί όπου κτυπά η καρδιά του ΑΠΟΚΟΡΩΝΑ

2009-12-02T11:57:00.000-08:00

Α. Μέρος
Βασικά Στοιχεία της Επαρχίας ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ

Σ¨ολόκληρη την νότια πλευρά της επαρχίας, από Ραμνή και Μελιδόνι έως Ασή Γωνιά και Κουρνά εκτείνεται η βόρειος πλευρά του κεντρικού ορεινού όγκου της Κρήτης, τα Λευκά Ορη η Μαδάρες.

Η ονομασία Μαδάρες διδεται από εμάς που έχομε την καταγωγή από τα ορεινά μέρη του Αποκόρωνα τη ρίζα όπως λέμε Tα Λευκά Ορη χωρίζονται σε δύο τμήματα, τα Ανατολικά και τα Δυτικά Λευκά Ορη από τον αυχένα πέρασμα του Κατρέ, που τον χαρακτηρίζει ένα αλπικό τοπείο, άγονο και τραχύ από όπου ξεχύνεται ο νοτιάς στον Αποκόρωνα με τα γνωστά σ΄όλους μας καταστροφικά του αποτελέσματα. Η εκτεταμένη αυτή περιοχή περιλαμβάνει εκτός από τις βόρειες και απρόσιτες πλαγιές των βουνών και όλες τις λοφώδεις απολήξεις που υπάρχουν στούς πρόποδες,δηλαδή λαγγαδιές, ρούματα και φαράγγια. Η περιοχή αυτή ακούγεται με το όνομα ΡΙΖΑ, και τα κατάσπαρτα σ΄αυτή Ριζοχώρια. Σ΄αυτά τα μέρη επικρατεί το κτηνοτροφικό στοιχείο όπου αιώνες τώρα π’αλλεται η βουκολική καρδιά του Αποκόρωνα. Αυτό το άγριο ορεινό του τόπου δημιουργεί άτομα με πνεύμα ατίθασο και ελεύθερο. Τα άγρια αυτά μέρη είναι το σύμβολο ζωής των κατοίκων τους έτσι φτιάχνουν το κύτταρο των αγέροχων και υπερηφανων αυτών ανθρώπων με περίσια λεβεντιά και περηφάνια.

Οι περιοχές της Ρίζας, κατά τον ιστορικό Ψυλλάκη, ανέκαθεν ήταν τα καταφύγια ανυποτάκτων και αδούλοτων κατά το φρόνημα Κρητών.Υπήρξαν άσυλο των κατά καιρούς αρματολών κατά την μακραίωνα ιστορία. Τα απροσιτα αυτά βουνά με τη πλούσια βλάστηση και την αφθονία των πηγαίων νερών τους τα καθιστούν ιδεώδες καταφύγιο γ΄όλους τους επαναστάτες στη μακραίωνα ιστορία του Αποκόρωνα. Μήπως το ίδιο δεν συνέβει και με τους εναπομείναντες συμμάχους στρατιώτες μετά τη μερική αποχώρηση του εκστρατευτικού σώμματος, με πολεμικά πλοία από τη χώρα Σφακίων το 1941. Αλλά και κατά τη διάρκεια των εκκαθαριστικών εξορμήσεων και των μπλόκων, στα χωριά της Ρίζας, των Γερμανών εμείς οι κάτοικοι των, όπως θυμούνται οι παλαιότεροι, βρίσκαμε καταφύγιο στη Μαδάρα. Οι τοποθεσίες Δαφνοκορφή Κλημα, , Γρες Αυλώχι, Χαλαρι, Κράπη, Τζουγανο, Βατουδιάρη, Ρέντα, Αρεβίτι, Αγιο Πνεύμα και άλλες πολλές στα κακοτράχαλα αλλά φιλόξενα αυτά μέρη ήταν πάντα το καταφύγιο όλλων των καπιεζομένων και αδικιμένων.Σ΄αυτά τα μέρη οι καταφυγόντες γνώρισαν την φιλοξενία και την περίθαλψη των βοσκών μας που θεωρούν τα μέρη αυτά σπίτι τους. Ο βοσκός στη μαδάρα διακρύνεται από τη φιλοξενία του, προσφέρει στο φιλοξενουμενο του την καλίτερη μερίδα φαγητού από το λιτό του γεύμα, που συνήθως είναι γάλα, τυρί και κρέας με μιά κούπα κόκκινο κρασί.

Δύο άλλα χαρακτηριστικά στοιχεία των ορεινών περιοχών του Αποκόρωνα είναι οι δύο δίαυλοι περάσματα. Ο ένας εκείνος του Κατρέ, που αναφέραμε ήδη, ελέγχει τις κινήσεις από Ν προς Β και ο άλλος αυτός του κλήματος που ελέγχει την από Δ προς Α κίνηση, κυρίως των πεζοπόρων. Αυτοί οι δύο αυχένες κλειδιά της επαρχίας μας καθιστούν τον Αποκόρωνα κλειδή της Κρήτης. Πίσω από τις πανύψηλες κορυφές των Λευκών Ορέων, που λογχίζουν τον ουρανό, εκτείνεται η επαρχία Σφακίων με το οροπέδιο Ασκύφου, τον Καλλικράτη και την Ασή Γωνιά κάτω από τη κορυφή της Μαντόνας στο τέλος των ανατολικών Λευκών Ορέων. Τα χωριά στο ορεινό αυτό συγκρότημα είναι το φυτόριο ασυμβίβαστων ανθρώπων με την ιδέα της υποδούλωσης και της ταπείνωσης. Ετσι δεν είναι λάθος να πούμε ότι αυτά τα χωριά έδωσαν τους περισσότερους αγωνιστές στη μακραίωνα ιστορία του Αποκόρωνα από την αρχαιότητα μέχρι τη Γερμανική κατοχή. Σ΄αυτά τα μέρη εύρισκαν καταφύγιο οι κυνηγημένοι υπερηφανοι πρωταγωνιστές των εκάστοτε ξεσηκωμών. Αυτά τα μέρη ήταν το ορμητήριο γιά όλους τους Εθνικούς αγώνες των πρωτοπόρων Κρητών.Δίκαια λοιπόν ο θυμόσοφος λαός λέει « Αν έλειπε ο Αποκόρωνας με τα κινήματα του θ΄έχανε ο Κρητικός λαός τα δικαιώματα του « Το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας μας είναι ημιορεινό και ορεινό με πλούσια βλάστηση όπου αναπτύσσεται η κτηνοτροφία προβάτων και αιγών. Αυτός ο ορεινός όγκος με τις πηγές του και τη μεγάλη υδατόπτωση που δέχεται κάθε χρόνο, που είναι αρκετή ώστε να τροφοδωτεί επαρκώς τις τρείς ποτάμιες αρτηρίες απορροής της επαρχίας μας. Τον κοιλιάρη στα δυτικά,και τον Μουσέλα στ΄ανατολικά με λεκάνες απορροής από Ν προς Β. Τέλος στα κεντρικά διαμερίσματα έχομε τον Αλμυρό ποταμό με λεκάνη απορροής από Δ προς Α. Τα τρία αυτά ποτάμια δημιουργούν τις αντίστοιχες εύφορες κοιλάδες που συντελούν στην οικονομική του ανάπτυξη με τις μεγάλες αρδρευόμενες εκτάσεις του. Αυτές οι εκτάσεις αποτελούν κυρίως το πεδινό και λοφώδες γόνιμο έδαφος της επαρχίας όπου αφθονούν τα εσπεριδοειδή και η εληά. Η αφθονία του υδάτινου στοιχείου στον Αποκόρωνα συνδυαζόμενο με τη γονιμότητα των εδαφών του τον καθιστούν μιά από τις προνομοιούχους επαρχίες της πατρίδος μας.Το άφθονο νερό που δέχεται ετησίως φθάνει εκείνο που δέχεται η ΒΔ χώρα, κοντά στα 2000 χιλιοστά.

Αυτό το νερό εμπλουτίζει τον υδροφόρο ορίζοντα και τη μοναχοκόρη του, τη λίμνη Κουρνά. Δυστυχώς όμως η έλλειψη σημαντικής δασικής κάλυψης και υδάτινων τεχνικών φραγμάτων έχει ως αποτέλεσμα η απορροή να είναι μεγάλη με συνέπεια το μεγαλύτερο μέρος του νερού να χάνεται στη θάλασσα.

«Β. Μέρος

Φυτική κάλυψη του ορεινού Αποκόρωνα

Θα πρέπει τώρα ν΄ασχοληθούμε με τη φυτική κάλυψη των Λευκών Ορέων που είναι πηγή ζωής για την επαρχία μας και τους κατοίκους της, χαρακτηρίζεται δε σε δασική και θαμνώδη. Κατ΄αρχή θα αναφερθούμε στη πρώτιστη ανάγκη της διατηρήσεως της φυτικής αυτής κάλυψης προστατεύοντας την από διάφορες καταστροφές που συνοπτικά είναι.

1. Οι εκάστοτε εκδηλούμενες πυρκαγιές από ασύδοτους Νέρωνες των οποίων οι πράξεις είναι χειρότερες εκείνων των εγκληματιών. Φυσικά γνωρίζουν ότι μετά τη καύση του δάσους ή θαμνοδάσους η δημιουργούμενη στάκτη θα λιπάνει το έδαφος και θα βλαστήσει άφθονο χορτάρι. Θα πρέπει όμως να γνωρίζουν ακόμα ότι η χλόη θα κρατήσει μόνο για 2 χρόνια γιατί το λεπτόκκοκον έδαφος δεν συγκρατείται πλέον από το ριζικό σύστημα των δένδρων και των θάμνων και έτσι παρασύρεται από τα νερά της βροχής και αποπλύνεται.
2. Η νομαδική κτηνοτροφία κυρίως αιγών εμποδίζει τη φύση να επανορθώσει μεγάλο μέρος των ζημιών, με φυσική αναδάσωση της καμένης έκτασης.
3. Οι γεωργοί των ορεινών περιοχών, από απληστία πολλές φορές , εκχερσώνουν δασικές εκτάσεις για τη δημιουργία εύφορων χωραφιών για αμπέλια και μποστάνια ή ακόμα και βοσκοτόπων για άφθονη χλόη.

Το αποτέλεσμα της ελάτωσης της δασικής και θαμνώδους έκτασης είναι η απογύμνωση των ορεινών περιοχών με συνέπεια τη βροχερή περίοδο να έχομε μεγάλη απορροή των ποσών των νερών του πέφτουν παρασύροντας χώματα, λίθους ακόμα και βράχια. Τα φερτά αυτά υλικά, από τα υφηλά μέρη, κατεβαίνουν και σκεπάζουν τις πεδινές εκτάσεις αφού κατά τη διαδρομή τους πραγματοποιήσουν την απόπλυνση των εδαφών που συναντούν. Θ΄αναφερθούμε λίγο ακόμα στη στη νομαδική κτηνοτροφία γιατί για χάρη της γίνονται ίσως οι περισσότερες πυρκαγιές. Για το νομαδικό κτηνοτρόφο, βασικό κομμάτι της υπέθρου ο Αριστοτέλης στα πολιτικά του αναφέρει. « αργότατοι εισί, η γάρ τροφή των ζώων άνευ κόπου γίγνεται», ο δε Ομηρος στην Οδύσσεια λέγει, «ούτε φυτεύουσι χερσί φυτόν, ούτε αρόωσιν» Συμπέρασμα. Από αρχαιοτάτων χρόνων μπορούμε να πούμε ότι η νομαδική κτηνοτροφία με τον κτηνοτρόφο δασοφθόρο ειναι μία από τις μεγαλύτερες μάστιγες της Ελληνικής υπαίθρου

Η γεωργία μαστίζεται κυριολεκτικά από τα νομαδικά βόσκοντα κοπάδια και παρ΄όλες τις Κρατικές και ατομικές φροντίδες δεν είναι δυνατό ν΄απαλλαγεί του στόματος των........γιδιών. Τα γίδια ζώα αριστοκρατικά, δεν τρέφονται με χορτάρι αλλά με τρυφερούς βλαστούς και νεαρά φύλλα των δένδρων και θάμνων Οι νεαροί βλαστοί των διαφόρων δένδρων όπως, βελανιδιές, πρίνοι και άλλα δασικά δένδρα, που καλύπτουν μεγάλες εκτάσεις κατατρώγονται με πρωτοφανή λαιμαργία, αποτελούντα εκλετά εστιατόρια, για τα συμπαθή κατά τα άλλα, αυτά αγριοκάτσικα. Μετά από υλοτόμιση ή πυρκαγιά, όταν τα δένδρα έχουν ανάγκη απολύτου ανάπαυση γιά ν΄αναγεννηθούν, δημιουργείται από τη φύση άφθονη και τρυφερή νεαρή βλάστηση που αποτελεί περιζήτητο μεζέ των κατσικιών.

Γ. Μέρος

Συνέπειες από τις φθορές στα δάση της επαρχίας μας

Οι πυρκαγιές και η νομαδική κτηνοτροφία αποτελούν, όπως είδαμε, τις βασικές αιτίες που απεργάζονται την αποψίλωση των βουνών της επαρχίας μας. Τα βουνά αυτά μας έλαχαν με τα βουνά αυτά πρέπει να ζήσομε προσέχοντας τα ώστε να μη μας εκδηκούνται για τα εκλήματα που κάνομε εις βάρος των. Μας εξαπολύουν με κατακλισμούς τη δίκαιη οργή των και μεταβάλουν, πολλές φορές, τα πεδινά μέρη και τα ποτάμια μας σε σορούς από κορμούς δένδρων και πέτρες μικρές και μεγάλες που κατεβάζουν, από τα ψηλά, καταστροφικοί χείμαροι. Είναι σύνηθες το φαινόμενο, ο Αλμυρός και ο Κοιλιάρης, όπως ζήσαμε εμείς οι παλαιότεροι, να κατεβάζουν μεγάλες ποσότητες νερού και φερτών υλών και να προξενούν καταστροφές στη γεωργία και το οδικό δίκτυο.Η φύση μας έχει προειδοποιήσει ακετές φορές αλλά εμείς δεν την παίρνομε στα σοβαρά.

Από την εποχή του Ομήρου βρίσκομε χαρακτηριστικές περιγραφές ζημιών από χιεμάρρους. « ..πολλάς δε δρυς αζαλέας, πολλάς δε τε πεύκας εσφέρεται πολλόν δε τ΄ασφύγετον εις άλα βαλλει .» Από τις βόρειες πλευρές των Λευκών Ορέων αναχωρούν οι χείμαρροι σαν μια στενή κοίτη έκαστος που σιγά-σιγά όσο κατέρχεται η κοίτη διευρύνεται και εξαπλώνεται μέχρις ότου ως Μέδουσα απλώσει στα πεδινά μέρη τους καταστροφικούς πλοκάμους της παρουσιάζοντας θέαμα ολέθρου για κάθε είδους φυτεία στις παραποτάμιες περιοχές καλύπτοντας τα πάντα με λάσπη, λίθους και κορμούς ξεριζομένων δεντρων στο πέρασμε της.

Η επαρχία μας λόγω της αποτόμου κλίσεως της βόρειας πλευράς των Λ. Ορέων παρουσιάζει αρκετούς χειμάρρους που οι περισσότεροι καταλήγουν στις δύο υδάτινες λεωφόρους, τον Κοιλιάρη και τον Αλμυρό. Θα πρέπει να περιορίσομε το καταστροφικό έργο των χειμάρρων αποκαθιστώντας την αποφαλάκροση των βουνών μας που προήλθε από τις φωτιές των ασυνείδητων εμπρηστών αποκαταστώντες και πάλι τον πράσινο μανδύα των.

Τι σημαίνει όμως χείμαρρος και πως από καταστροφέα μπορούμε να τον μετατρέψομε σε πηγή πλούτου για τον τόπο μας. Ασφαλώς ο υδάτινος πλούτος της επαρχίας μας δεν θα πρέπει να χάνεται με την απορροή και να πηγαίνει στη θάλασσα. Θα πρέπει να αναζητήσομε τρόπους ώστε να παραμένει το νερό και ν΄αποροφάται από το υπέδαφος εμπλουτίζοντας τον υδροφόρο ορίζοντα του σχηματίζοντας υπόγεια ρεύματα και δεξαμενές από τις οποίες θα μπορούμε σε περιόδους ξηρασίας ν΄αντλούμε νερό. Γνωρίζομε ότι οι εδαφολογικές εξάρσεις, οι ατμοσφαιρικοί παράγοντες και κυρίως το νερό υπό μορφή βροχής ή τήξης χιόνος παρασύρουν και διαβρώνουν τα εδάφη των ορεινότερων περιοχών και μεταφέρουν τα προϊόντα της διαβρώσεως αυτής και τα αποθέτουν σε κοιλάδες, πεδιάδες ή και ακόμα στη θάλασσα. Βέβαια το νερό που πέφτει στα υψηλότερα μέρη είναι περισσότερο όπως σωστά λέει ολαός μας « το νερό το τραβά η Μαδάρα.», υπάρχει επιστημονική εξήγηση σ΄αυτό. Θα πρέπει να προσπαθήσομε να μετρατέψομε τους καταστροφικούς χειμάρρους σε ωφέλιμους ειρηνικούς ρύακες, όπως.....το χαλάζι σε ωφέλιμη βροχή 2008. Το πρώτο χαρακτηριστικό μέρος του χειμάρρου, η λεκάνη περισυλογής, βρίσκεται ψηλά σε ορεινές περιοχές όπου μαζεύται το νερό από τα πολλά ρυάκια που ρέουν με μεγάλες κλίσεις σε κάθε λεκάνη συνγκέντρωσης. Η κοίτη εκκένωσης, δηλαδή ο λαιμός στη περίπτωση μας, είναι μικρός λόγω της μικράς απόστασης των βουνών από τη κοίτη εκβολής στη θάλασσα , στο κόλπο Αλμυρού και εκείνο της Σούδας για τον Κοιλιάρη ποταμό. Τα ετήσια ποσά βροχής που δέχονται τα υψηλά μέρη των Λ.Ορέων είναι αρκούντος σημαντικά,με συνέπεια να σχηματίζονται εκάστοτε χείμαρροι. Φυσικά συντελεί και η διαμόρφωση του εδάφους γιατί όσο απότομες είναι οι κλίσεις τόσο μεσαλύτερη ταχύτητα αποκτούν τα ρέοντα ύδατα μεταφέροντα περισσότερα φερτά υλικά νοτιώτερα. Τα βουνά μας είναι αρκούντος υψηλά και σε μικρή απόσταση από τη θάλασσα, με γενικά αποτόμους κλίσεις που συμβάλουν στη χειμαρρότητα του Αποκόρωνα. <Περισσότερα περί απορροής κ.λ.π στο Πανεπιστημιακό σύγγραμμα του Νικ. Ξ. Γρυλλάκη «Γεωργική Μετεωρολογία.» εκδόσεις Λεξίτυπον>.

Δ. Μέρος

Περιορισμός της αποσάθρωσης- απόπλησης των εδαφών του Αποκόρωνα – Προτάσεις

Γενικά η αποσάθρωση και η απόπληση περιορίζονται όταν τα βουνά και κυρίως οι πλαγές των ειναι καλημένες από βλάστηση δενδρώδη ή ακόμα και θαμνώδη γιατί το ριζικό τους σύστημα ελαττώνει την επί του εδάφους ανασκαπτική ενέργεια του χειμάρρου. Η φυτική κάλυψη μοιάζει με υδαταποθήκη δηλαδή σαν ένα μεγάλο σφουγγάρι που μπορεί να συγκρατήσει μεγάλες ποσότητες νερού. Μετά τον κορεσμό του επιφανειακού εδάφους από νερό και τη διείσδυση σε βάθος , το υπόλοιπο κυλά ήρεμα χωρίς καταστροφικές συνέπειες.

Συμπερασματικά λοιπόν έχομε ότι η ύπαρξη δάσους εμποδίζει τον σχηματισμό χειμάρρων και η ανάπτυξη των δασών έχει ως αποτέλεσμα την απόσβεση των. Υστερα απ΄αυτά πρωταρχικό καθήκον μας είναι ν΄αναδασώνουμε τις συλλεκτηρίους λεκάνες όπου και αν υπάρχουν στα βουνά της επαρχίας μας. Προς αυτή τη κατεύθυνση έχει στραφεί η προσπάθεια όλων των πολιτισμένων Κρατών. Οσο εύκολο είναι το έργο της καταστροφής των δασών από φωτιές τόσο δύσκολο και βραδύ είναι το έργο της αποκατάστασης. Δεν υπάρχει ευγενέστερη αποστολή από του να βοηθήσομε τη φύση ν΄αποκαταστήσει, στα βουνά μας, την τάξη που τόσο καλά αυτή είχε εγκαταστήσει και την οποία η απρονοησία ορισμένων άμυαλων μετέβαλε σε αληθινό χάος. Οσο ακίνδυνο και ωφέλιμο στοιχείο είναι το νερό όταν βρίσκεται σε λίμνες ή ρέει σιγά-σιγά σε ποτάμια, τόσο φοβερά επικύνδυνο είναι όταν ασυγκράτητο με βοή βροντής και κλαγγή κεραυνού κυλύεται ορμητικά στο χείμαρρο. Δυσχερές επομένως είναι το έργο του τεχνικού ειδήμονος που θα θελήσει να δαμάσει ένα χείμαρρο.

Επειδή όπως αναφέραμε, το έργο της αναδάσωσης θ΄αργήσει ν΄αποδώσει, είμεθα υποχρεωμένοι αμέσως μετά από μια δασική καταστροφή να επιδιώξομε την εξασθένηση της ορμητικότητας της ροής μελλόντικού χειμάρρου. Για τον σκοπό αυτόν πρέπει να ελαττώσομε τις απότομες κλίσεις που θ΄ακολουθήσει ο χείμαρρος με τη βοήθεια τεχνικών βαθμίδων ελάττωσης ( σκαλοπάτια ) . Ετσι κατασκεύζομε, κάθετα προς τη ροή του χειμάρρου, σε αραιά διαστήματα φράγματα από πέτρες, χώματα και ξύλα. Με αυτό το τρόπο επιτυγχάνομε μικρά ελάττωση της ορμητικότοτας του νερού. Σε λίγο χρονικό διάστημα ,που φερτές ύλες καλύπτουν το πίσω μέρος των φραγμάτων, δημιουργούμε νέα φράγματα μεταξύ των ήδη υπαρχόντων και επιτυγχάνομε ακόμη νέα ελάττωση της κλίσεως και επομένως ελάττωση της δύναμης του νερού με συνέπεια ελάττωση του μεγέθους και του όγκου των μεταφερομένων φερτων υλών, δηλαδή σε κάθε σκαλοπάτι έχομε μικρές κλίσεις που τείνουν σχεδόν στην ισορροπία της ροής του νερού. Στη περίπτωση αυτή το νερό ρέει ήσυχα χωρίς τη μεταφορά υλών ικανών να προκαλέσουν καταστροφές. Τα πολλά και μικρά αυτά, σκαλοπάτια, εκτελούμενα σε κάθε ορεινή λεκάνη και μάλιστα από την αρχή της γέννησης ενος μικροχειμάρρου είναι ωφέλιμα, ασφαλή και ολιγοδάπανα με αρκετά θετικά αποτελέσματα. Αντίθετα λίγα και πολυδάπανα έργα όταν γίνουν στα χαμηλά μέρη, λύνουν αμέσως το προβλημα των ζημειών, είναι όμως προσωρινά και δεν λύνουν το πρόβλημα οριστικά.

Βέβαια μαζί με τα τεχνικά έργα στα ορεινά στο αρχικό τμήμα των χειμάρρων θα πρέπει να προχωρεί και η αναδάσωση που όταν συμπληρωθεί ίσως αχρηστεύσει πολλά από τα μικρά τεχνικά έργα ως μη αναγκαία. Η βοή του ορμητικού χειμάρρου αντικαθίστατε από το κελάρυσμα του γάργαρου ειρηνικού νερού του ρυακιού. Το νερό πλέον δεν αποτελεί καταστροφικό μέσο αλλά πηγή πλούτου ως ποτιστικό ή για πολλές άλλες χρήσεις του.που συντελούν στην οικονομική ανάπτηξη του τόπου μας

Συμπεράσματα – Προτάσεις

Η εδαφική έκταση της επαρχίας μας είναι αρκετά μεγάλη και η ευφορία και γονιμότητα των εδαφών της αξιοζήλευτη ώστε να μπορούμε να καθωρίσομε τα πεδία δράσεως κάθε κλάδου παραγωγής, κτηνοτρόφων και γεωργώ,ώστε η γή να δίδει σ΄όλους άφθονα τα μέσα του ζην. Πρέπει να περιοριστεί η μονοπωλιακή σχεδόν χρήση των αγροτικών περιοχών της επαρχίας μας από τους κτηνοτρόφους και να συνειδοτοποιήσει η συμπαθής αυτή τάξη ότι υπάρχουν και οι γεωργοί.

Δεν θα πρέπει μόνο να διατηρήσομε τη φυτική και δασική κάλυψη που υπάρχει αλλά και να τη βελτιώνομε χρόνο με το χρόνο ώστε τ΄άγονα ορεινά μέρη σιγά-σιγά να γίνουν και αυτά ωφέλημα με το πράσινο που θ΄αποκτήσουν.Θα πρέπει να βοηθήσομε τους κτηνοτρόφους μας και τους μικροαγρότες των ορεινών μας περιοχών να παραμείνουν στα μέρη όπου η σωματική και ψυχική υγεία είναι υπαρκτές. Δεν μπορούμε να συζητάμε το γεωργικό πρόβλημα της χώρας μας όταν σχεδόν κάθε χρόνο έχομε καταστροφές από αντίξοα καιρικά φαινόμενα. Τις καταστροφές αυτές θα πρέπει να προσπαθήσομε να τις περιορίσομε όσο μπορούμε περισσότερο. Αυτό είναι καθήκον και υποχρέωση όλων μας αλλά και της συντεταγμένης πολιτείας μας. Δεν μπορούμε επίσης να συζητάμε ούτε το συγκοινωνιακό όταν δρόμοι καταστρέφονται, ούτε το αστυφιλικ’ο όταν η εγκατάληψη της ρίζας διώχνει τον δυνατό και ρωμαλέο αγρότη προς την επίπλαστη ευτυχία των μεγάλων πόλεων της πατρίδος μας, αλλά τέλος ούτε το κοινωνικό όταν μαζεύονται τόσοι άνεργοι στα αστικά κέντρα.

6|12|2009

Νικόλαος Ξ. Γρυλλάκης

Τουτο το μηνα τον αποπάνω

2009-11-20T09:41:00.000-08:00

3 Σεπτεμβρίου 2009 στο Κλήμα Αλικάμπου

2009-09-28T00:43:00.000-07:00

Εορτασμός της επετείου της 3ης Σεπτεμβρίου 1895

Εκδήλωση μνήμης γιά τους ένοπλους πρωτοπόρους προγόνους μας διοργάνωσε, γιά πρώτη φορά φέτος, στις 3 Σεπτεμβρίου στη θέση Κλήμα ο Δήμος Κρυονερίδας με πρωτοβουλία του Δημάρχου κ. Γρηγ Μαρκάκη.
Στις 3|9|1895,ως γνωστόν, στο Κλήμα Αλικάμπου συγκεντρώθησαν ένοπλοι επαναστάτες της Δυτικής Κρήτης με συνέπεια την απ αρχή της απελευθέρωσης της Νήσου.
Το πρόγραμμα περιελάμβανε:
18.30 Αγιασμό στο νεοεγειρόμενο, υπό των Αλικαμπιωτών,λιτό μνημείο
Την επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο τέλεσαν οι ιερείς του Αλικάμπου, κωλυομένου του μητροπολιτου Κυδωνίας και Αποκορώνου. Παρεβρέθησαν και κατέθεσαν στεφάνια σχεδόν όλοι οι Δήμαρχοι της επαρχίας Αποκορώνου, ο Αντινομάρχης κ. Κωστ Γύπαρης και οι Βουλευτές Βολουδάκης και ο Χρ. Μαρκογιαννάκης δι¨αντιπροσώπου του.
18.45 Ο Δήμαρχος Κρυονερίδας κ. Γρηγ. Μαρκάκης και ο εκπρόσωπος του ιδρύματος Αγ.Σοφία απηύθυναν χαιρετισμό.
18.50 Ο κύριος ομιλητής Νικόλαος Ξεν. Γρυλλάκης, Μαθηματικός- Συγγραφέας, από τον Αλίκαμπο, ανέπτυξε τα ιστορικά γεγονότα που διεδραματίσθηκαν στο Κλήμα τις 3|9|1895
Αναφέρθηκε στη μεγάλη ιστορική σημασία αυτού του γεγονότος που υπήρξε η τελευταία και τυχερή απελευθερωτική επανάσταση,και τόνισε το χρέος που έχομε να τιμούμε αυτούς που μας χάρισαν τ¨αγαθά της ελευθερίας που εμείς καρπούμεθα τώρα.
Μπορεί τα σύμβολα να είναι τροφή γιά τη ψυχή του λαού αλλά η ελευθερία κερδίζεται με αγώνες και θυσίες.
Σαν επιστέγασμα της εκδήλωσης αυτής στη πλατεία του χωριού προσεφέρθη μπουφές με διάφορα εδέσματα κυρίως βραστό και άφθονο κρασί προσφορά του Δήμου Κρυονερίδας και των κτηνοτρόφων της περιοχής
Ετσι τέλειωσε μια ωραία εκδήλωση που τιμά τους Αποκορωνιώτες και που μας έκανε όλους υπερήφανους σαν Ελληνες και Κρήτες.

Σημείωση:
Ως Ελλην και Κρητικός είχα βάλει στοχο, τα τελευταία χρόνια, την καθιέρωση αυτής της τοπικής Εθνικής εορτής κάθε χρόνο στις 3 Σεπτεμβρίου. Θεωρώ καθήκον και υποχρέωση μου να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σ¨όλους αυτούς που με οποιοδήποτε τρόπο με βοήθησαν στην πραγματοποίηση αυτού του σκοπού και κυρίως στον Δήμαρχο Κρυονερίδας κ. Μαρκάκη που τελευταία μου συμπαραστάθηκε στην υλοποίηση αυτού του οράματος μου
Τελειώνοντας εύχομαι η εκδήλωση αυτή τα επόμενα χρόνια να είναι αρτιώτερα προετοιμασμένη και με ευρύτερη συμμετοχή των κατοίκων της Δυτικής Κρήτης, όλοι μας το οφείλομε στους πρωτοπόρους προγόνους μας.

28|9|2009 Νικόλαος. Ξεν. Γρυλλάκης

Ο Δήμαρχος Κρυονερίδας κ. Μαρκάκης καταθέτει στεφάνι στο μνημείο

Ο κεντρικός ομιλητής κ. Νικόλαος Ξεν.Γρυλλάκης στο βήμα

Ο κ. Νικ. Γρυλλάκης καταθέτει στεφάνι στο μνημείο

Από αριστερά προς τα δεξια οι κ.κ. Νικ.Ξ.Γρυλλάκης, ο δήμαρχος Κρυονερίδας
κ. Μαρκάκης και ο υπεύθυνος της βιβλιοθήκης Αλικάμπου κ. Ανδρ.Τζανουκάκης

Αντε να κατεβαινουμε στην πατριδα!!!!!!!

2009-07-03T12:25:00.000-07:00

Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

2009-05-17T04:29:00.000-07:00

"Από τον κ. Μακριδάκη, πρόεδρο του συλλόγου Φρεδιανών Αθήνας, έλαβα ,ως επιστημονικός συνεργάτης της εφημερίδας « ΦΩΝΗ του ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ» κείμενο αναφερόμενο στο Μακεδονικό έπος και τη συμβολή των Κρητώνς΄αυτό. Ευχαριστούμε τον κ. Μακριδάκη γιά την αποστολή του κειμένου το οποίο με χαρά δημοσιεύομε αυτούσιο διότι συμβάλλει στην εξύψωση του πολιτιστικού επιπέδου της επαρχίας μας που είναι και ο βασικός προορισμός της κυκλοφορίας της. Ο κατάλογος ,που μας απεστάλει επίσης ,των συνεπαρχιωτών μας που έλαβαν μέρος ως εθελοντές στο Μακεδονικό αγώνα έχει υποστεί αλλαγή στην παρουσίαση του και μόνο γιά εξοικονόμηση χώρου, άλλαξε η ταξινόμηση και ηπινακοποίηση. Συγχαίρομεν τον κ. Μακριδάκη και ευχόμαστε η πρωτοβουλία του να βρεί και άλλους μιμητές συνεπαρχιώτες μας."
Νίκος Γρυλλάκης

Το κείμενο είναι το κάτωθι:

Ενα άγνωστο ντοκουμέντο
Το σώμα του Γ Μυλωνογιάννη στην Ηπειρο το 1912

Τον τελευταίο χρόνο απόκτησα ένα ίστορικό ντοκουμέντο το οποίο θεωρώ ότι έχω υποχρέωση να κοινοποιήσω στο ευρύ αναγνωστικό κοινό του Αποκόρωνα και της πατρίδα μας γενικότερα. Πρόκειται για τον κατάλογο των εθελοντών που πολέμησαν στο μέτωπο της Ηπείρου ,στον πρώτο βαλκανικό πόλεμο, κάτω από τις οδηγίες του καπετάνιου Γεωργίου Μυλωνογιάννη από τον Κεφαλά. Αυτός ο κατάλογος είναι γραμμένος από το χέρι του σιτιστή του εθελοντικού σώματος Νικολάου Μ. Στυλιανακάκη από το Φρέ και καταγράφει τη μισθοδοσία του σώματος ( τα ονόματα αντρών και το ποσό των 5και 10 δραχμών που τους καταβλήθηκε γιά τους δύο μήνες της συμμετοχής των στο μέτωπο).
Ο στόχος του δημοσιεύματος είναι πολλαπλός. Πρώτα από όλα γίνεται με σκοπό να καλύψω ένα κενό που υπάρχει μια και δεν είναι γνωστά τα ονόματα των αντρών του Μυλωνογιάννη, που οι περισσότεροι κατάγονται από την επαρχία μας. Δεύτερο για να διορθώσω και να συμπληρώσω με την βοήθεια των αναγνωστών της Φωνής του Αποκορώνου τα ονόματα των εθελοντών και να ολοκληρώσω τον παραπάνω κατάλογο γιά τους νεότερους.Τρίτο γιά να κάνομε νοερά ένα μνημόσυνο στη μνήμη τους.Να αποτίσομε δηλαδή σε καιρούς σήψης και παρακμής, τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους παππούδες μας που έτρεξαν εθελοντικά στα βουνά της Μακεδον’ιας και της Ηπείρου και πολέμησαν τον κατακτητή της πατρίδος μας. Τελευταίο και κυριότερο γιά να δώσω παράδειγμα προς μίμηση στη νεολαία της χώρας μας που αβοήθητη και χωρίς καθοδήγηση, γίνεται εύκολη λεία στα καινούργια ήθη και πρότυπα που κατακλύζουν τους τηλεοπτικούς δέκτες της Πατρίδας μας.
Γιά τη διευκόλυνση των αναγνωστών μας θυμίζω ότι όταν κηρύχτηκε ο πρώτος βαλκανικός πόλεμος στις 4-10-1912 η Κρήτη ήταν ανεξάρτητο κράτος με το όνομα ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ και κάτω από την επικυριαρχία του Σουλτάνου.
Συνεπώς δεν είχε κανένα λόγο να εμπλακεί στον πόλεμο, αφού αποτελούσε ξεχωριστή κρατική οντότητα υπό την προστασία των μεγάλων δυνάμεων.
Οι παππούδες μας όμως που πριν από λίγα χρόνια είχαν αποτινάξει τον τούρκικο ζυγό και το κυριότερο είχαν έντονες τις μνήμες από την «πικρή σκλαβιά»,δεν δίστασαν ούτε μιά στιγμή. Αρπαξαν το σακούλι τους και έτρεξαν στο άγνωστο, χωρίς να λογαριάσουν τι άφηναν πίσω τους. Γιά το χωριό μου το Φρε και ύστερα από πολύχρονη έρευνα, έχω πλήρη εικ΄ονα και μπορώ να καταγράψω τα ονόματα 28 ανδρών, που πολέμησαν στα μέτωπα της Ηπείρου και της Μακεδονίας με τα σώματα Μυλωνογιάννη, Βολάνη, Γαλάνη κτλ. Από αυτούς οι περισσότεροι είχαν οικογένειες και παιδιά, όπως ο σιτιστής Νικόλαος Στυλιανακάκης (Τερεζής), που είχε τότε ένα γιό 4 χρόνων. Από τους 28, τέσσερις δεν γύρισαν ποτέ πίσω.Ο Νίκος Ν. Μπουρδαντωνάκης η Πλακιανός έπεσε στη μεγάλη μάχη του Δρίσκου και στη θέση Κοντοβράκι Ιωαννίνων ( σημερινή Δαφνούλα) στις 27-11-1912, αφήνοντας πίσω του 4 ανήλικα παιδιά ηλικίας 11,10,8 και 3 ετών! Ο Γιάννης Ανδρουλάκης και ο Γιώργης Καγιανάκης ήταν άγαμοι και έπεσαν στη Σιάτιστα στις 4-11-1912. Ο Αντώνης Κ. Καπετανάκης άφησε την τελευταία του πνοή στον Ευαγγελισμό στις 30-11-1912. Λένε ότι έδωσε την κάπατου στον καπετάνιο Γ. Μυλωνογιάννη, που έχασε τη δική του την ώρα της μάχης,με αποτέλεσμα να πάθει μνευμονία και να πεθάνει στην Αθήνα,όπου μεταφέρθηκε γιά θεραπεία.
Σημειώνω ακόμη μιά μικρή αλλά ουσιαστική λεπτομέρεια γιά το ήθος και τη λογική των ανθρώπων εκείνης της περιόδου.Ο Τζιτζιφιανός Ιωάννης Ξυλάκης ,παππούς μου από τη μεριά της μητέρας μου, βρέθηκε στο Φρε και στο μαγαζί του σιτιστή Νικολάου Στυλιανακάκη με τον οποίο ήταν πρώτα ξαδέλφια. Μόλις είχαν φθάσει οι ειδήσεις για το ξέσπασμα του πολέμου και ήταν φυσικό να υπάρχει αναβρασμός, έξαψη και συζητήσεις περί του πρακτέου. Οι Καπετανέοι του νομού μας προετοιμάζονταν για να αναχωρήσουν για την κυρίως Ελλάδα και ζητούσαν εθελοντές. Ο Ξυλάκης ακούγοντας ‘οτι ο ξάδελφος του μαζί με άλλους Φρεδιανούς θα έφευγαν με τον Μυλωνογιάννη για την Ηπειρο, δεν δίστασε ούτε στιγμή. Γύρισε αμέσως στο Ζτιζτιφέ και χωρίς δεύτερη κουβέντα ζήτησε από τη μετέρα του να ετοιμάσει το σακούλι του.Η μάνα του όπως ήτο φυσικό προσπάθησε να τον μεταπείσει αλλά αυτός την αποστόμωσε με την παρακάτω φράση «Ο ξάδελφος μου ο Τερεζής που΄ναι παντρεμένος και έχει και κοπέλι θα πάει και εγώ θα κάθωμε επαέ να σε ξανοίγω !» Παρακαλώ τους αναγνώστες μας να επικοινωνήσουν μαζί μου στο 210-6003103 βραδινές ώρες και να μου δώσουν στοιχεία για τους άνδρες του καταλόγου που ακολουθούν στη συνέχεια.

Μανώλης Ι. Μακριδάκης
Πρόεδρος του συλλόγου Φρεδιανών Αθήνας

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ Γ. ΜΥΛΩΝΟΓΙΑΝΝΗ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΓΙΟ

Αλικαμπος:
Γρυλλάκης Γεώρ,Κουρινάκης Κων,Λεκανίδης Κων, Λεκανίδης Σταμ, Λεμπιδάκης Ιωαν, Λουπάκης Ιωαν, Φασαράκης Στυλ, , Φραγκιουδάκης Κυρ, Φραγκιουδάκης Στυλ, Φουράκης Βασ, Φουράκης Γεωρ, Φραγκιουδάκης Κυρ, Φραγκιουδάκης Στυλ, Φρενελιώτης Ιωαν, Φρουδάκης Γεωρ, Χαραλαμπιδάκης Αχ, και Χατζηδάκης Γεωρ.

Ασή Γωνιά:
Γύπαρης Ιωαν, Δραμιλαράκης Μιχ, Πετράκης Μαρ, Πετρουλάκης Δημ, Πιλατάκης Ν, Πιπεράκης Ιωαν, και Πιπεράκης Κυρ,.

Αρχοντική:
Νουχάκης Κων, και Ντενεκετζής Στυλ.

Αργυρούπολη:
Παπαμιχελάκης Μιχ.

Βάμος:
Καβουλάκης Δημ, Καβρουλάκης Εμ, Κακαβουλάκης Νικ, Καλαμαρίδης Γεωρ, Καλλιτεράκης Κ, Καλορίζικος Κυρ, Καλπάκης Στ, Κανακάκης Ιωαν, Μαλεκάκης Εμ, Ροδουσάκης Ιωαν, Ροζάκης Ιωαν, Ρουμελιώτης Γεωρ

Βαφές:
Βαλσαμάκης Μιχ, Δαμανάκης Γεωρ, Ρουσάκης Α, Παπαδάκης Ιωαν, Παπαδάκης Χρ, Παπαδάκης Ν, Παπαδάκκης Πετρ, Παπαδάκης Ιωσ, Βεργοτάκης Νικ, Βεργοτάκης Γεωρ, Βλαχάκης Εμ, Βουγιουκαλάκης Στυλ, Τρουλιτάκης Γεωρ, Τρουλιτάκης Ιωαν, Τρουλιτάκης Κων, Τσαγκαράκης Γ, Τσιβουράκης Αβερ, Τσινταράκης Ιωαν, Καραμπινάκης Εμ, Μαυριγιανάκης Στ, Μητσοτάκης Δ.

Βατόλακος:
Γαλάνης Ιωαν.

Γαβαλοχώρι:
Κολυβάκης Κων, Μαλινάκης Δημ, Μαμαδάκης Ιωσ, Μαμαδάκης Κων, Μοσχοβάκης Γεωρ, Χειλαδάκης Αντ, Στρατουδάκης Στυλ.και,Χρισ/κης Ανδ.

Εξώπολη:
Καπαδουκάκης Αποσ, και Καπεντωνάκης Χαρ.

Καλαμίτσι Αλεξ:
Ζαχαριουδάκης Κων, Ζωγράκης Δ, Λεντάρης Ιωαν, Λιγοξυγκάκης Ιωαν, Μαθιουδάκης Ματ, Μουνταλεξάκης Γεωρ, Μποτωνάκης Στυλ, Πολυχρονάκης Μιχ, Προεστάκης Αλεξ, Ραιλάκης Αντ, και Μιχ, Ριγολενάκης Παντ, και Παυλ,Ψαρουδάκης Ματ, Σταυριανουδάκης Εμ, Σταυρουλάκης Στ, Στρατηγάκης Γ, και Στρατουδάκης Στυλ.

Καρές:
Βαγγιωνάκης Νικόλαος

Κάμποι:
Καρβουνάκης Αθανάσιος
Κεφαλάς:
Αγκαβανάκης Μιχ, Αθεράκης Γ, Αλεξαντωνάκης Στυλ, Αλυγιζάκης Ηλ, Αναγνωστάκης Στυλ, Ανδρέας,Γιάννης και Νικόλαος, Ανδρόνικος Αντ, Αντωνακάκης Στυλ, Αποστολάκης Ευστ, Βροντάκης Πέτρος, και Γεώργιος, Καραμπινάκης Δημ, και Ματθ, Κασιωτάκης Ζαχ, Καστρινάκης Κυρ, Κεγιαδάκης Δημ, Κεκάκης Χρ, Κλωθάκης Ιωαν, και Κνιθάκης Εμ,.

Κουρνάς:
Κοτσαμπασάκης Εμ, Κουκουλάκης Δημ,.Μπαουλάκης Ηλ, Μπαξεβανάκης Θ, Μπιοτάκης Νικ, Κοτσολάκης Νικόλαος

Κυριακοσέλλια:
Κουρής Μαν και Κουρης Ρούσος
Μαδαρός Μπιράκης Μιχ.

Μελιδόνι:
Πλατιδάκης Νικ, Πλουμιδάκης Ζαχ.

Μπρόσνιερος:
Γιανναράκης Ιωαν, και Νικόλαος, Γιανουλάκης Βασ, Γκιζάλης Αντ, Γλετζάκης Κων, Γομπάκης ΝΙκ, Γουμενάκης Δημ, Κουτσουπάκης Στ, και Ιωάννης, Ντουκάκης Αντ, και Μάρκος.

Νιό Χωριό:
Βρυουνάκης Ιωαν, και Νικόλαος, Λιναράκης Γεωρ, Λιονάκης Στυλ, και Λογαρίδης Πετ.

Νιππος:
Ρουτζάκης Παν, Σαριδάκης Χρησ, και Αντ, Σεμπταλάκης Γεωρ, Σιδεράκης Γεωρ, Σπανουδάκης Ιωαν, Ψυλλάκης Παν.

Παϊδοχώρι:
Πανηγυράκης Γεωρ.

Πεμόνια:
Κουτσουρελάκης Νικ, Κρυαράς Ιωσ, Λαθουράκης Δημ, Λασιθιωτάκης Ζαχ, και Λεκάκης Γεωρ.

Πλάκα:
Μαρουσάκης Ματθ, και Μαραντωνάκης Νικ.

Ραμνή:
Κουμπανιουδάκης Σταυρ, και Κουργιαντάκης Γεωρ.

Σελλιά:
Δασκαλάκης Νικ, Δεληγιαννάκης Ιωαν,και Κανάκης, Διαμαντόπουλος Οδησ,και Δουλιανάκης Γεωρ.

Τζιτζιφές:
Ξυλάκης Ιωαν, Παλεστάκης Αχ και Βασίλ.

Φρες:
Γερωνιμάκης Εμ, Γεωργουδάκης Ιωαν, Γιαννακάκης Δημ, Ευάγ,και Σταύρος ,Θωμαδάκης Νικ, Ιωαννίδης Νικ, Μπουρμάκης Ιωαν, Μυλωνογιάννης Γεωρ, Νικηφοράκης Ιακ, Σπαντιδάκης Νικ, Σπυριδάκης Ν, Σταθάκης Νικ, Σταθιουδάκης Γεωρ, Σταματάκης Δημ, Σταθάκης Νικ, και του Ιωσ, Στυλιανακάκης Νικ, και Λεων, Συγγελάκης Εμ, Τσάκαλος Μιχ, Τζαβολάκης Κων, Τζαγκαράκης Ευαγ, Τζιτζικαλάκης Νικ, Τζουστάκης Κων, Καπετανάκης Αντ.
Φιλίππου: Κουρκουτάκης Στυλ, και Κουρμούλης Ζαχ.

Χιλιομουδού:
Mανατάκης Σαράντος και Μαραγκουδάκης Γεωρ.

Χορδάκι:
Τσουχλαράκης Κων.

Ορμόμενοι από το κείμενο αυτό του κ. Μακριδάκη θα προσπαθήσομε να το συμπληρώσομε με λίγα ακόμη στοιχεία που αντλήσαμε από τη Δανειστική Κοινοτική Βιβλιοθήκη του Αλικάμπου και συγκεκριμένα από το βιβλίο του Α. Γύπαρη με τίτλο « ΚΡΗΤΕΣ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΙ 1903-1908» αφ΄ενός και αφ΄εταίρου από το βιβλίο « ΑΛΙΚΑΜΠΟΣ ΑΠΟΚΟΡΩΝΑΣ» ΤΟΥ Ν.Ξ.Γρυλλάκη στο οποίο γίνεται μνεία του βιβλίου « Μακεδονικός Αγών». του Ιωαν. Καραβίτη. Σ΄αυτό αναφέρεται: Στον αγώνα γιά την απελευθέρωση της Μακεδονίας, από τους Τούρκους και τους Κομητατζήδες, χύθηκε και Αλικαμπιώτικο αίμα. Κατά τη μάχη στο Κορνίσοβο, ανατολικά της Φλώρινας, το 1906 στις απώλειες του σώματος Καραβίτη, από την Ανώπολη, συμπεριελαμβάνετο και ο Μαν. Γρύλλος από τον Αλίκαμπο. Το ύψωμα που σκοτώθηκε ονομάστηκε ,εις μνήμη του, ύψωμα Μανούσου Γρύλλου. Από το βιβλίο του Α. Γύπαρη δίδομε δύο πίνακες. Ο πρώτος είναι των Μακεδονομάχων εθελοντών Κρητών καπεταναίων και ο δεύτερος δίδει τα ονόματα των φονευθέντων

Α/ Ιδιώτες Κρήτες Αρχηγοί

1. Βολάνης Γεώργιος
2.Γύπαρης Παύλος
3.Καραβίτης Ιωαν.
4.Καούδης Ευθ.
5.Κλειδής Στυλ.
6.Μακρής Γεωρ.
7.Νταφώτης Ιωαν.
8.Νικολούδης Εμ.
9. Πούλακας Ιωαν.
10.Σκουνδρής Εμ. 1
1. Τσόντος Μιχ.

Β/Φονευθέντες Κρήτες Αρχηγοί

1.Νικολούδης Ε
2.Ανδριανάκης Νικ.
3.Καλογεράκης Ι.
4.Κατσίγαρης Εμ.
5.Σκαλίδης Γ
6.Λιαπάκης Γ.
7.Δεληγιαννάκης Ηλ.
8.Καμιλάκης Γ.
9. Λάμπης Βρανάς
10. Κλειδής, Παπαμαλέκος Λεωνίδας
11.Παπαδάκης Γρηγόρης
εφονευθησαν στο πόλεμο του 1912.

Οπως πάντα οι Κρητικοί, ως γνήσιοι Ελληνες, εμπνεόμενοι από τα ιδανικά του έθνους των Ελλήνων πρωτοστάτησαν και προσέφεραν τη μεγαλυτέρα αναλογία αίματος στον απελευθερωτικό αγώνα της Μακεδονίας από τους Τούρκους και τους Κομητατζήδες.
]
Από την Ιστορία του Γ. Μόδη έχομε:
Εζητούντο άνδρες να παλαίψουν, ν΄αγωνιστούν και να παίξουν τη ζωή τους, για τη σωτηρία των αδελφών μας Μακεδόνων, ευτυχώς η Κρήτη είχε μεταβληθεί σ΄έμπεδα του Μακεδονικού αγώνα.

Επίσης στη ιστορία περί Μακεδονικού του Δημ. Χατζή αναφέρεται: Πρώτη υπήρξε η Ηρωοτόκος Κρήτη,σε αριθμό και ποιότητα μαχητών .Δεν υπάρχει μεταξύ των διαβάθμιση γεναιότητας. Ειναι όλοι γεναίοι με τη πλήρη σημασία της λέξεως. Οι Κρητικοί από προσωπικό τους βίωμα ήξεραν τι θα πεί σκλαβιά.
Ολοι οι Μακεδονομάχοι υπολογίζονται σε 6 χιλιάδες και οι 3 χιλιάδες ήσαν Κρητικοί. Από τους 14 δε αρχηγούς ,που αναγνώρισε το Επιτελείο Στρατού οι 11 ήταν Κρήτες , οι δε νεκροί από την Κρήτη έφθασαν τους 700. Αν δεν είχε προηγηθεί ο Μακεδονικός αγώνας να εμψυχώσει και να ενθαρρύνει τον Ελληνισμόν της Μακεδονίας, το 1912 που κατέλαβε τα μέρη αυτά ο Ελληνικός Στρατός θα εύρισκε μόνο ερείπια.

Αυτή είναι η προσφορά της Κρήτης στο Μακεδονικό έπος, είμαστε υπερήφανοι ως απόγονοι των.
Εχομε καθήκον και υποχρέωση, γιά την ιστορική αλήθεια και μόνο,ν άναφερόμαστε, σε κάθε ευκαιρία στο Μακεδονικό έπος και στη συμβολή των προγονων μας σ΄αυτό ,αν και μερικοί θέλουν ν΄αγνοούν εκείνο το ορόσημο της ιστορίας μας και τη συμβολή της Κρήτης σ΄αυτό.
Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τον Μακεδονικόν αγώνα γιατί συμπλήρωσε και ολοκλήρωσε το θαύμα του 1821.
Το 1821 ήτο η Ανάσταση του Εθνους μας και το Μακεδονικό η Ανάσταση της Εθνικής συνείδησης των Ελλήνων.

Νοτιάς και Αποκόρωνας

2009-04-26T08:45:00.000-07:00

Ανάλυση- Επεξήγηση του φαινομένου

Πριν δώσομε μιά εκλαίκευμένη επιστημονική εξήγηση του φαινομένου των καταστροφών από το Νοτιά στον Αποκορωνα, την εποχή της άνοιξης, θα προσπαθήσομε να εξηγήσομε με απλά και κατανοητά λόγια τους Μετεωρολογικούς όρους που θα χρησιμοποιήσομε.

Συνοπτικός χάρτης:

Είναι ένας γεωγραφικός χάρτης που πανω σ΄αυτόν τοποθετουνται οι θέσεις διαφόρων Μετεορολογικών Σταθμών με τις αντίστοιχες μετρούμενες τιμές διαφόρων στοιχείων καιρού όπως π.χ.η ατμοσφαιρική πίεση.
Οταν συνταχθεί αυτός ο χάρτης με τις τιμές της πίεσης πάνω του ονομάζεται Μετεωρολογικός χάρτης Ο Μετεωρολόγος αναλυτής ενώνει με καμπύλες τους τόπους που έχουν την ίδια πίεση. Οι καμπύλες αυτές ονομάζονται ισοβαρείς και χαράσονται ανά 4 μιλιμπάρ. Με τη χάραξη των ισοβαρών καθωρίζονται οι θέσεις των διαφόρων βαρομετρικών συστημάτων όπως χαμηλών, υψηλών, μετώπων κλπ. Εδώ θα ασχοληθούμε μόνο με τις υφέσεις δηλαδή τα χαμηλά.

Βαρομετρικό χαμηλό—Υφεση:

Εχει η περιοχή του χάρτη όπου στο κέντρο η πίεση έχει την ελάχιστη τιμή, ελαττώνεται δε από τη περιφέρεια προς το κέντρο. Οι άνεμοι πνέουν αντίθετα από τους δείκτες του ρολογιού και από τη περιφέρεια προς το κέντρο, με αποτέλεσμα τη σύγκληση, στις κεντρικές περιοχές, των αερίων μαζών που ανυψούμενες ψύχονται, γίνεται συμπίκνωση υδρατμών με συνέπεια πυκνή νέφωση με έντονα φαινόμενα,όπως ισχυρές βροχές και καταιγίδες.

Θα χρησιμοποιήσομε ακόμη όρους από τη Θερμοδυναμική όπως:

1.Υγρή θερμοβαθμίδα .Ειναι περίπου 0,6/100 μέτρα. Δηλαδή μάζα αέρος που ανέρχεται ψύχεται κατά 0,6 C γιά κάθε 100 μέτρα ανόδου. Αντίθετα θερμαίνεται κατά το ίδιο ποσό όταν κατέρχεται, καθοδικό ρεύμα.

2.Ξηρή θερμοβαθμίδα:Eίναι 1ο c/100 μέτρα. Δηλαδή η μάζα αέρος που ανέρχεται χάνει περίπου 1 βαθμό κάθε 100 μέτρα ανόδου. Αντίθετα αυξάνει η θερμοκρασία της κατά το ίδιο ποσό σε κάθε 100 μέτρα όταν κατέρχεται.Π.χ μία μάζα αέρος σε ύψος 800 μέτρων έχει έστω 30 βαθμούς θερμοκρασία αν κατέβει στη επιφάνεια η θερμοκρασίατης θα είναι 30+8=38 βαθμούς και θα δίδει την αίσθηση του λίβα.

3. Ανεμος Φεν <,Foen> Είναι άνεμος καταβάτης ξηρός και θερμός και παρατηρείται ΄οταν από τις διόδους, αυχένες, που υπάρχουν σε μιά οροσειρά ξεχύνεται, αέριος μάζα , σε χαμηλότερες περιοχές θερμαινόμενη αδιαβατικώς 1ο Κελσίου γιά κάθε 100 μέτρα καθόδου

Φαινόμενο Φεν με τον αντίστοιχο άνεμο παρατηρείται και στον Ελλαδικό χώρο όπως:

1.Στην οροσειρά της Πίνδου που χωρίζει τη Δυτική από την Ανατολική ηπειρωτική χώρα με τη διάταξη της από Β πρός Ν. Οταν τώρα έχομε Β-ΒΑ ισχυρούς ανέμους στην ανατολική πλευρά, αυτοί ξεχύνονται από τα υπάρχοντα ανοίγματα,του ορεινο’υ όγκου, στις δυτικές περιοχές ενισχυόμενοι κατά Φεν.

2. Ανάλογο φαινόμενο Φεν παρατηρείται και στην κεντρική Κρήτη με ισχυρούς ανέμους λόγω της διάταξης των Λευκών Ορέων από δυσμάς προς ανατολάς και τους πολλούς αυχένες που διαθέτει η οροσειρά και κυρίως εκείνο του Κατρέ. Ο αυχένας,δίοδος, αυτός χωρίζει τα Δυτικά από τα Ανατολικά Λευκά Ορη και όταν έχομεν ισχυρό Νοτιά να πνέει στη περιοχή ενισχύεται μετά τη δίοδο του, από το φαινόμενο Φεν και φθάνει κάτω στον Αποκόρωνα να φυσά θυελλώδης Ν άνεμος ζεστός ως λίβας.

Μπορούμε, χωρίς αμφιβολία,να πούμε ότι ο Νοτιάς στον Αποκόρωνα είναι αποτέλεσμα του συνδιασμού κυρίως δύο παραγόντων, της διάταξης των ορεινών όγκων των Λευκών Ορέων με τον αυχένα του ΚΑΤΡΕ αφ΄ενός, και αφ΄ετέρου της διέλευσης από την περιοχή υφέσεων την περίοδο της άνοιξης.

Πριν επομένως ασχοληθούμε με το θέμα μας ,που είναι ο νοτιάς στον Αποκόρωνα, θα πρέπει ν΄αναφέρομε λίγα λόγια γιά τη δημιουργία των υφέσεων στη περιοχή της Μεσογείου και τη συνήθη τροχιά που ακολουθούν κατά τη κίνηση των. Οι βασικές περιοχές της Μεσογείου που δημιουργούνται υφέσεις είναι:

Α. Κόλπος Γένουας: Oι υφέσεις εδώ σχηματίζονται όταν ψυχρές αέριες μάζες, εμποδιζόμενες από τους ορεινούς όγκους των Αλπεων ξεχύνονται από τη κοιλάδα του Ροδανού ποταμού και εκτωπίζουν στροφιλιζόμενες τις θερμές αέριες μάζες του κόλπου της Γένουας. Εμπλουτιζόμενες δε με υδραυμούς βαθαίνουν και γίνονται ισχυρότερες δημιουργώντας διαχωριστικές μετωπικές επιφάνειες ψυχρών και θερμών αερίων μαζών. Αναπτυσσόμενες εξαπλώνονται και καταλαμβάνουν τη θαλάσσια περιοχή Δυτικά της Ιταλίας. Αφού ενισχυθούν αρκετά ακολούν, κατά τη συνοπτική Μετεωρολογία του Petersen, πορεία Α-ΝΑ και φθάνουν στη περιοχή του Ιονίου. ¨Οταν το κέντρον τους βρίσκεται στο Ιόνιο γίνεται στάσιμο γιά 1έως 2 ημέρες.Στη συνέχεια η μία περίπτωση είναι να κινηθεί ανατολικά δίδοντας αρκετές βροχές στη Δυτική Ελλάδα, να περάσει την οροσειρά της Πίνδου και να εμφανισθεί εξασθενημένο στο Αιγαίο με τάση περιτέρω ΒΑ κίνησης. Η άλλη περίπτωση είναι να κινηθεί Ν-ΝΑ οπότε επηρεάζεται περισσότερο η νότιος χώρα, Κυκλάδες, Κρήτη και Δωδεκάνησα. Αυτές οι υφέσεις εμφανίζονται κυρίως κατά τη διάρκεια του χειμώνα,είναι αρκετά βαθείς,συνδέονται με μέτωπα κακοκαιρίας και δίδουν λόγω της δυναμικότητος των ισχυρά φαινόμενα.

Β. Κεντρική Μεσόγειος- περιοχή Σύρτεων: Οι υφέσεις που εδώ δημιουργούνται χαρακτηρίζονται ως αβαθή και ασθενή ισοβαρικά συστήματα που εμφανίζονται αιφνιδίως βάζοντας σε μπελά τον Μετεωρολόγο Προγνώστη που αρκετές φορές……………τα φαινόμενα τον διαψεύδουν. Αυτές οι υφέσεις θα μας απασχολήσουν περισσότερο γιατί είναι ανοιξιάτικο φαινόμενο με σύνηθες κίνηση Α-ΒΑ που αφού διέλθουν μεταξύ ηπειρωτικής χώρας και Κρήτης φθάνουν στο Αιγαίο συνεχίζοντας τη ΒΑνατολική τους κατεύθυνση. Κινούνται ταχύτατα, επειδή είναι αβαθή συστήματα και αναλόγως της έκτασης των συνήθως μεταφέρουν άμμο από τις Αφρικανικές ερήμους μαζί με αέριες μάζες αρκετά θερμές και ξηρές που διερχόμενες πάνω από θαλάσσια περιοχή εμπλουτίζονται με υδρατμούς. Σπάνια δίδουν βροχή στη βόρειο Κρήτη, αν όμως δώσουν αυτή θα είναι λασποβροχή που πέφτει σχεδόν σ΄όλη τη νότια και κεντρική χώρα ίσως και βόρεια. Αυτές οι υφέσεις είναι κυρίως υπεύθυνες γιά τη δημιουργία του φαινομένου Φεν με συνέπεια ισχυρό και ζεστό Νοτιά στη περιοχή του Αποκόρωνα με μεγάλες καταστροφές από τον Απρίλιο έως τις πρώτες ημέρες του Ιουνίου. Αυτό γιατί όταν διέρχεται , ύφεση από τη περιοχή τότε ξεχύνετα νότιος άνεμος, από τον αυχένα του Κατρέ κάτω προς τον Αποκόρωνα. Ο άνεμος αυτός θερμαίνεται και γίνεται ξηρότερος κατά τη κάθοδο του, με την αδιαβατική κλίμακα ,όπως ήδη αναφέραμε, η ένταση του φθάνει τη θύελλα με τα γνωστά σε εμάς τους Αποκορωνιώτες καταστροφικά αποτελέσματα, είναι αυτός που λέμε λίβα. Θα προσπαθήσομε, όσο πιό απλά μπορούμε να δώσομε την εξήγηση του φαινομένου αυτού. Εστω ότι υπάρχει βαρομετρικό χαμηλό με το κέντρο του Βόρεια της Κρήτης με συνέπεια σ΄όλη τη περιοχή να πνέουν νοτιάδες Η αέριος μάζα που έρχεται από το Λιβυκό και τη Νότια Κρήτη προσκρούει στις Νότιες κλιτύς των Λευκών Ορέων και ανέρχεται ψυχόμενη αδιαβατικώς έτσι ώστε χάνει όλους τους υδρατμούς της σχηματίζοντας τα νέφη που προκαλούν βροχή στα προσύνεμα,δηλ στις νότιες πλευρές,των Λευκών Ορέων. Η ανερχόμενη αέριος μάζα όταν φθάσει στη κορυφή ήδη έχει χάσει όλους τους υδρατμούς της, βρίσκει διέξοδο από τη δίοδο Κατρέ και αρχίζει να κατέρχεται τις Βόρειες κλιτύς και θερμαίνεται αδιαβατικά, παίρνει, όπως είπαμε 1ο Κελσίου γιά κάθε 100 μέτρα καθόδου, και γίνεται πιό ξηρή και ζεστή. Ετσι φθάνει κάτω στον Αποκόρωνα ως άνεμος θερμός και ξηρός που ανεβάζει τη θερμοκρασία της ατμόσφαιρας κατά 10 περίπου βαθμούς Κελσίου λόγω θερμαντικής επενέργειας του φαινομένου Φεν. Ο Νοτιάς όταν συνδιάζεται με το φαινόμενο Φεν είναι πράγματι η μεγάλη μάστιγα του Αποκόρωνα,το μόνο ίσως μεινέκτημα της πανέμορφης επαρχίας μας αλλά ευτυχώς ασύνηθες.

Εδώ πληροφορικά μπορούμε ν΄αναφέρομε ότι κάτι ανάλογο αλλά αντίστροφα ακριβώς συμβαίνει στις νότιες περιοχές της κεντρικής Κρήτης, Αγιά Γαλήνη και Πλακιά, όταν στη περιοχή πνέει Βοριάς, συνήθως το καλοκαίρι και το χειμώνα. Ο Ανεμος που φυσά σ΄αυτές τις περιοχές είναι τόσο σφοδρός που και...πέτρες σηκώνει κυρίως στη περιοχή του Πλακιά. Επισημαίνομε επίσης ότι η θορυβώδης σφοδρότητα του είναι η αιτία γιά την ονομασία του........Κουρταλιώτικου φαραγγιού

Νικόλαος. Ξεν. Γρυλλάκης
Μαθηματικός—Μετεωρολόγος
Απρίλιος 2009

ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΜΑΣ

2009-04-11T09:25:00.000-07:00

ΑΛΙΚΑΜΠΟΣ:
Κεφαλοχώρι του Ανατολικού Αποκόρωνα- Βασικά Ιστορικά στοιχεία και η ζωή μου στον Αλίκαμπο, την περίοδο 1940-1945

Γράφει ο Νικόλαος Ξεν Γρυλλάκης

Βασικά Ιστορικά στοιχεία:

Γιά το όνομα του χωριού υπάρχουν κατά τους ιστορικούς δύο εκδοχές,. Α λλοι πιστεύουν ότι η ονομασία του προήλθε από το ρήμα αλίσκομαι και άλλοι ότι παράγεται από το Δωρικό η Πελασγικό αλί η ηλί που σημαίνει υψηλός και από το Λατινικό campo, κατοικείται δε από την προ Μηνωική εποχή

Το χωριό απέχει 40Km από τα Χανιά, είναι αριστερά της Εθνικής οδού προς Σφακιά, 5Km από τις Βρύσες. Είναι κυρίως κτηνοτροφικό χωριό που εκτείνεται από τον Εθνικό δρόμο Χανίων-Σφακίων μέχρι του Μαλαφαρά πάνω από τη λίμνη Κουρνά. Προς Νότο περιλαμβάνει τις Βόρειες πλευρές των Λευκών Ορέων από του Κατρέ μέχρι και την κορυφή Μαντόνας πάνω από την Ασή Γωνιά. Στα Βόρεια περιλαμβάνει ολόκληρο τον ορεινό όγκο της Δαφνοκορφής και το κλειδί πέρασμα , το Κλήμα. Σ άυτή την εκτεταμένη ορεινή έκταση όπου αναπτύσσεται η κτηνοτροφία προβάτων και αιγών ο αρχαίος Θεός των βοσκών,ο Τραγοπόδης Πάνας, χοροπηδά πότε προς το μέρος της Δαφνοκορφής και πότε δεξιά στις πλαγές τις Μαδάρας και θέτει υπό την προστασία του βοσκούς και ζώα.

Από τ΄ορεινά βοσκοτόπια της Αλικαμπιώτικης Μαδάρας, μέρος της λίμνης Κουρνά

Σ΄αυτά τα τα βοσκοτόπια και τα φαράγγια της Δαφνοκορφής και των Ανατολικών Λευκών Ορέων, πάλλεται αιώνες τώρα η βουκολική καρδιά των Αλικαμπιωτών.

Το κεφαλοχώρι αυτό έχει και αρχαιολογικό ενδιαφέρον όπως:

To Βυζαντινό εκκλησάκι της Παναγίας:

Βρίσκεται κάτω από τη βρύση του χωριού, με τοιχογραφίες του Ιωάννου Παγωμένου από το 1315

Τ΄αρχοντικά, στο κέντρο του χωριού κάτω από τον Αγιο Γεώργιο.

Ο Αγιος Αντώνιος, που κτίστηκε από τους Αλικαμπιώτες στη θέση όπου οι Βενετοί έκαψαν ζωντανό τον Εθνομάρτηρα Αρχιμανδρίτη Αντώνιο το 1536.

Το Πυργιολήκι, που κτίστηκε από τους Σαρακινούς το 821μχ

Αρχαύλι, χωρίς αρχαιολογική αξία,είναι όμως μιά εξέχουσα τοποθεσία του χωριού που δικαίως φέρει τ΄όνομα μπαλκόνι του Αλικάμπου, γιατί από εκεί τομ’ατι αντικρύζει, όχι μόνο όλο τον Αποκόρωνα αλλά και τους κόλπους Σούδας και Αλμυρού.

Αν από την εξέδρα αυτή σταθείς στην άκρη και αφίσεις το βλέμα σου να συνεχίσει το ταξίδι πάνω στην ομορφιά που απλώνεται σ΄όλο τον Αποκόρωνα θα ευχαριστείς το Θεό που τόσο ευλόγησε το τόπο που γεννήθηκες γιατί σύσσωμες οι αισθήσεις απολαμβάνουν το πανόραμα που έχεις μπροστάσου. Από εδώ ξαφνιάζει το αισθητικό μορφωμα των πέριξ διαβρώσεων αλλά και το καταπληκτικό ηλιοβασίλεμα με τη διαδοχή των αποχρώσεων των διαφόρων χρωμάτων ,προσφέρει μια μοναδική εμπειρία Από το αρχαύλι η ομορφιά της δύσης δίδει την τελευταία της εικόνα σε πανδαισία χρωμάτων, η φύση σ΄όλο της το μεγαλείο. Το δειλινό οι ακτίνες και το χρώμα παίζουν με τις πτυχές των λόφων και δίδουν μιά ειδυλιακή εικόνα της πανέμορφης Κρήτης και ειδικά του νομού Χανίων Δικαίως, οι Αλικαμπιώτες, έχουν,το Αρχαύλι, τόπο γιά συζητήσεις και συναντήσεις

Διαχρονικοί Αγώνες - Κατακτητές.

Το 821 κατελήφθη από Σαρακινούς κουρσάρους

Το 961 απελευθερώθη από το Νικηφόρο Φωκά

Από το 961 έως το 1204 ήταν φέουδο του Αρχοντόπουλου Μαλαβαρά.

Το 1204 με την Δη Σταυροφορία πουλήθηκε από τον Μομφερατικό στους Βενετούς.

Το 1528 κατεστράφει από τον Δαλφέρμη

Το 1824 κατελήφθη από τους Αιγυπτίους του Χουσειν

Το 1888 στη θέση Ελληνικά κατετροπόθη ο Μεχμέτ Πασας

Το 1895 στις 3 Σεπτεμβρίου στη θέση Κλήμα συνήλθε γιά πρώτη φορά η Μεταπολιτευτική Επαναστατική Επιτροπή Κρήτης. Χωρίς υπερβολή ο Αλίκαμπος έχει δεχθεί αρκετές εισβολές στη μακραίωνα ιστορία του, με τους κατοίκους του, κάθε φορά ,να προβάλλουν πεισμώδη αντίσταση

Λίγα Ιστορικά στοιχεία από τη σταχυολόγιση του ημερολογίου του Ιωσήφ Λεκανίδη Γεν. Γραμ. της Ε.Ε. Κρήτης

Είμεθα ευγνώμονες στον Ιωσήφ Λεκανίδη γιά το ημερολόγιο που μας άφησε γιατί δεν θα υπήρχε ιστορία αν δεν υπήρχε από γενιά σε γενιά μετάδοση των όσων είδε, έπραξε και έζησε εκάστη τούτων.

Κλήμα ο τόπος συνάντησης 3/9/1895 Ετσι τιμούμε την Ιστορία μας;!!. Αιδώς Κρήτες.....

Μάχη Αλικάμπου, - Νοέμβριος 1895

Ο Ιωσήφ Λεκανίδης στο ημερολόγιο του αναφέρει ό,τι μία από τις σημαντικές μάχες στον Αποκόρωνα μεταξύ Τούρκικου στρατού και Χριστιανών επαναστατών ήταν και η μάχη στη περιοχή Αλικάμπου τον Νοέμβριο του 1895. Στη μάχη αυτή αναφέρεται ότι σφοδρές συγκρούσεις έλαβαν μέρος στις θέσεις: Καστρί, Στοίχι, Κεφάλα, θέση Ντάμπαση, Αχνότρυπα και Πάτελα. Το αποτέλεσμα της μάχης εκρίθη από τις ενισχύσεις των Τούρκων που πέρασαν από την αφύλακτη διάβαση του Κλήματος.

Oi απώλειες των ημετέρων ήταν: Ο Βενιανάκης, ο Ι. Κουκάκης, και Ε. Συνβουλάκης, τραυματίες δε ο Σαλεβουράκης, Ν Γυμπάκης και ο Ντουκάκης . Οι απώλειες των Τούρκων ήταν σημαντικές, μόνο στο

πεδίο της μάχης εγκατέλλειψαν 19 νεκρούς, που δεν μπόρεσαν να παραλάβουν.

Εκτός από τη μάχη στη περιοχή Αλικάμπου, μπορούμε εδώ ν αναφέρομε, χωρίς ανάπτυξη, και τη ν Πολιορκία – Μάχη στο Βάμο τον Μαιο του 1896, όπου μεταξύ πολλών άλλων, σκοτώθηκε και ο Αλικαμπιώτης Σ. Γρυλλος Σ΄αυτή τη μάχη ανεδείχθη ο Εθνικος ήρωας Παπά Μαλέκος Τέλος αναφέρομε τη μάχη στην Αλμυρίδα όπου εφαρμόστηκε με μεγάλη επιτυχία η αρχαία Σπαρτιατική διάταξη των επαναστατικών μας δυνάμεων.

Βιώματα του γράφοντος γιά την περίοδο 1940-1945

Οσα στοιχεία, θ΄αναφέρω παρακάτω,γιά τη περίοδο 1940-1945, δεν είναι επίσημα ιστορικά στοιχεία αλλά είναι τα βιώματα μου στον Αλίκαμπο αυτή την περίοδο

Ιταλική επίθεση την 28ην Οκτωβρίου 1940 και το όχι των Ελλήνων

Από το μοναδικό ραδιόφωνο που υπήρχε τότε στο χωριό, εκείνο του καφενείου του Ντουρογιάννη, πληροφοριθήκαμε την Ιταλική επίθεση εναντιον της πατρίδος μας στα Ελληνο- Αλβανικά σύνορα στις 28/10/1940. Οι εξέχοντες του χωριού, Δάσκσλος,Κοινοτάρχης και μερικοί άλλοι ενημέρωσαν πλήρως τους χωριανούς μας Η επιστράτευση δεν άργησε και σε λίγο ολοκληρώθηκε με ενθουσιασμό που νόμιζε κανείς οτι οι επιστρατευμένοι μας πήγαιναν σε πανηγύρι με γλέντια και χορούς, όπως συνέβαινε σε κάθε γωνιά της πατρίδος μας. Η ομοψυχία των Ελλήνων εκείνη την εποχή ήταν εντυπωσιακή και έτσι οι Ελληνες δημιούργησαν την μεγάλη εποποιία του 1940. Δεν φανταζόμασταν ότι ανάμεσα στα ηθικά διδάγματα που προσδιορίζουν το μέλλον της φυλής μας θα ξεχωρίσει αυτό του ΟΧΙ που είπε ο λαός μας στον Ιταλό σφετεριστή της ελευθερίας του Εθνους μας διά στώματος Μεταξά. Είναι το έπος που την αξία του δεν κατόρθωσαν να σβήσουν από την μνήμη μας οι πολλαπλές δοκιμασίες της Ελληνικής φυλής οι φοβερές ημέρες της κατοχής και η αδελφοκτονος σύρραξη που μας δημιούργησαν ξένα συμφέροντα. Το έπος ήλθε τον κατάλληλο χρόνο γιά να συμβάλλει στη κάθαρση από την διχόνοια Βενιζελικών και Βασιλοφρόνων και στη δικαίωση της στρατιωτικής αρετής και τιμής των Ελλήνων, μετά τη τρώση τους από τη Μικρασιατική καταστροφή.

Γερμανική επίθεση στη Κρήτη

Η άφιξη, του εκστρατευτικού σώματος των Αγγλων στη Κρήτη, από την ηπειρωτική Ελλάδα, μετά την ήττα και τη συνθήκη Τσολάκογλου, είχε συνέπεια τον άγριο και συνεχή βομβαρδισμό της Κρήτης,και κυρίως του κόλπου Σούδας, τα αεροδρόμια και τα΄αστικά κέντρα. Οι Γερμανοί βομβάρδιζαν καθημερινά ότι εκινείτο η αποτελούσε στρατιωτικό στόχο από την Ανατολή έως τη Δύση του ήλιου. Εμείς οι παλαιότεροι δεν θα λησμονήσομε τα Γερμανικά αεροπλάνα Στούκας που καθώς εφορμούσαν κάθετα, γιά να ρίξουν τις βόμβες, έκαναν ένα εκκωφαντικό θόρυβο. Το εκστρατευτικό σώμα των συμμάχων ήταν διεσπαρμένο σ΄όλο σχεδόν το Βόρειο τμήμα των ακτών της Κρήτης με προσωρινούς στρατώνες τους απέραντους ελαιώνες. Απ΄ότι θυμάμαι η παλαιά Εθνική οδός από Βρύσες μέχρι Γεωργιούπολη ήταν ένας προσωρινός μεγάλος στρατώνας ,Με τους στρατιώτες κάναμε ανταλαγή ειδών, δίδαμε αυγά,πορτοκάλια και κοτόπουλα και μας έδιδαν μπέικον και κορνμπίφ άγνωστα μέχρι τότε για μας.

Μετά τους σφοδρούς καταστροφικούς βομβαρδισμούς ακολούθησε η ρίψη αλεξιπτωτιστών και η αερομεταφορά επίλεκτων δυνάμεων με τ΄άγνωστα σε μας τότε ανεμοπλάνα. Η δύναμη που υπερασπιζόταν το αεροδρόμιο του Μάλεμε δεν κατόρθωσε να το κρατήσει ,και κατελήφθη από τους Γερμανούς την 26ην Μαίου. Σε λίγο όλη η Κρήτη βρίσκετο υπό Γερμανική κατοχή. Η συμμαχική δύναμη άρχισε να υποχωρεί στην καθορισμένη αμυντική γραμμή στούς Αγιους Πάντες <Μπαμπαλή>. Εκεί έδωσαν σκληρή μάχη , με την κινηθείσα ταχύτατα εμπροστοφυλακή των Γερμανών, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.

Οι Γερμανοί γιά να παρεμποδίσουν την υποχώρηση αλλά και την πιθανή ανασύνταξη των δυνάμεων βομβάρδιζαν τα χωριά που βρίσκονται εκατέρωθεν της οδού υποχώρησης <Εθνική οδός προς Σφακιά>, κυρίως τον Αλίκαμπο. Το σπίτι του Κρομιδονικολή ,στο κέντρο του χωριού, κατεδαφίσθη ολοσχερώς,αλλά και σε άλλα σημεία έπεσαν βόμβες, χωρίς ευτυχώς θύματα η ζημιές όπως τα σπήλαια του λαγγού.

Οι Αγγλοι παρ΄όλο που η φυσική τους αντοχή είχε υπερβεί τα όρια της κατώρθωσαν ν΄ανηφορήσουν μέχρι του Ασκύφου και μετά να κατηφορήσουν στο λιμάνι της Χώρας Σφακίων,απ΄όπου το μεγαλύτερο τμήμα του σώματος, με αντιτορπιλικά, έφυγαν,την 31\5\, γιά την Αίγυπτο. Αυτοί που δεν πρόλαβαν να φύγουν διασκορπίσθηκαν στα βουνά Σφακίων και Αποκορώνου , όπου εκρύβοντο μέσα σε σπυλιάρια, και διάφορες κρύπτες της φιλόξενης Κρητικής γης, στερούμενοι νερού και φαγητού.

Γερμανική κατοχή

Μετά την κατάληψη της Κρήτης οι Γερμανοί ήταν έξαλοι κατά του Κρητικού πληθυσμού γιατί δεν περίμεναν την μεγάλη συμμετοχή του στη μάχη εναντίων των εισβολέων. Ο Στρατηγός Στούντεν ήταν πολύ σκληρός με τα γνωστά αντίποινα που έγιναν κατά διαταγή του Μέσα στους λόγους, γιά αντίποινα, συμπεριέλαβε και την περίθαλψη αιχμαλώτων αλλά και την κατοχή όπλων. Εμφανής ήταν η αυθόρμητη λαική υποστήριξη σ΄αυούς που πολέμησαν γιά την Κρήτη.Από όλα τα χωριά μας, κυρίως αυτά της ρίζας όπως ο Αλικαμπος, έτυχαν οι αιχμάλωτοι μεγάλης υποστήριξης, αν και οι κατοικοι έθεταν σε κίνδυνο ακόμα και αυτή τη ζωή τους διότι,θεωρούσαν οτι είχαν καθήκον και υποχρέωση προς τα πιστεύω τους και την πατρίδα τους

Βασικά οδηγοί και συμπαραστάτες σ΄αυτούς τους δύστυχους ήταν κυρίως οι βοσκοί μας που γνώριζαν καλλίτερα από κάθε άλλον αυτά τα μέρη με τους κατσικόδρομους των, βάζοντες πολλές φορέ σε κίνδυνο ακόμη και την ζωή τους αν οι Γερμανοί, με τους πληροφοριοδότες των, ανακάλυπταν ότι έκρυβαν αιχμαλώτους. Παντού και πάντοτε υπάρχουν άνθρωποι μειωμένης αντίστασης και ελαφράς συνείδησης. Με κάτι τέτοιους οι Γερμανοί ,πολύ γρήγορα πληροφορούνταν ό,τι σχετικό με τις κινήσεις των αιχμαλώτων και γιά την σύληψη των έκαναν ξαφνικά μπλόκα στα χωριά κυρίως της Ρίζας. Τα μπλόκα πραγματοποούσε ένα απόσπασμα συγκροτούμενο κυρίως από προδότες με Γερμανικές στολές, τους Σουμπερίτες, όπως τους λέγαμε, από το όνομα του αρχηγού τους Σούμπερτ, αξιωματικού του Γερμανικού στρατού.

Τότε, ως μαθητής του Γυμνασίου Βάμου, έκανα καθημερινά τη διαδρομή Αλικαμπο-Βάμο=Αλίκαμπο,διαδρομή αρκετών χιλιομέτρων. Πολλές φορές, γιά να μικράνω την απόσταση κοιμόμουν στο Καλαμίτσι Αμυγδάλη, στου θείου μου του Βλασταροπαυλή. Ετσι ένα πρωί του 1943 έπεσα σε μπλόκο Σουμπεριτών. Η εμπειρία μου, μεταξύ των άλλων, ήταν και ένα δυνατό χαστούκι από τον ίδιο τον Σούμπερτ, λέγοντας μου «κ....παιδο πήγαινε στο....σόι σου και τους χωριανούς σου και πέστους ότι γρήγορα θα τους επισκευθώ». Πράγματι τον Αύγουστο του 1943 πραγματοποίησε την απειλή του ,μπλόκαρε τον Αλίκαμπο,και σκότωσε τον θείο μου Κ Γρυλλάκη Με την περιπέτεια μου στο Καλαμίτσι και μετά τις απειλές του Σούμπερτ ελάχιστες φορές κοιμήθηκα μέσα στο χωριό , όπως οι περισότεροι νέοι του χωριού, φοβούμενοι την αναγγελθείσα επίσκεψη Σούμπερτ. Οι ζωηρότεροι και ενθουσιώδεις από τους νέους με το χρόνο προσχωρήσαμε στις ανταρτικές οργανώσεις παίρνοντες γεύση των στερήσεων και κακουχιών της αντάρτικης ζωής. Το συνηθέστερο στρώμα μας ήταν ένα συμπαγές κατσοπρίναρο και γιά κουβέρτα ένα ράσο , από τριχιά κατσίκας ,που είναι αδιαπέραστο από τη βροχή, γιά προφύλαξη δε από τα διάφορα ερπετά τρώγαμε αρκετό........σκόρδο.

Ανταρτικές Οργανώσεις –Μάχες

Με τον καιρό η Κρητική αντίσταση οργανώθηκε και οι νέοι προσχωρούσαν στις τάξεις των. Αυτή η προσέλευση ενέτεινε την αίσθηση της προσμονής και της ελπίδας ότι πολύ σύντομα ηζωή και τα πράγματα θ΄άλλαζαν. Οσο φούντωνε το αντάρτικο τόσο πλήθαιναν και τα μπλόκα των Γερμανών. Σ΄ένα τέτοιο μπλόκο στον Αλίκαμπο ,συνέλαβαν και εξετέλεσαν,τον Ιωάννη Φουντουλάκη, Γεώρ Γρυλλάκη και Μαν Γρυλλάκη.

Μετά τις ήττες των Γερμανών σ΄όλα τα μέτωπα, άρχησαν να συμπτίσσονται και στη Κρήτη ,φοβούμενοι το μένος και την εκδικητικότητα του Κρητικού λαού,και περιορίστηκαν στις επαρχίες Αποκορώνου και Κυδωνίας από τη Γεωργιούπολη έως Δυτικά των Χανίων. Μέσα σ΄αυτό το θύλακα συγκετρώθηκαν περίπου 15000 Γερμανικός στρατός παρενοχλούμενος συνεχώς από τις ανταρτικές οργανώσεις Ε.Α.Μ καιτην Εθνική Οργάνωση Κρήτης < Ε.Ο.Κ>. Οι συνεχείς παρενοχλήσεις είχαν ως συνέπεια δύο σημαντικές μάχες,.Μία στη θέση κεφ’αλα του Αλικάμπου και μία στη Παναγιά Κεραμιών. Και στις δύο αυτές μάχες, παρά το νεαρό τότε της ηλικίας του, έλαβε μέρος και ο γράφων. Το μόνο που μου επιτρέπεται και έχω υποχρέωση ν΄αναφέρω εδώ είναι η ανδρεία και η ικανότητα του αειμνήστου εξαδέλφου μου Αποστόλου Γ. Γρυλλάκη που μ΄ένα παλαιό αντιαρματικό ,με τρια μόνο βλήματα, κατώρθωσε να καθηλώσει το προπορευόμενο τανκ των Γερμανών στη μεγάλη στροφή λίγο πιό πάνω από τα τελευταία σπίτια των Βρυσών.Επίσης τον τραυματισμό επτά συγχωριαν’ων μου με τη σοβαρότερη περίπτωση εκείνη του Σταμάτη Θωμαδάκη.

Συμμαχικές Οργανώσεις Βοήθειας Ε.Μ.Ε.Λ και ΟΥΝΡΑ

..

Οι οργανώσεις αυτές έδιδαν, ύστερα από ονομαστικές καταστάσεις των κατοίκων κάθε χωριού,διάφορα τρόφιμα προς διανομή. Ως γραμματέας της κοινότητας Αλικάμπου, με πρόεδρο τον θείο μου Ι.Κ.Γρύλλο, πήγαινα,μαζί με το κοινοτικό συμβούλιο,και την κατάσταση ,1200 περίπου ατόμων, και πέρναμε τα τρόφιμα.Οι Γερμανοί ήσαν ακόμα στη Γεωργιούπολη και αναγκαζόμεθα να πηγαίνομε στο Ρέθυμνο από το Κλήμα γιά να πάρουμε τα τρόφιμα .Η επιστροφή ΄ήταν δυσκολη με τα ζωα φορτωμένα και με μας να πεζοπορούμε .Οι Γερμανοί παρέμειναν μέχρι τον Μάιο του 1945, στα μέρη που είχαν συμπτυχθεί, οπότε παρεδόθηκαν στους Αγγλους και ανεχώρησαν ,με την προστασία των, ανενόχλητοι Η Κρήτη και πάλι ελεύθερη.

Θα αναφέρουμε μερικές από τις δηλώσεις των πρωταγωνιστών του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου

Winston Churchil . Αγγλος πρωθυπουργός τότε.

Σε λόγο που εξεφώνησε στις 28 Οκτωβρίου 1940, ημέρα της Ιταλικής επιθεσης στη χώρα μας έλεγε. “ Mαχόμενοι οι Ελληνες εναντίον του κοινού εχθρού, θα μοιραστούν μαζί μας τ΄αγαθά της ειρήνης”

Andony Hnden Υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας τότε.

Σε λόγο του στο Βρετανικό Κοινοβούλιο στις 24|9|1942 έλεγε. Η Ελλάς έδωσε αλησμόνητο μάθημα στον Μουσουλίνι, αυτή υπήρξε η αφορμή της επανάστασης στη Γιουγκοσλαυία, αυτή κράτησε τους Γερμανούς στο ηπειρωτικό έδαφος της και την Κρήτη γιά εξ εβδομάδες, αυτή ανέτρεψε την χρονολογική σειρά των σχεδίων του Γερμανικού Επιτελείου και έφερε γενική μεταβολή στην όλη πορεία του πολέμου δίδοντας μας χρόνο και έτσι νικήσαμε.

Φραγκλίνος Ρούσβελτ. Πρόεδρος των Η.Π.Α

Οταν όλος ο κόσμος είχε χάσει κάθε ελπίδα, ο Ελληνικός λαός ετόλμησε να αμφισβητήσει το αήττητο του Γερμανικού τέρατος αντιτάσοντας το υπερήφανο πνεύμα της ελευερίας.

Κάρολος Ντε Γκώλ. Πρόεδρος, τότε, της Γαλλίας.

Αδυνατώ να δώσω το δέον εύρος της ευγνωμοσύνης που αισθάνομαι γιά την ηρωική αντίσταση του Ελληνικού λαού.

Στάλιν. Αχηγός,τότε, της Σοβιετικής Ενωσης.

Λυπάμαι διότι γηράσκω και δεν θα ζήσω επί μακρον γιά να ευγνωμονώ τον Ελληνικό λαό, του οποίου η αντίσταση έκρινε το πόλεμο.

Ζούκωφ. Στρατάρχης του Σοβιετικού Στρατού.

Ο Ελληνικός λαός καθυστέρησε τις Γερμανικές Μεραρχίες όλο τον καιρό που θα μπορούσαν να μας γονατίσουν. Η γιγαντομαχία της Κρήτης υπήρξε το κορύφωμα της Ελληνικής προσφοράς. Ως Ρώσοι και ως άνθρωποι σας ευχαριστούμε.

Αδόλφος Χίτλερ. Ο Γερμανός δικτάτορας.

Χάρη της Ιστορικής αλήθειας οφείλω να ομολογήσω ότι μόνο οι Ελληνες, εξ όλων των αντιπάλων που με αντιμετώπισαν, επολέμησαν με παράτολμο θάρρος και υψίστη περιφρόνηση προς τον θάνατο.

Απόψεις και συμπεράσματα του γράφοντος.

Οι ξένοι, εχθροί και σύμμαχοι, μπορεί να απορούν με την τόλμη και το θάρρος μας να τα βάλουμε συγχρόνως με δύο υπερδυνάμεις τότε, την Ιταλία και την Γερμανία, θα πρέπει όμως να γνωρίζουν ότι η φιλοπατρία,η τόλμη και η γενναιότης είναι κληρονομιά των προγώνων μας. Τους θυμίζουμε τα λόγια του Αισχύλου, που διερωτάτο, γιατί μόνο εμείς οι Ελληνες, αντίθετα με τους βαρβάρους, δεν μετράμε ποτέ το πλήθος του εχθρού στη μάχη. Ακόμα θα πρέπει επί τέλους και εμείς οι Ελληνες να κατανοήσομε ‘οτι ουσιαστικά συμμαχίες δεν υπάρχουν παρά μόνο όταν συμπίπτουν τα συμφέροντα. Τα μεγάλα λόγια και οι υποσχέσεις είναι αφέλεια να τα πιστεύομε .Διδαχθήκαμε, νομίζω, από την πρόσφατη ιστορία μας, όπως τη Μικρασιατική καταστροφή και τη στάση που τήρησαν οι Σύμμαχοι μας που μας έστειλαν εκεί και γιά τα δικά τους συμφέροντα. Κάθε Ελληνας θα πρέπει να διαβάσει ,το σχετικό βιβλίο,τουΑμερικάνου πρεσβευτού στην Τουρκία, H. Morgenthau γιά να μάθει και να διδαχθεί αρκετά από τη σταση των μεγάλων συμμάχων μας! Η Ιστορία επανελήφθη δυστυχώς και μετά τη λήξη του Β παγκοσμίου πολέμου. Οι «σύμμαχοι μας» βοηθούμενοι από κάθε λογής εθνοπατέρες, δεξιούς και αριστερούς, μας δημιούργησαν την αδελφοκτόνο σύρραξη του 1945 με σκοπό να μην πραγματοποιήσουν τις υποσχέσεις που μας είχαν δώσει. Απέδειξαν γιά άλλη μία φορά πόσο ανακόλουθοι και αχάριστοι είναι απέναντι ενός ολοκλήρου έθνους που, όπως οι ίδιοι έλεγαν, συν’εβαλε τόσο όσο κανένα άλλο στη νίκη τους. Η αγνωμοσύνη και η αχαριστία σ΄όλο τους το μεγαλείο! Γιά άλλη μιά φορά επιβεβαίωσαν τη ρήση του λαού μας ,άμα έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς!

Απρίλιος 2009 Νικόλαος Ξεν Γρυλλάκης

Πηγή

Τα αρχεία της βιβλιοθήκης Αλικάμπου

Ελληνισμός διασποράς Κρήτες της μακρινής Αυστραλίας

2009-03-02T09:13:00.000-08:00

Γράφει ο Νικόλαος Ξεν. Γρυλλάκης.
Από την μακρινή Ωκεανία με την οποία πολλούς από εμάς τους Αποκορωνιώτες μας συνδέουν συγγενικοί δεσμοί, έλαβα δερματόδετο και καλαίσθητο αντίτυπο με τίτλο
« ΟΙ ΚΡΗΤΕΣ ΤΗΣ ΩΚΕΑΝΙΑΣ ΤΟΝ 19ον ΑΙΩΝΑ»
Το αναμνηστικό αυτό έντυπο έχει εκδοθεί από την
«ΠΑΝΚΡΗΤΙΟ ΕΝΩΣΗ ΜΕΛΒΟΥΡΝΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ»
τέλη του 2008.
Είναι αρκετά ογκώδες, περίπου 500 σελίδων με πληθώρα αναμνηστικών φωτογραφιών γύρω από τη ζωή και τις δραστηριότητες της μακρινής και φιλόξενης αυτής χώρας
Με μεγάλο ενδιαφέρον διάβασα τις σελίδες του και απόλαυσα τις έγχρωμες φωτογραφίες που περιέχονται σ΄αυτό θυμίζοντας, στους ξενιτεμένους μας, τη ζωή τους στη μακρινή αυτή χώρα. Εχει γραφεί σε δύο γλώσσες, στη μητρική τους την Ελληνική, και σ΄αυτή της θετής των πατρίδος, την Αγγλικήν
Απ΄αυτό το ογκώδες βιβλίο προσπάθησα να σταχυολογήσω τα σημαντικότερα κομμάτια που αναφέρονται στη ζωή και τις δραετηριότητες των συνεπαρχιωτών μας Αποκορωνιωτών, δίδοντας τα σ΄όσο το δυνατόν λιγότερες σελίδες.
Θα ήτο λάθος και παράληψη αν δεν αναφέραμε ό,τι εμπνευστής της ιδέας εκδόσεως του παρόντος ήταν ο Πρόεδρος της Ρεθεμνιακής αδελφότητος κύριος Σωκράτης Τσουρδαλάκης που γεννήθηκε στις Μέλαμπες Ρεθύμνου και της συζύγου του Αννας από το Χωριό Ασή ΓωνιάΑποκορώνου.

Οι Κρήτες της Αυστραλίας είναι ένα από τα πολυπληθέστερα κομμάτια της Ελληνικής Παροικίας στους αντίποδες . Περισσότεροι από το 50% ζουν στη Μελβούρνη και περίπου το 50% απ, αυτούς προέρχονται από το Νομό Χανίων.
Ποιός ήταν ο πρώτος Κρητικός που έφθασε στην Αυστραλία είναι δύσκολο να ειπωθεί με σιγουριά. Πιθανόν ο ένας από τους επτά Ελληνες εξόριστους που έφθασαν στην Αυστραλία στις 27 Αυγούστου του 1829, να ήταν Κρητικός. Πρόκειται γιά τον Γιώργη Βασιλάκη, άγνωστο όμως από πιό μέρος της Κρήτης. Ο πρώτος Κρητικός στη Βικτώρια που ξεμπάρκαρε στη Μελβούρνη το 1848 ήταν ο Γεώργιος Ντόκος και ήταν χρυσοθήρας.
Η μεγάλη όμως μάζα των Κρητών έφθασε τη δεκαετία 1960-1970 Οι περισσότεροι εγκατεστάθηκαν στη Μελβούρνη Εκεί δεν άργησαν να οργανωθούν. Δημιούργησαν την Κρητική Αδελφότητα που ήταν ο πρώτος Κρητικός Οργανισμός σε όλη την Αυστραλία Οι Κρήτες της Μελβούρνης είναι πολλοί. Το 1981 είχαν 6 Σωματεία που αριθμούσαν πάνω από 2000 μέλη. Χονδρικά ο Κρητικός πληθυσμός της Μελβούρνης πρέπει να περνούσε τις 5000
Δυστυχώς και εμείς οι Κρητικοί όπως όλοι οι Ελληνες πολλές φορές λησμονούμε ότι η ενότητα και η ομοψυχία είναι που οδηγούν στη επιτυχία και όχι οι έριδες και η διχόνοια.. Πολύ νωρίς χωρίστηκαν σε δύο παρατάξεις ,την Κρητική Αδελφότητα και την Παγκρήτιο Αδελφότητα και ακολούθησαν τα τοπικά Σωματεία ένα γιά κάθε Νομό της Κρήτης
Με την διάσπαση των Κρητών στη Μελβούρνη σε πολλά σωματεία, κατακερματίστηκε η δύναμη τους , αποδυναμωθηκαν οικονομικά και οι αντιπαραθέσεις μεγάλωναν. Εγιναν πολλές προσπάθειες για την συνένωση των αλλά πάντα κάποιο εμπόδιο παρουσιάζετο και ναυαγούσε η αναληφθείσα προσπάθεια και η πολυπόθητη ένωση όλο και απομακρύνετο. Από μια τέτοια προσπάθεια δημιουργήθηκε η Παγκρήτιος Αδελφότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας, με παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού. Ο Αρχιεπίσκοπος κάλεσε όλα τα Συμβούλια των Κρητικών Σωματίων, τον Απρίλιο του 1977, περίπου 30 άτομα ,παρόντος και του Επισκόπου Ζηνουπόλεως κ. Μαυράκη.,ο Αρχιεπίσκοπος τόνισε την ανάγκη της ενότητας των Κρητικών σε ένα ισχυρό οργανισμό που ν΄αγκαλιάζει στους κόλπους του όλους τους Κρήτες της Μελβούρνης. Σχηματίστηκε μία Επιτροπή από όλα τα Κρητικά Σωματεία που εξουσιοδοτήθηκε να προωθήσει την υπόθεση της ενότητας όλων των Κρητικών Σωματείων και να συντάξει καταστατικό που θα έθετε στην κρίση όλων των Κρητών σε καθορισμένη γενική Συνέλευση .
Η Επιτροπή αποτελείτο από τους
1.Επίσκοπος Ζηνουπόλεως Αρίσταρχο ως πρόεδρος
2.Γρυλλάκης Δημήτριος, εξ΄Αλικάμπου, ως γραμματέας
3.μέλη¨
΄Ανδριγιαννάκης Νικ., Πατεράκης Γεώρ, Περβολιανάκης Νικ,Δημοτάκης Γιάννης, Καμπουράκης Γεώρ, και Τσουρδαλάκης Κων
Σε μικρό χρονικό διάστημα συνέταξαν το καταστατικό και με εγκύκλιο της η Επιτροπή κάλεσε όλους τους ενδιαφερομένους, τον Σεπτέμβριο του 1977, σε γενική Συνέλευση για έγκριση η τροποποίηση του καταστατικο
Εις τα μέλη απεστάλη η εξής προκήρυξης .
Στην πρώτη Γενικη Συνέλευση της Παγκρητίου Αδελφότητας,τα θέματα που θα την απασχολήσουν θα είναι
1. Ψήφιση του νέου καταστατικού της Παγκρητίου Αδελφότητας
2.Εγγραφή μελών
3. Υποβολή υποψηφιοτήτων διά την εκλογή του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου και καθορισμός της ημερομηνίας των εκλογών.
Με πατριωτικούς χαιρετισμούς.
Η Επιτροπή
Ο Πρόεδρος
Θεόφιλ.ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ
Ο Γραμματεύς
ΔΗΜ.ΓΡΥΛΛΑΚΗΣ
ΤΑ ΜΕΛΗ
Σε μιά δύσκολη στιγμή πιθανής αποτυχίας, δια ασήμαντον αφορμή, ο Γραμματέας Της Επιτροπής Δημ. Γρυλλάκης παρενέβη άμεσα και αποτελεσματικά λέγοντας. Εχομε ευθύνη απέναντι στη Γενική Συνέλευση που μας όρισε και με έμφαση δήλωσε, θα προχωρήσωμεν σε εκλογές πρέπει να ενώσουμε τους Κρήτες πάση θυσία. Μαζί του συμφώνησαν οι Γ Πατεράκης, Ν Ανδριγιαννάκης και ο Πρόεδρος της Επιτροπής Αρίσταρχος.
Ετσι οι εναπομείναντες στην Επιτροπή προχώρησαν σε εκλογές, τον Δεκέμβριο του 1977, και εξελέγη το πρώτο Συμβούλιο της Παγκρητίου Αδελφότητας ως ακολούθως.
ΚΑΛΛΈΡΓΗΣ Κων/ινος ως Cherman,
ΓΡΥΛΛΑΚΗΣ Δημ. ως Πρόεδρος,
Πατεράκης Γεώρ. Α’ αντιπρόεδρος,
Αρετάκης Μιχ Β’ αντιπρόεδρος,
α’γραμματέας Γρυλλάκη Αννα
β’ Ανδριγιαννάκης Νικ,
ταμίας Λεοντάκης Μανώλης
και τέλος Εξελεκτική Επιτροπή οι Αλεξανδράκης Νικόλαος και Παπουτσάκης Κων/νος.

Το Φεβρουάριο του 1978 Ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός έστειλε προς τον Πρόεδρον της Παγκρητίου Αδελφότητος Μελβούρνης και Βικτωρίας κύριον Γρυλλάκη Δημήτριο την επιστολήν.
Αγαπητέ κ. Γρυλλάκη
Ελαβα το αποσταλέν προς εμέ καταστατικόν της δημιουργηθείσης Παγκρητίου Αδελφότητος Μελβούρνης και Βικτωρίας, ως και την σύνθεση του εκλεγέντος Συμβουλίου αυτής. Θερμότατα ευχαριστών δι’α τα αποσταλέντα συγχαίρω πάντας υμάς όχι μόνον επι τη εκλογή αλλά και διά την φιλότιμον προσπάθειαν όπως υπάρξει η μεγαλυτέρα δυνατ’η συνένωση των εν περιοχή Κρητών προς επιτέλεσιν αξιομιμήτων και θεαρέστων έργων ανταξίων της ηρωικής ιδιαιτέρας Γενέτειρας μας. Γνωρίζοντες πάντες πόσον και προσωπικώς εκοπίασα δια να επιτευχθεί με επιτυχία η εν λόγω προσπάθεια είμαι βέβαιος ότι αντιλαμβάνεστε οπόση θα είναι η χαρά και η υπερηφάνεια μου δια την πρόοδον και κατά Θεόν προκοπήν της ευλογημένης Αδελφότητος σας. Επικαλούμενος επί πάντας υμάς και επί τους οίκους υμών πλούσιαν την ευλογίαν του αγαθου Θεού διατελώ
Ο Αυστραλίας Στυλιανός
Αναλόγους επιστολάς απέστειλαν Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος και ο Πρέσβης κ. Διαμαντόπουλος.

Ετσι δημιουργήθηκε η Παγκρήτιος Αδελφότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας. Η κοινωνική και πολιτιστική δράση της ήταν πολύ μεγάλη υπό την επίβλεψη του πρώτου Προέδρου της κ. Δημ. Γρυλλάκη. Από την αρχή της ίδρυσης της συνέταξε δημοκρατικό καταστατικό για την ομαλή λειτουργια του Οργανισμού το οποίο και ψηφίστηκε στις 25 Νοέμβρη 1977. Εξέδωσε την εφημερίδα « Κρητικοί Αντίλαλοι» τον Μάιο του 1978, που γιά τέσσερα χρόνια υπήρξε σύνδεσμος μεταξύ των μελών της Παγκρητίου Αδελφότητας και έσπειρε την ιδέα γιά την ίδρυση της Παγκρήτιας Ομοσπονδίας Αυστραλίας « Π.Ο.Α» και όταν επετεύχθη ο σκοπός της παρέδωσε τα «υνία» στην εφημερίδα της Ομοσπονδίας
« Κρητικά Νέα».
Γιά τη θεμελίωση της Ομοσπονδίας μετέβησαν στο Σύδνεϋ εκ μέρους της Π. Α.οι κ.κ Γρυλλάκης Δημ.Πατεράκης Γ,και Σαρρής Δ. Που έβαλαν τα θεμέλια της Ομοσπονδίας. Εξέλεξαν πρόεδρο τον κ. Καρεφιλλάκη Νικόλαο και ορίστηκε το πρώτο ετήσιο συνέδριο στο Albury. Tην συγκέντρωση τίμησε με την παρουσία του ο Σεβασμιοτατος Αρχιεπίσκοπος κ. Στυλιανός. Την προεδρία της Π. Ο. Α. Ανέλαβε ο πρόεδρος της Παγκρητίου Αδελφότητος Μελβούρνης κ. Δημήτριος Γρυλλάκης.
Το Αυστραλο- Ελληνικό Μνημείο στη Καμπέρα
Το Μάη του 1985, κατά τους εορτασμούς της Μάχης της Κρήτης στη Καμπέρα, η Κρητική Αδελφότητα παρέθεσε δείπνο στην Ελληνική λέσχη προς τιμή της Ελληνικής Στρατιωτικής αποστολής . Στο δείπνο ήσαν προσκεκλημένοι πολλοί Αυστραλοί και Ελληνες επίσημοι .Στην ομιλία του ο πρόεδρος της Κρητικής Αδελφότητος Κοτσιφάκης εξέφρασε την επιθυμία ότι κατά την γνώμη του έπρεπε να ιδρυθεί Αυστραλο-Ελληνικό μνημείο στη Καμπέρα για να τιμηθούν οι Αυστραλοί και Ελληνες νεκροί, που έπεσαν στην Ελλάδα κατά τον πρώτο και δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ιδιαιτερα κατά τη μάχη της Κρήτης το 1941 ΟΙ Ελληνες που πολέμησαν στο πλευρό των Αυστραλών και στους δύο πολέμους το δικαιούνται πολύ περισσότερο. Η ιδέα της ίδρυσης του μνημείου υποστηρίχθηκε θερμά από τους παριστάμενους Ελληνες και Αυστραλούς. Απεφασίσθη και έγινε μικτή Αυστραλο-Ελληνική επιτροπή γιά αυτόν το σκοπό
Η επιτροπή απευθύνθηκε σε όλες τις Ελληνικές Οργανώσεις της Αυστραλίας γιά να στηρίξουν οικονομικά το έργο όπως και έγινε..Εγιναν έρανοι σε όλες τις Εκκλησίας που απέφεραν σημαντικά ποσά. Οικονομική βοήθεια προσέφεραν επίσης και οι Αυστραλοί βετεράνοι της μάχης της Κρήτης, και πολλοί άλλοι ανώνυμοι και επώνυμοι, και έτσι το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Τα εγκαίνια του μνημείου έγιναν το Μάη του 1988 κατά τους εορτασμούς της 47ης επετείου της μάχης της Κρήτης, με την παρουσία του Αυστραλού Πρωθυπουργού R. J. Hawke, του αντιπροέδρου της Ελληνικής Κυβέρνησης και του Αρχιεπισκόπου Στυλιανού. Ενα μεγάλο χρέος προς τους μάρτυρες της λευτεριάς ξεπληρώθηκε.

Μελετώντας το όλο κείμενο της έκδοσης « Οι Κρήτες της Ωκεανίας Από τον 19ον Αιώνα» διαπιστώνεται γιά άλλη μία φορά το δαιμόνιο της μεγαλουργίας από την δραστηριότητα των Ελλήνων όταν ομονοούν . Συγχαρητήρια σ΄όλους που συνέβαλαν να συμβεί αυτό στη μακρινή Αυστραλία και ειδικά στους συνεπαρχιώτες μας Αποκορωνιώτες.

25/2/2009
Νικόλαος. Ξεν. Γρυλλάκης